پرسید در چه حالی؟ پاسخ ز دیده‌ام ریخت

می‌ترسم از تصور دنیا بدون تو ای یار رفته لااقل از خاطرم نرو

نمیدانم سرانجام دل بی‌آرزویم چیست ولی هرگز بدون عشق در دنیا نباید زیست به چشم مستت ایمان داشتم اما ندانستم دوای دردهایم این دروغ خنده‌آور نیست چنان این‌روزها از چشم دنیا عشق افتاده است که تنها راه عاشق زیستن امروز تنهایی‌ست در این دریای طوفانی تو هستی و خدای خود ​​​مپرس ای کشتی درهم شکسته ناخدایت کیست همیشه آن‌که دل کنده‌ست را نفرین نباید کرد کسی که بی‌محابا دل ببندد کم مقصر نیست

خاطرش نیست ولی خوب به خاطر دارم که در آغوش خودم قول نرفتن میداد ..

-

خشک است اگر چه دیده ما، دل ز خون پر است.

می‌نويسم ؛ تا شايد روزى بخوانند شرح حال سكوت طولانى ام را .

یه اتفاق‌هایی تو زندگی هست که آدمیزاد باید تجربه کنه تا یسری چیزها ملکه ذهنش بشه، اینکه همیشه نباید ببخشی، همه نباید باهات راحت باشن، به همه نباید اجازه بدی نظر بدن، و همیشه نباید صد خودت رو واسه آدمی بذاری که حتی صفر خودش رو واست نمیذاره.

لبخند و اشک، شادی و غم، رنج و آرزو از ما به دل مگیر همین است زندگی

-