می‌دونی کجاش سخت بود؟ اینکه تو لباس خدام تنت بود، تو کفشداری وایساده بودی و داشتی یه سالنامه‌‌ی چرکِ پُرنوشته رو تند تند ورق می‌زدی، رسیدم و ازت پرسیدم دار‌الذکر کدوم طرفیه و تو گفتی مزار آقا اونجاست. اون رو به رو. نگاه کن مردم دارن میرن داخل، همونجاست! ° ° @naahiit

عزیز من، ادامه دادن به این امید که در آخر تو می‌آیی، سختی‌اش را کم می‌کند. در دلم لبخند می‌کارد. اشک شوق می‌چکاند.. ° ° @naahiit

_ وقتی از کهنه غمِ ریشه دُوونده تو خاکِ داغ و نخلایِ جنوب می‌گم، می‌رسم به دعا. که تنها دعا به دستایِ دور و دلِ سوخته‌م کمک می‌کنه..

• عزیز من، کاش هیچوقت عکسِ لبخندهات از سطح شهر جمع نشه..

• آره من اونقدر فکرای تو سرم بلنده که نذاره بخوابم.

° ° @naahiit

من اینجا هرروز چیزی واسه گفتن داشتم. الان چی شده که همه‌ی حرف‌هام بدون اینکه نوشته بشن تو مغزم بایگانی می‌شن؟! ° ° @naahiit

مرگ باعث نمیشه وجودِ اون آدمِ رفته تبدیل به رؤیا بشه؟ انگار هیچوقت نبود و هرچی بود یه مشت خاطره بود. نه؟ ° ° @naahiit

• کجا رسد به تو مکتوبِ گریه‌ آلودم؟ که باد هم نبرد کاغذی که نم دارد..

آدمِ کامل پیدا نمیکنی، بگرد دنبال اونی که کم و کسرِش اذیتت نکنه. ° ° @naahiit

• کاش یکی به ماکان بگه زنگ تفریح خیلی وقته تموم شده. دارن حضور غیاب می‌کنن. دوستاش یکی یکی خودشونو نشون می‌دن. بگین برگرده. منتظرشیم. مامانش از همه بیشتر... #میناب | @ianashid

• ربِّ یَسِّـر وَلاتُعَسِّـر..