من عادت به پذیرش لحظهای غم ندارم. موکول میکنم، فکر میکنم برای پذیرش فرصت و وقت کافی دارم، موکول میکنم، دیرکرد پذیرش رو هم موکول میکنم، تلنبار میکنم، انبار میکنم. هیچ وقت تو تخم چشم غم و عامل غم نگاه نکردم. همیشه ترسیدم و موکول کردم و باور نکردم. ولش کن. منم آدمم. منم اولینبارمه که دارم زندگی میکنم.