ببین خیلی بده چون مثلا آدم اگه بفهمه یکی بهش علاقه داره ولی خودش بهش حسی نداره خیلی عذاب آوره و آدم همه چیو از چشم خودش میبینه...هی با خودت میگی تقصیر منه که یجوری رفتار کردم که باعث این احساس اون شخص شدم...و کلی بدبختی دیگه

دقیقا دقیقا و اینکه چطوری میشه بهش فهموند که مشکل از اون نیست، که احساساتش ضربه نخوره..

دقیقا

نه اینکه یکطرفه بهتره، درواقع قشنگ تره...

چرا البته شاید بهتر هم باشه

بعد فکر کن مجبور باشی بعد از اون هم باهاش در ارتباط باشی. خیلی حالت ناخوشایندی داره..

بشدددت

خب میفرمودم. ببینید، علاقه یکطرفه خیلی بهتره، چرا؟ اول که شما بعد از ابراز علاقه بار سنگینی میاد رو دوشتون و فشار روانی بیشتر میشه، چه طرف مقابل حس متقابل داشته باشه چه نداشته باشه.

این یه مورد

بار سنگین روانی، و بار سنگین مسئولیت درواقع..

بهرحال. بعد هم اینکه، نگاه کنید، فراق همیشه شیرین تر از وصاله، وصال که اتفاق میافته اولش گرم و داغه، هنوز عطش وجود داره اما به مرور زمان، که زیاد هم طولی نمیکشه، آتیشش خاموش میشه، دیگه مثل قبل نیست و اون علاقه دیگه از اون مرحله پویایی خارج میشه و شیرینی قبل رو نداره... گرچه هر مرحله از علاقه شیرینی خاص خودشو داره اما باور کنید شیرینی اون دوران یجور دیگه‌ست کلا.

وسط بحث جدی من مودب باشااا