به نظرم اینکه آدما "قوهٔ تشخیص احساس درونی" خودشونو دارن شاید یه چند پله از بقیه موجوداتِ دوپایِ ناطق که "قوهٔ تشخیص احساس درونی" خودشونو ندارن جلوان.
مثلاً میتونن بفهمن احساس گناهی که دارن ممکنه غریزی باشه. یا اصلاً میتونن تشخیص بدن دقیقاً احساسشون چهجور احساسیه، برای نمونه میدونن احساسی که دارن واقعاً احساس گناهه نه عذاب وجدان.
اگه کسی بود که پکیج "چگونه قوهٔ تشخیص احساسات درونی خود را فعّال کنیم" رو بخواد به فروش برسونه به عنوان یک نرگس من خریدارم. آن هم در وضعیت موجود دلار ۱۴۸ هزارتومنی طالب این پکیج شاید غیر مهم ولی خیلی مهم هستم.
به علائم بدنیتون در مواجهه با آشنایی با آدما دقت کنید. معمولاً من در برابر آدمهای نادرست جوش میزنم. تپش قلب دارم.
موارد متعددی رو که دست بر قضا هم نیو آدم بودن هم اشتباه رو تجربه کردم؛ به موقعش جوش زدم و تپش قلب گرفتم.
دستمو گاز میگیرم، امیدوارم خرافاتی نشده باشم.
روزا برام "انتظار"وار داشتن سپری میشدن.
تو چیکار کردی؟