و إن أدخْلَتَنِي النَّارَ أَعْلَمْتُ أَهْلَهَا أَنِّي أحبك

شما اگر کریم شعری باشی، نرگس بهترین طرفدارته.

کریم شعری معرکه‌ست. من در یک چرخه هنری گیر کردم. ناراحت هستم و گاه‌نویسی و بداهه‌خوانی‌های شعری رو پلی می‌کنم و دیگه ناراحت نیستم. به چای یخ کرده‌ی رو به روت هم سلامی خواهم گفت.

ریحانه‌اینا شام لازانیا دارن. من هم لازانیا می‌خوام، هم رول دارچینی، هم پائیز، هم بارون، هم هوای سرد.

یکی از سخیف‌ترین ژانری که ادمی‌زاد راه انداخته ژانر حذف قنده. مرض خب. قند، شیرینی زندگیه. باقلوا رول دارچینی کیک وانیل کافی با سیروپ کوکونات و وانیل وای. ولم‌کنید تورو ابلفضل. این کارا چیه. شما همون غمو حذف کنید. شما در قواره‌ای نیستید که بخواید قند رو از زندگی‌ها حذف کنید.

اتاق رو تمیز کردم. چائی دم کردم. تشکیلات چائی هم آماده‌ست.

فکر کردن کوپن می‌سوزونه. فکر کردن و ترسیدن. چه برگ برنده‌های طلائی و زرق و برقی‌ای که این ترس و اورثینک از ما نسوزوند. کاش در زندگی بعدی درخت باشم. بی‌مُخ بی‌ترس بدون هیجانات انسانی و غریزی

زندگی دیگه با فرمون هم کنترل نمی‌شه، مگه این‌که ستون کاری کنه.