شما زمانی که بتونین از ترس تنهایی عبور کنین اون موقع متوجه میشین که ۹۰ درصد از آدمای اطرافتون بود و نبودشون تفاوت چندانی توی زندگیتون نداره و حتی قطع ارتباط باهاشون میتونه اقدام بسیار مفیدی توی زندگیتون باشه.
ولی بعضیا یجوری واسمون غریبه شدن که آدم نمیتونه باور کنه یه زمانی شب و روزامون با همینا میگذشت.
چه کردی با دل و جانم که من از ریشه ویرانم
کمی با من مدارا کن مگر من خاک ایرانم..
خیلی بهش فکر میکنم ولی درموردش با کسی حرف نمیزنم، و این شاید غمانگیزترین و درستترین کار باشه.