گفتا چه کسی بود تو را شعر بیاموخت گفتم: به خدا زلفِ تو و نازِ تو و چشمِ خمارت.
اگه کنارم نیستی یعنی خودم نخواستم که باشی وگرنه محالِ من چیزیو بخوام و بدست نیارم.
حقیقتا آدمیزاد گاهی از قوی بودن خسته میشه، دلش میخواد با خیال راحت آسیب پذیر و ضعیف و طفلکی باشه و بدونه یه نفر هست که مراقبشه.