روزایی بود که به مامان میگفتم زیادی حساسی و سخت میگیری؛ امروز اما منم چاقو، پیش‌دستی و لیوانِ خیس رو بینِ ظرف‌های خشکِ تو آبچکون جا ندادم! ° ° @naahiit

• بعدِ تو خیری ندیدم از دعای هیچکس یا خدایی که تو داری یا خدایِ هیچکس!

° ° @naahiit

‌

بعضی فکر‌ها اومدن فقط چاییشونو بخورن برن؛ تو چرا واسه شام نگهشون میداری؟ ° ° @naahiit

هزار سالِ دیگه هم، غمِت تمومِ باغچه رو یه شوره‌زار می‌کنه.. ° ° @naahiit

می‌دونی کجاش سخت بود؟ اینکه تو لباس خدام تنت بود، تو کفشداری وایساده بودی و داشتی یه سالنامه‌‌ی چرکِ پُرنوشته رو تند تند ورق می‌زدی، رسیدم و ازت پرسیدم دار‌الذکر کدوم طرفیه و تو گفتی مزار آقا اونجاست. اون رو به رو. نگاه کن مردم دارن میرن داخل، همونجاست! ° ° @naahiit

عزیز من، ادامه دادن به این امید که در آخر تو می‌آیی، سختی‌اش را کم می‌کند. در دلم لبخند می‌کارد. اشک شوق می‌چکاند.. ° ° @naahiit

_ وقتی از کهنه غمِ ریشه دُوونده تو خاکِ داغ و نخلایِ جنوب می‌گم، می‌رسم به دعا. که تنها دعا به دستایِ دور و دلِ سوخته‌م کمک می‌کنه..

• عزیز من، کاش هیچوقت عکسِ لبخندهات از سطح شهر جمع نشه..

• آره من اونقدر فکرای تو سرم بلنده که نذاره بخوابم.

° ° @naahiit