/به قول آقای برقعی «همسایه سایه‌ات به سرم مستدام باد لطفت همیشه زخم مرا التیام داد..» شیرازی‌ها می‌دونن شما پناه این شهرید. اون سال وقتی از نجف برمی‌گشتم، آخرین تصویری که تو ذهنم ثبت شد از پنجره‌ی هواپیما، گنبد طلا بود. دلم بیش‌تر از همیشه‌ی عمرم گرفت. گفتم که دلم نمی‌خواد برگردم به شهر خودم. وقتی هواپیما نشست، گفتم این‌جا هیچ قشنگی‌ای نداره جز گنبد فیروزه‌ی شما. که اگه شما نبودید تحمل شهر و آدم‌هاش خیلی سخت می‌شد. صبح‌هایی که از جلوی حرم شما رد شدم تا برسم دانشگاه و یه لحظه بغض کردم، همون روز بی‌مقدمه منو کشوندید حرم. روزی که فهمیدم قراره دانشگاه منتقل شه به یه ساختمون دیگه گفتم کاش از حرم دور نشم و نشدم. بهت نزدیک‌تر شدم تا وقتی از همه می‌بُرم و احساس غربت می‌کنم، سریع خودمو بهت برسونم. آقای عزیز و مهربونم! همون سه‌گانه‌ای که براتون گفتم رو ازم قبول کنید. من به همه می‌گم به هرجا رسیدم اول از همین‌جا بود. ما زیر عبای شما بازی کردیم و قد کشیدیم... #فیروزه‌ای

. 🔸زیارت آسمان🔸 🔹آیت الله حائری شیرازی🔹 زندگی آپارتمان نشینی اجازه نداده انسانها سالی یک بار هم به آسمان نگاه کنند. یکی از محرومیتهایی که ایجاد کرده، محروم شدن از نعمت بزرگ دیدار ستارگان است. اگر انسان ماهی یک شب برود روستا تا آسمان را ببیند و زیارت کند، مثل زیارت یک امامزاده برایش سازنده است. ندیدن آسمان، خیلی مضر است. کسانی که یک جایی دارند که از شهر بیرون بروند و یک شب آسمان را ببینند، این کار را بکنند. دیدن آسمان خیلی مهم است. می‌ارزد که انسان برنامه ریزی کند و از شهر بیرون برود، تا یک شب آسمان را نگاه کند. بگوید امشب می‌خواهم زیر آسمان بخوابم. یک نگاه به آسمان برای انسان کافی است که بداند این چیزهایی که برای خودش برداشته، باعث خجالت است. آسمان را گذاشته‌اند برای صفر کردن تعلقات. انسان یک نگاهی به آسمان بکند، پاسخ سوالاتش را میگیرد! برای نجات انسان از تعلقات، یک نگاه معنادار به آسمان بس است. حافظ خیلی به آسمان خیره شده. در ابیاتش میبینید که ستاره‌ها را به اسم و صفت میشناسد و خیلی خوب به صور فلکی آشنا است. پیداست که خیلی در این معنا مطالعه کرده. انسان وقتی آسمان را ندید، دنیایش میشود همین زندگی کوچک و مختصر. نگاه به آسمان یعنی نگاه دقیقتر به هستی و وسعت هستی. نگاه به آسمان یعنی نگاه به ابدیت و زمان طولانی. یعنی نگاه به مکان وسیع. این خیلی به انسان کمک میکند برای بلندنظری. وقتی اینطور آن عالم را دید، یک شوقی پیدا می‌کند که از این جای کوچک و تنگ، خودش را بیرون بکشد. اگر میخواهی خدا برایت بزرگ شود، به آسمان نگاه کن. ✅ عضو کانال شوید: eitaa.com/joinchat/454361092C75c4b499d3

خبر این‌که: وقت واسه جوگیری و هَنگی اصلاً نداریم! بیاین دست بجنبونیم.😬 در حَدِّ توان‌مون نور جمع کنیم تا اون روز موعود، کُپ نکنیم. :) ♾ @binahayat_ir

نوشته بود «خاب الوافدون علی غیرك» یادم افتاد به ماه رجب سال گذشته. یادم آمد چقدر دل‌بسته‌ات شده بودم. اصلا رجب را به عشق شما شب و روز کردم. حالا روز آخر ماه رجب یادم افتاده که چقدر از شما غافل بودم. این مایع لزج که به دست و پایمان می‌چسبد و ما را مشغول می‌کند، این غفلت دنیا چقدر خوب کارش را بلد است. فتنه می‌کنند که ما را از شما دور کنند. فتنه می‌کنند که شما را از یاد ببریم‌. که دلهره به جان‌هایمان بیفتد و ریشه‌ی ایمانمان را بریده بریده کند. این حال ماست. حال آن‌که چگونه است احوال اصحاب آخرالزمانی‌ات که گفته‌اند در وصفشان «عابدان شب و شیران روز»... خلاصه که «ساعات آخر است گدا را حلال کن». ما را از دایره‌ی کوچک فهممان بیرون بیاور. از جهلِ جاهلانْ مردمانمان بکاه و بر ایمانمان بیفزا. */ ماه رجب تو هم رفتی؟ باز هم «ما شب شد و روز آمد و بیدار نگشتیم»..

«آشفتگان عشقت گیرم که جمع گردند جمع از کجا توان کرد دل‌های پاره پاره؟»

«چه شود، ز راه وفا اگر نظری به جانب ما کنی که به کیمیای نظر مگر مس قلب تیره طلا کنی چه شود، گهی به عنایتی نگهی به سوی گدا کنی»

📢 رهبر انقلاب کدام ترجمه‌ی صحیفه سجادیه را تحسین کردند؟ 🗓 انتشار به مناسبت سالروز میلاد امام سجاد علیه‌السلام 🖼از اینجا بخوانيد👇 🖥 farsi.khamenei.ir/others-note?id=36368

این صحیفه‌ی سجادیه رو نشر معارف و جمکران و غیره هم چاپ و در قطع‌های مختلف منتشر کرده‌اند. از زبان شیرین ادعیه‌ی صحیفه غافل نشیم!

ای شطّ شیرین پر شوکت من..

«ای سید ما ای مولای ما تو دعا کن برای ما..»

« اُوصيكُم بذِكرِ المَوتِ! »+ درود خدا بر او! «یاد مرگ» را می‌گویم. تنها دواء برای جان‌های آفت‌زده به حبّ دنیاست. آن زمان که لذّات و شهوات و خوشی‌ها و تلخی‌ها مزّه‌ی کام‌ها را دگرگون ساخته؛ به یاد آوردن بُرنده‌ی همه‌ی پیوندها با دنیا، مرگ، سیلی محکمی بر گوش غفلت می‌نوازد. درود خدا بر او، که قدم‌آهسته رفتن میان قبور موجب خودنمایی‌اش برای انسان است. یاد مرگ، انفعال‌زا نیست؛ حرکت‌زاست. هدف آدمی را مقابل چشمانش مرور می‌کند، غایت و مقصود را به یاد او می‌آورد و متذکر می‌شود که آن‌جا همه‌چیز را از تو نمی‌خرند! هشیار باش که از پیش برای خود چه می‌فرستی؟ از میان قبور که می‌گذری و برای صاحبان یک‌متر خاک آمرزش می‌‌خواهی، به تاریخ رحلت‌ها بنگر. گویی مردمان در رقابتند که چه کسی دیرتر به صید مرگ می‌افتد. و این برای ما عبرت است که مرگ کهنه نمی‌شود! او را هرروز مسافرانی تازه هست. مرگ پایان نیست، آغاز است. به قول مرحوم صفایی که «تو مرگ را خواهی داشت. ببین برای چه می‌میری؟» « اُذكُروا هادِمَ اللَّذّاتِ ، و مُنَغِّصَ الشَّهَواتِ ، و داعيَ الشَّتاتِ ، اذكُروا مُفَرِّقَ الجَماعاتِ ، و مُباعِدَ الاُمنياتِ ، و مُدنِيَ المَنِيّاتِ ، و المُؤْذِنَ بالبَينِ و الشَّتاتِ..» +