📸گزارش تصویری 🌀بررسی مشروعیت یا عدم مشروعیت حمله پیش دستانه 🎙ارائه دهنده: حجت الاسلام و المسلمین میثم رستمی حجت الاسلام و المسلمین امیررضا ملکی ناقد: حجت الاسلام و المسلمین یاسر امینیان حجت الاسلام و المسلمین احمد قیصری 🎙دبیر علمی: حجت الاسلام و المسلمین مجید محمدی #گزارش_تصویری ———~———~—🆔—~——~——— 📎 کانال اندیشکده مستعدان https://eitaa.com/joinchat/1079706013Ceed9a368e3 سایت اندیشکده مستعدان 🌐https://tme313.ir/

🎙گزارش صوتی 🌀بررسی مشروعیت یا عدم مشروعیت حمله پیش دستانه 🎙ارائه دهنده: حجت الاسلام و المسلمین میثم رستمی حجت الاسلام و المسلمین امیررضا ملکی ناقد: حجت الاسلام و المسلمین یاسر امینیان حجت الاسلام و المسلمین احمد قیصری 🎙دبیر علمی: حجت الاسلام و المسلمین مجید محمدی #گزارش_صوتی ———~———~—🆔—~——~——— 📎 کانال اندیشکده مستعدان https://eitaa.com/joinchat/1079706013Ceed9a368e3 سایت اندیشکده مستعدان 🌐https://tme313.ir/

🔰بازخوانی یک یادداشت👆 این روزها برخی به صورت مستقیم و برخی با زبانی ملایم‌تر از فتوای رهبر شهید در حرمت سلاح هسته‌ای انتقاد می‌کنند. ۸ ماه پیش در یادداشتی نسبتا مفصل به تحلیل این مساله از بعد موضوعی پرداختم و توضیح دادم ریل‌گذاری تسلیحاتی کشور در دهه‌‌های گذشته، صرف نظر از ابعاد فقهی آن، منطقی و قابل دفاع بوده است و البته تصریح کردم با توجه به شرایط جدید می‌تواند این ریل‌گذاری تغییر کند و متناسب با نیازهای جدید و رسیدن به سطح مطلوب در نیازهای گذشته، سلاح‌های جدیدی را به توان دفاعی کشور افزود. خواندن این یادداشت را همچنان توصیه می‌کنم👇

🔰 رمزگشایی یک فتوا: چرا رهبر شهید اجازه حرکت به سمت سلاح هسته‌ای را ندادند؟ 👈 حجت‌الاسلام میثم رستمی 1⃣ در بحبوحه‌ی اتفاقات جنگ رمضان، این سوال برای برخی مطرح شده است که چرا رهبر شهید، با وجود دشمنان آشکار و تهدیدهای مداوم، در دهه‌های گذشته مسیر ساخت سلاح هسته‌ای را به مسئولان توصیه نکردند؟ برخی این رویکرد را نشانه‌ی ضعف جمهوری اسلامی دانسته و عده‌ای از علاقه‌مندان نیز هرچند با احتیاط، تصمیم و فتوای رهبری در این زمینه را اشتباهی راهبردی می‌دانند. در این نوشته، بر آنم تا بدون قضاوت نهایی، برخی از ابعاد فتوا و رویکرد رهبر معظم انقلاب در خصوص عدم تولید سلاح هسته‌ای را از منظر موضوع‌شناسی تبیین کنم. این رویکرد، همانطور که نشان داده خواهد شد، صرفاً یک فتوای فقهی برخاسته از استظهار و استنباط منابع دینی نیست، بلکه ریشه در ملاحظات عمیق موضوع‌شناسی دارد که صورت مسئله را پیچیده‌تر از آن چیزی می‌کند که طرفداران داخلی ساخت بمب هسته‌ای تصور می‌کنند. 2⃣ بُعد فقاهتی و استنباط حکم اولین بُعد این مساله، بعد فقاهتی است. رهبر شهید بر اساس استنباط خود از آیات و روایات، ساخت سلاح هسته‌ای را حرام اعلام کرده‌اند. این فتوا برپایه‌ی ارجاع به منابع معتبر دینی و با در نظر گرفتن پیامدهای اخلاقی و انسانی چنین سلاحی صورت گرفته است. این استنباط، اگرچه ممکن است از نظر برخی دیگر از فقها قابل خدشه باشد، اما مسلم است که نظرِ فقهیِ مستقر و اعلام شده‌ی رهبری معظم بوده است که در طول سالیان متمادی به آن پایبند بوده و در مواضع متعدد اعلام داشته‌اند. 3⃣ بُعد موضوع‌شناسی: واقعیت‌های خارجی یکی از مزیت‌های فقاهت رهبر شهید نسبت به بسیاری از فقهاء، عمق موضوع‌شناسی ایشان است. این ویژگی را در طول چندسال توفیق حضور در درس خارج فقه ایشان با تمام وجود لمس کرده‌ام. از این رو عمیقا باور دارم درباره فتوای معظم‌له باید ابعاد موضوعی ساخت سلاح هسته‌ای را در نظر گرفت که اتفاقا بسیار متنوع و پیچیده است. اما آنچه در یادداشت حاضر به آن تکیه می‌شود پاسخ به این سوال است که حرکت به سمت سلاح هسته‌ای، با چه هدفی صورت می‌گیرد و واقعیت‌های میدانی ایران در این زمینه چیست؟ طبیعی‌ترین پاسخ به این سوال، افزایش توان دفاعی و قدرت بازدارندگی کشور است. اما آیا این هدف با توجه به شرایط ایران، بهترین و مطلوب‌ترین راه ممکن است؟ برای پاسخ به این سوال کلیدی باید نکات زیر را در نظر گرفت و مساله را از بساطت خارج نمود: ۳-۱ محدودیت‌های اقتصادی و اولویت‌بندی در بودجه نظامی ⬅️ ایران، با اقتصادی محدود و در مقایسه با قدرت‌های جهانی، کوچک، همواره با چالش اولویت‌بندی در تخصیص بودجه نظامی روبرو بوده است. (برای مثال بودجه نظامی ایران چیزی بین یک تا دو درصد بودجه نظامی آمریکاست) ساخت سلاح هسته‌ای، پروژه‌ای فوق‌العاده پرهزینه و نیازمند سرمایه‌گذاری کلان در زیرساخت‌ها، تحقیق و توسعه، و تأمین مواد اولیه است. در شرایطی که کشور نیاز به توسعه‌ی هم‌زمان توان موشکی، تولید انبوه پهپاد، و نوسازی ناوگان هوایی خود دارد، اختصاص بخش عظیمی از «بودجه، نیروی انسانی و زمان» به یک پروژه‌ی تک‌بعدی مانند سلاح هسته‌ای، به ویژه در آغاز ریل‌گذاری تسلیحاتی کشور (دهه ۷۰) منطقی به نظر نمی‌رسید. ⬅️ تجربه‌ی جنگ‌های اخیر نشان داده است که ایران با هوشمندی و دور‌اندیشی، نیازِ مبرم خود به تعدد و تکثر سلاح‌های تهاجمی و دفاعی را از پیش درک کرده است. حملات پیچیده و گسترده‌ی ایران به اهداف مختلف در منطقه، نیازمند سلاح‌های کوچکتر، ارزان‌تر، و با قابلیت عملیاتی بالا است. سلاح هسته‌ای، با هزینه‌ی بسیار بالا و تعداد محدود، این مزیت را نداشته و برای اهداف تاکتیکی یا عملیات‌های گسترده‌ی دفاعی، چندان مناسب یا مقرون به صرفه نیست. (باز هم یادآور می‌شوم بودجه نظامی، انسانی و زمانی کشور نامحدود نیست) ⬅️ تصمیم به تمرکز بر تولید انبوه موشک و پهپاد به جای صرف هزینه‌های هنگفت برای تولید جنگنده‌های پیشرفته (که با توجه به تحریم‌ها و پیچیدگی فنی، رسیدن به سطح رقابتی با جنگنده‌های غربی را دشوار می‌ساخت)، نمونه‌ای از همین اولویت‌بندی استراتژیک بوده است. در حال حاضر، موشک و پهپاد ستون فقرات توان آفندی و پدافندی کشور را تشکیل می‌دهند. کاری که به هیچ‌وجه از سلاح هسته‌ای ساخته نیست. ادامه دارد👇 📎 کانال اندیشکده مستعدان https://eitaa.com/joinchat/1079706013Ceed9a368e3 سایت اندیشکده مستعدان 🌐https://tme313.ir/

۳-۲ چالش تأمین مواد اولیه (واردات کیک زرد و ذخایر اورانیوم) ⬅️ یکی از اساسی‌ترین پیش‌نیازهای ساخت سلاح هسته‌ای، دسترسی به مقادیر کافی اورانیوم غنی‌شده است. این امر خود نیازمند منابع کافی اورانیوم خام و توانایی غنی‌سازی آن در سطوح بالا یا واردات کیک زرد است. بر اساس اطلاعات موجود و گفته مسئوولان مربوطه، ذخایر کشف شده اورانیوم در ایران به ویژه تا دهه‌های ۷۰ و ۸۰ (آغاز ریل‌گذاری تسلیحاتی در ایران) به میزان بسیار پایینی بوده است. به طوری که ایران جزء کشورهای فقیر از جهت معادن اورانیوم محسوب می‌شده است. این میزان برای تأمین نیازهای یک برنامه‌ی هسته‌ای گسترده، بخصوص برای تولید سلاح، بسیار چالش‌برانگیز می‌باشد. ⬅️ به دلیل همین محدودیت‌های داخلی و برای تأمین نیازهای برنامه‌ی هسته‌ای خود (از جمله غنی‌سازی برای مصارف صلح‌آمیز و تولید سوخت نیروگاه بوشهر)، ایران همواره مجبور به واردات اورانیوم و کیک زرد از کشورهای دیگر بوده است. تلاش برای واردات در مقاطع مختلف صورت گرفته است: - پیش از انقلاب، حدود ۵۰۰ تن کیک زرد از آفریقای جنوبی خریداری شده بود که البته هرگز وارد کشور نشد. - پس از انقلاب نیز مجموعا حدود ۳۶۰ تن کیک زرد وارد شد و به مجموع ذخایر کیک زرد کشور افزوده شد که مربوط به توافق برجام بوده است. به عنوان نمونه یک مورد از این واردات، دریافت حدود ۲۰۰ تن کیک زرد در مقابل واگذاری ۱۱ تن اورانیوم غنی سازی شده زیر ۵ درصد به روسیه بوده است. بر اساس گفته رئیس وقت سازمان انرژی اتمی، این میزان واردات (حدود ۳۶۰ تن) معادل حدود ۶۰ درصد ذخایر کیک زرد ایران بوده است. ⬅️ این اتکاء به واردات، به‌خصوص برای تأمین مواد اولیه‌ی مورد نیاز برای تولید سلاح هسته‌ای، ایران را در موقعیتی آسیب‌پذیر قرار می‌دهد. قدرت‌های جهانی، به ویژه آمریکا، می‌توانند به سادگی با اعمال تحریم‌ها و فشارهای دیپلماتیک، جلوی واردات کیک زرد یا سایر مواد لازم برای تولید سلاح هسته‌ای را بگیرند و قوانین و نظارت‌های به شدت سختگیرانه‌ای در این زمینه توسط کشورهای سلطه اعمال می‌شود. این بدان معناست که ایران برای دستیابی به تعداد قابل توجهی سلاح هسته‌ای، نه تنها نیازمند منابع داخلی فراوان است، بلکه به شدت به واردات وابسته خواهد بود؛ وابستگی‌ای که به راحتی قابل ممانعت بود و این به معنای گره زدن توان نظامی ایران به واردات استراتژی‌ترین کالای تولید سلاح هسته‌ای بود. ۳-۳ بازدارندگی محدود و نسبی ⬅️ اگرچه سلاح هسته‌ای به طور بالقوه می‌تواند بازدارندگی قابل توجهی ایجاد کند، اما این بازدارندگی دائمی، مطلق و بدون هزینه نیست. تاریخ نشان داده است که حتی کشورهای هسته‌ای نیز مورد تهاجم قرار گرفته‌ یا درگیر منازعات بوده‌اند: - پاکستان، کشوری هسته‌ای، در معرض تهاجم از سوی افغانستان قرار دارد - تنش‌ها میان هند و پاکستان، هر دو قدرت هسته‌ای، همچنان ادامه دارد. - اوکراین، با وجود همسایگی با روسیه به عنوان یک قدرت هسته‌ای، درگیر جنگی تمام عیار شده است. - و ایران عزیز و اسلامی ما امروز با شجاعتی مثال‌زدنی در حال جنگ هم‌زمان با دو قدرت هسته‌ای است. این مثال‌ها نشان می‌دهد که داشتن سلاح هسته‌ای به تنهایی تضمین‌کننده‌ی امنیت کامل نیست. ⬅️ علاوه بر این، همانطور که پیشتر ذکر شد، اتکاء ایران به واردات کیک زرد، دستیابی به تعداد کافی سلاح هسته‌ای را با چالش جدی روبرو می‌ساخت و وابستگی به واردات، خود می‌توانست مانعی برای توسعه‌ی برنامه‌ی تسلیحات هسته‌ای باشد. کشورهای هسته‌ای امروزه از چند ده تا چند صدکلاهک هسته‌ای دارند و داشتن یک تا ده کلاهک هسته‌ایِ به نسبت سبک(با توجه به میزان کیک زرد در ایران) با توجه به هزینه‌فایده آن در طول دو دهه گذشته، بازدارندگی چندانی ایجاد نمی‌کرد؛ جدای از آن‌که کشورهای منطقه را نیز به سمت سلاح هسته‌ای سوق می‌داد و عملا دومینوی هسته‌ای در کشورهای کوچک منطقه فعال می‌شد و بازدارندگی هسته‌ای به پایین‌ترین قابلیت خود تنزل می‌کرد. 4⃣ نکته پایانی آنچه بیان شد مربوط به بُعدی از ابعادِ موضوع‌شناسی سلاح هسته‌ای در واقعیت میدانی خود در آغاز ریل‌گذاری تاکنون بوده است که بیانگر دقت‌های موضوع‌شناسانه در فتوای رهبر شهید بوده است. اما ممکن است در دهه‌های آینده با توجه به: - میزان اکتشاف معادن اورانیوم در ایران - رسیدن به سطح کافی در توانمند‌ی‌های موشکی و پهپادی - تصمیم‌ دیگرکشورها - قدرت اقتصادی ایران - و تجربه‌های جدید از جنگ‌های حاضر موضوع‌شناسی سلاح هسته‌ای نیز تغییر کند، همانطور که ممکن است فتوای رهبر معظم انقلاب با فتوای رهبر شهید در این زمینه مغایر باشد و در مجموع، آینده تسلیحاتی کشور متفاوت رقم بخورد. 📎 کانال اندیشکده مستعدان https://eitaa.com/joinchat/1079706013Ceed9a368e3 سایت اندیشکده مستعدان 🌐https://tme313.ir/