امروز طیِ یه خبرِ کوتاهی، یه‌سری تاریخ و روز کنارِ هم ردیف شده بود که باعث شد بعد از خوندنش همونطور که دراز کشیدم، گوشی رو خاموش کنم، بذارم رو‌ سینه‌ام، چشمامو ببندم و باورش نکنم! مراسم وداع و تشییع رهبری؟ کِی قرار بود این روزا رو ببینم.. ° ° @naahiit

فرموده بودید که ان شاالله خداوند احساس پیروزی را در دل‌های این مردم رواج دهد؛ عجول و بی طاقتم اگر امروز که حرف از توافق‌نامه است و امضا‌بازی‌های الکترونیکی، دنبالِ احساسِ پیروزی می‌گردم؟! به بودنتان فکر می‌کنم. به این‌که کاش بودید و راجع به مقوله‌‌ی «احساسِ پیروزی» صحبت می‌کردید، خاتمه‌اش را با لبخندِ کوتاه و پدرانه‌تان جمع می‌کردید و همه‌ی این ابهامات را می‌شُستید و می‌بُردید .. ° ° @naahiit

• با توام فاطمه! آسون بگیر. بذار راحت‌ بگذره..

یک ساعت پس از غروب، چای دستم بود و گوشه‌ای از باریکه‌ی خیابان ایستاده بودم. یک ساعت پس از وقتی که مادری بلندمرتبه و گرامی آمد، پیراهنِ خونینِ پسرش را به عرش آویخت، اشک ریخت و عزا پاشید به همه‌ی اهلِ زمین؛ آن‌وقت عزا تقسیم شد، ماتمش چهره به چهره‌ چرخید و چکه‌‌ی گلوگیری از غمش در استکانِ من ریخت .. ° ° @naahiit

خوبه که دارین می‌خونین، چون هیچوقت نشد به اندازه کافی بگم: ممنون مامان، ممنون بابا .. ° ° @naahiit

شما هم مظلومیتِ عمیقِ ممزوجِ به عزت و اقتدارِ پیامِ آقا سید مجتبی رو حس کردید یا فقط من دو سه دور خوندمش و هربار دلم گرفت؟! ° ° @naahiit

• غرقِ این ماجرام، نمی‌تونم از تویِ فکرِت درام، دنیا همون جایی تموم شد برام، که تشنه تورو کشتن، همون جا که تو گودال گرفت دورتو دشمن ..

• آه ای غمِ عزیز ..

از کودتای دی‌ماهِ کولاک‌زده و خونینِ تهران و جوان‌هایی که حالا حتما دوشادوشِ علی‌ِاکبرِ حسین‌، نوحه‌ی شبِ هشتم اهلِ زمین را به نظاره نشستند.. ° ° @naahiit

حیف چه گیسویی.. چه چشم و ابرویی .. ° ° @naahiit

• ای با غریبه‌های جهان آشنا، حسیــن ..