دلتنگ نباشم؟ چگونه؟ همین که میدانم تنها کتاب میخوانی تنها چای مینوشی، تنها بغض میکنی، دلتنگ میشوم... وقتی تنها سفر رفتن را یاد گرفته ای‌ تنها خاطره ساختن را بلد شده ای‌ و تنها خندیدن را از بر؛ دلتنگ میشوم... همین که صبح ها بدون دوستت دارم بیدار میشوی‌و خوشحال میشوی با عکس‌های تک نفره‌ اینکه نیستم کنارت دلتنگ میشوم دلتنگم... وقتی کسی نیست شب هایت را بخیر کند و دعا میکنم شبهایم را خدا به خیر کند... دلتنگم زمانی که به یاد می آورم ما هنوز دونفریم و به تار مویت قسم این دلتنگی، خودِ عشق است. حالا بگو دل‌تنگت نباشم؟ -نیازی

_

‏به او بگویید، بی رحم ترین دردم بودی.

‏کسیو بخشیدم که حتی از عوضی بودنش پشیمون نبود...

ببین نمردم از غمت...

کاش دلتم مثل موهات صاف بود!

الکی تلاش نکن؛ بعضی وقتا مهم نیست چقدر خوبی، چقدر مهربونی، چقدر یکی رو دوست داری چقدر براش ارزش میذاری، چقدر بهش فکر میکنی و مراقبشی، برای بعضی‌ها این چیزا کافی نیست.

اوکی ولی دستم با اینکه حتی قرص هم خوردم زیادی درد میکنه

وقتی گشنمه:

دوتا داداش داشتن واقعا سخته.

نه انسانی نه خرس عروسکیم، بگو چرا باید دوست داشته باشم؟

مرسی عزیزم؛ به لطفت همون یه کم اعتمادی هم که به آدما داشتم، دیگه ندارم!