هرچی بیشتر میگذره بیشتر به این نتیجه میرسم که چقدر نقطه اشتراک داریم

نکته ظریفی بود(((: واااو..

من ندارمشششش برا منم بفرستینننن

نه یه تقدیمی بود برامون نقاشی کشیده بود..یادمه توی پی وی فرستاده بود برام..

بعد برام این جالبه که من اون اول اینطوری بودم : خب ما باهم همسایه ایم اما نسبت به بقیه باهم کمتر حرف می زنیم خب چجوری شروع کنممم انگار خیلی رسمیهه و همچنان الان:

وای😭😂 من کلا مدل حرف زدنم تو حالت معمولی اینجوریه ولی وقتی صمیمی بشم یکم صمیمی تر میشه...منتها که کلا یکم رسمی بنظر میرسه حرف زدنم ، چون توی حالت معمولی از کلماتی استفاده میکنم که زیاد توی زبان رایج عامیانه استفاده نمیشن..

ولی کلا با من راحت باش داداش(:

کلا دقت کردم جدیدا هرکسی رو که با خودم میگم ازهم دوریم یا دربارش کنجکاوم یا حتی حس می کنم کلا باهم در تناقض هستیم یه روز باهاش دوست می شم

این یه قاعده س و من جدا بهش رسیدم...کاملا بهش اعتقاد دارم😀👀

آخه اونموقع چنلتم یه وایب کلاسیک حالت با ابهتی داشت البته الان حتی ابهتش بیشتر شده ولی کلا اینطوری بود ولی الان کاملا معلومه که حالت عادیت اینطوریه اتفاقا بنظرم جالبههه:)))

آره آره متوجهم😔😂 ابهتش بیشتر شده؟؟ جدا؟؟ چطور؟؟ :)))))

عههه جالب بید، ولی من این تازگیا کشف کردم