eitaa logo
نهج البلاغه و زندگی
4هزار دنبال‌کننده
25.9هزار عکس
14هزار ویدیو
412 فایل
💌اجتماعی که علی (علیه السلام) را کنار گذاشت، علی (علیه السلام) را از علی(علیه السلام)بودن منع نکرد، بلکه خود را از علی(علیه السلام) داشتن محروم کرد. اینجا کلاسی است برای مرور تفکرات امیرالمومنین (علیه السلام) باشد که مقبول حضرتش افتد. ساجدی نسب
مشاهده در ایتا
دانلود
آن گاه امام(عليه السلام) در چهارمين نكته حكيمانه مى فرمايد: «كسى كه قرآن بخواند و پس از مرگ وارد آتش دوزخ گردد از كسانى بوده كه آيات خدا را استهزا مى كرده است»; (وَمَنْ قَرَأَ الْقُرْآنَ فَمَاتَ فَدَخَلَ النَّارَ فَهُوَ مِمَّنْ كَانَ يَتَّخِذُ آيَاتِ اللَّهِ هُزُواً). قرائت قرآن چندگونه است: گاه انسان مؤمن قرآن را تلاوت مى كند و گوش جان به آياتش مى سپارد تا پيام خدا را از لابه لاى آن بشنود و زندگى خود را با آن هماهنگ سازد و به گفته اميرمؤمنان على(عليه السلام) در خطبه متقيان: «أَمَّا اللَّيْلَ فَصَافُّونَ أَقْدَامَهُمْ تَالِينَ لاَِجْزَاءِ الْقُرْآنِ يُرَتِّلُونَهَا تَرْتِيلاً يُحَزِّنُونَ بِهِ أَنْفُسَهُمْ وَيَسْتَثِيرُونَ بِهِ دَوَاءَ دَائِهِمْ فَإِذَا مَرُّوا بِآيَة فِيهَا تَشْوِيقٌ رَكَنُوا إِلَيْهَا طَمَعاً وَتَطَلَّعَتْ نُفُوسُهُمْ إِلَيْهَا شَوْقاً وَظَنُّوا أَنَّهَا نُصْبَ أَعْيُنِهِمْ وَإِذَا مَرُّوا بِآيَة فِيهَا تَخْوِيفٌ أَصْغَوْا إِلَيْهَا مَسَامِعَ قُلُوبِهِمْ وَظَنُّوا أَنَّ زَفِيرَ جَهَنَّمَ وَشَهِيقَهَا فِي أُصُولِ آذَانِهِمْ; پرهيزگاران در دل شب بر پا مى خيزند و قرآن را با تدبر قرائت مى كنند و جان خود را با آن محزون مى سازند و داروى درد خود را از آن مى گيرند، هرگاه به آيه اى برسند كه در آن تشويق (به پاداش هاى الهى) است با علاقه فراوان به آن روى مى آورند و روح و جانشان با شوق بسيار به آن مى انديشد و آن را نصب العين خود قرار مى دهند و هرگاه به آيه اى برخورد كنند كه بيم دهنده است گوش دل را براى شنيدن پيام آن باز مى كنند و گويى صداى زبانه هاى آتش دوزخ با آن وضع مهيبش در گوششان طنين انداز است». نيز به فرموده امام صادق(عليه السلام) در دعايى كه قبل از تلاوت قرآن خوانده مى شود: «اللّهُمَّ فَاجْعَلْ نَظَري فيهِ عِبادَةً وَقِرائَتي فيهِ فِكْراً وَفِكْري فيهِ اعْتِباراً وَاجْعَلْني مِمَّنْ أتَّعِظُ بِبَيانِ مَواعِظِكَ فيهِ وَأجْتَنِبُ مَعاصيكَ; خداوندا! نگاه مرا به آيات قرآن عبادت و قرائتم را توأم با انديشه و تفكرم را در آن مايه عبرت قرار ده و مرا از كسانى قرار ده كه از مواعظ تو در آن پند مى گيرد و از گناهانت پرهيز مى كند». گروه ديگرى آيات قرآن را تنها براى ثواب قرائت مى خوانند بى آنكه به پيام هايش گوش فرا دهند. گروه سومى نيز اضافه بر اين به استهزاى آيات مى پردازند و اگر در سخن استهزا نكنند، عملاً استهزا دارند; آيات تحريم ربا را مى خوانند ولى رباخوارى مى كنند، آيه تحريم غيبت را تلاوت مى كنند ولى غيبت كردن كار همه روزه آنهاست و همچنين در برابر ساير پيام هاى قرآن. اين گونه تلاوت نه تنها سبب نجات نيست، بلكه به فرموده اميرمؤمنان(عليه السلام) سبب دخول در آتش جهنم است، چون قرآن را به صورت استهزا قولاً يا عملاً خوانده است و كسى كه آيات قرآن را با استهزا بخواند مستحق آتش دوزخ است. در حديث معروفى از پيامبر اكرم(صلى الله عليه وآله)مى خوانيم: «رُبَّ تالِى الْقُرْآنَ وَالْقُرآنُ يَلْعَنُهُ; چه بسا كسانى كه قرآن مى خوانند و در همان حال قرآن آنها را لعنت مى كند (چرا كه هرگز به آن عمل نمى كنند)». مرحوم علامه شوشترى در شرح نهج البلاغه خود داستانى از تاريخ بغداد نقل مى كند كه شخصى مى گويد: من از كنار قبر «احمد بن طولون» (يكى از امرا و مؤسس دولت طولونيه در مصر و سوريه در قرن سوم هجرى) عبور مى كردم. پيرمردى را مى ديدم كه در كنار قبر او نشسته و قرآن مى خواند بعد از مدتى او را نديدم سپس به او برخورد كردم گفتم: تو همان شخص نبودى كه در كنار قبر «احمد بن طولون» قرائت قرآن مى كردى چرا رها ساختى؟ گفت: او خدمت هايى به من كرده بود و من دوست داشتم به جبران آن خدمت ها مدتى بر سر قبرش قرآن بخوانم گفتم: پس چرا رها كردى؟ گفت: شبى او را در خواب ديدم به من گفت: دوست دارم كه اين محبت را رها سازى و قرآن در كنار قبر من نخوانى. من به او گفتم چرا؟ گفت: هر آيه اى كه مى خوانى: ضربه اى بر من مى كوبند و مى گويند: آيا اين آيه را نشنيدى (پس چرا عمل نكردى؟). اين سخن را با حديث ديگرى از پيامبر اكرم(صلى الله عليه وآله)پايان مى دهيم، فرمود: «أنْتَ تَقْرَأُ الْقُرْآنَ ما نَهاكَ فَإذا لَمْ يَنْهَكَ فَلَسْتَ تَقْرَأَهُ; تو تا آن زمان قرآن مى خوانى كه تو را از معصيت الهى باز دارد و اگر باز نداشت قرآن نخوانده اى».
سرانجام امام(عليه السلام) در آخرين جمله حكيمانه به آثار شوم دنياپرستى اشاره كرده مى فرمايد: «آن كس كه قلبش با محبت دنيا پيوند خورده سه چيز او را رها نخواهد كرد: اندوه دائم، حرصى كه هرگز او را ترك نمى كند و آرزويى كه هيچ گاه به آن نخواهد رسيد»; (وَ مَنْ لَهِجَ قَلْبُهُ بِحُبِّ الدُّنْيَا الْتَاطَ قَلْبُهُ مِنْهَا بِثَلاَث هَمّ لاَ يُغِبُّهُ وَحِرْص لاَ يَتْرُكُهُ وَأَمَل لاَ يُدْرِكُهُ). «لَهِجَ» از ماده «لَهَج» (بر وزن كرج) به معناى وابستگى وشيفتگى به چيزى است. «التاطَ» از ماده «التياط» به معناى چسبيدن است. در اين كلام حكيمانه امام(عليه السلام) رابطه حب دنيا را با سه ثمره شوم بيان فرموده است: نخست اين كه دنياپرستى همواره با غم و اندوه مستمر همراه است و چنان نيست كه يك روز اين غم و اندوه باشد و روز ديگر نباشد. (توجه داشته باشيد كه «غِبّ» به معناى يك روز در ميان است و (لا يغبّ) به معناى همواره و مستمر مى باشد. دليل آن روشن است: انسان دنياپرست براى به چنگ آوردن دنيا و همچنين براى حفظ آن به كوشش فراوان و گذشتن از موانع زيادى احتياج دارد كه عبور از همه آنها بسيار مشكل است. به همين دليل غم و اندوهى، پيوسته وجود او را احاطه مى كند. آيا فلان بدهكار به موقع بدهى خود را مى پردازد؟ آيا قادر به اداى فلان دين به موقع هست؟ آيا فلان تجارت سود مى كند يا با شكست مواجه مى شود و آيا مزارع و باغات من با خشكسالى و آفت روبه رو نمى شون د؟ و آيا فلان شريك به من خيانت نخواهد كرد؟ و امثال اينها كه همچون كابوسى دائماً روح او را مى فشارد. دومين اثر شوم دنياپرستى حرص است. حرص به معناى زياده طلبى بى دليل و سير نشدن از مال و جاه دنياست. حرص به معناى اين كه: هفت اقليم ار بگيرد پادشاه *** همچنان در بند اقليمى دگر بديهى است چنين حرصى آرامش را از انسان مى گيرد و شب و روز او را به خود مشغول مى كند. بالاخره سومين پديده شوم آن آرزوهاى طول و دراز است كه امام(عليه السلام) با جمله «لا يُدْرِكُهُ» (آن را به دست نمى آورد) به آن اشاره فرموده است; آرزوهايى كه گاهى چند برابر عمر آدمى براى رسيدن به آن نيز كفايت نمى كند، آرزوهاى نامعقولى كه به چنگ آوردن آن هزارگونه بدبختى و ذلت و گرفتارى دارد و آرامش انسان را بر هم مى زند. خوشا به حال قناعت پيشگان كه نه آن اندوه بى پايان را دارند و نه آن حرص خطرناك شرربار و نه آرزوهاى طولانى كشنده. در حديثى كه از فاطمه دختر امام حسين از پدرش(عليهم السلام) از جدش رسول خدا(صلى الله عليه وآله)نقل شده آمده است: «الرَّغْبَةُ فِى الدُّنْيا تَكْثِرُ الْهَمَّ وَالْحُزْنَ وَالزُّهْدُ فِي الدُّنْيا يُرِيحُ الْقَلْبَ وَالْبَدَنَ; دنياپرستى غم و اندوه انسان را زياد مى كند و زهد و قناعت در دنيا هم قلب را آرامش مى بخشد و هم بدن را». در حديث پرمعناى ديگرى نيز از آن حضرت در اين زمينه مى خوانيم: «أنَا زَعِيمٌ بِثَلاث لِمَنْ أكَبَّ عَلَى الدُّنْيا: بِفَقْر لا غِناءَ لَهُ وَبِشُغْل لا فَراغَ لَهُ وَبِهَمّ وَحُزْن لاَ انْقِطاعَ لَهُ; من ضامنم كسى كه خود را بر دنيا بيفكند سه چيز را دريافت خواهد داشت: فقرى كه هرگز بى نيازى در آن نخواهد بود و گرفتارى كه هرگز فراغتى ندارد و غم و اندوهى كه هيچ گاه قطع نمى شود». ✅  کلاس نهج البلاغه و زندگی 🆔https://eitaa.com/nahjolbalaghehvazendegi
فعلا قابلیت پخش رسانه در مرورگر فراهم نیست
نمایش در ایتا
☑️ آیا ما از سهمی از داریم❓ 🔸 استاد علی صفایی حائری من هر سال حساب مى کنم كه چه سهمى گرفته ام و چه ميراثى برداشته ام؟ آيا از عاشورا ى حسين و از كربلاى ، سهمى داشته ام؟ وارث، قرابت مى خواهد. قرابتى بدون حائل و بدون مانع. فرزندى كه قاتل پدر باشد، ارث نمى برد. فرزندى كه كافر باشد از مسلمان ارث نمى برد. آيا من حسين را نكشته ام؟ آيا من از آنچه كه فهميده ام، چشم نپوشيده ام و كفر نورزيده ام؟ اگر من به ولايت حسين نرسيدم، اگر ابوّت اولياء را نخواستم، اگر فرزند دنيا و يا بدتر بندهى دنيا شدم و دين در وجود من شكل نگرفت و تنها بر زبانم نشست، آيا با حسين قرابتى دارم؟ آيا از عاشورا ارثى مى برم و سهمى مى گيرم؟ 📚 وارثان عاشورا، ص۲۵۴ ✅  کلاس نهج البلاغه و زندگی 🆔https://eitaa.com/nahjolbalaghehvazendegi
💠 حدیث روز 💠 🔻پیامبراکرم صلی‌الله‌علیه‌وآله: أيُّمَا امرَأَةٍ أعانَت زَوجَها عَلَى الحَجِّ وَالجِهادِ أو طَلَبِ العِلمِ ، أعطاهَا اللّهُ مِنَ الثَّوابِ ما يُعطِي امرَأَةَ أيّوبَ عليه السلام . ✳️ هر زنى كه شوهرش را در كار حج و جهاد يا علم‌آموزى، كمك كند، خداوند به او همان پاداشى را مى‌دهد كه به همسر ايّوب عليه‌السلام داده است. 📚مكارم الأخلاق، ج۱، ص۴۳۹، ح۱۵۰۶ ◇◇◇◇◇◇◇ ✅  کلاس نهج البلاغه و زندگی 🆔https://eitaa.com/nahjolbalaghehvazendegi
✅ کاش تمام ایرانیان این تصویر را ببینند! 🔴 چند لحظه قبل از مرگ پرفسور حسابی، به عنوان تکان دهنده ترین و تاثیر گذارترین لحظه ها در دنیا ثبت شده است! ✅  کلاس نهج البلاغه و زندگی 🆔https://eitaa.com/nahjolbalaghehvazendegi
💐 مکتب تربیتی آل الله عمقی غیر قابل قیاس با دیگر مکاتب دارد. 💠 و اثر گذاری محبت آل الله به عنوان بالاترین شاخصه تربیتی این مکتب هم بی نظیر است. ماجرای زیر را بخوانید: 💥شهروندی مشهدی که 300 هزار تومان کرایه اتوبوس پرداخت نشده را پرداخت کرد! 🚌 مسئول روابط عمومی اتوبوسرانی شهر مشهد: 🔹چند روز قبل خانمی جوان به سازمان اتوبوسرانی مراجعه کرد و خواستار شماره حسابی برای پرداخت 300 هزار تومان در وجه این سازمان شد. وقتی با تعجب دلیل این کار را جویا شدیم، گفت: من از مسافرانی بودم که هر زمان سوار اتوبوس می شدم،من ازکارت استفاده نمی کردم و کرایه اتوبوس را نمی پرداختم اما اکنون پشیمان شده ام. 🔹از این خانم جوان سوال کردم چه اتفاقی افتاد که اقدام به این کار کرده که درپاسخ گفت: در ایام عزاداری امام حسین علیه‌السلام در جایی شنیدم که امام حسین علیه‌السلام در عاشورا به آن‌هایی که حق الناس به گردن داشتند، اجازه حضور در میدان ندادند و به آنها گفتند بروید و حق الناس را ادا کنید تا باری برگردن شما روز قیامت نباشد. 🔹همانجا ترسی در دلم افتاد مبادا با پرداخت نکردن کرایه اتوبوس که بخشی از آن متعلق به بخش خصوصی است، دینی برگردنم مانده باشد به همین دلیل آمده ام تا 300 هزار تومان کرایه ای را که تاکنون پرداخت نکرده ام پرداخت کنم. ✅  کلاس نهج البلاغه و زندگی 🆔https://eitaa.com/nahjolbalaghehvazendegi