بسم‌الله‌ * «فریاد خیابان را به نمایش خیابان تبدیل نکنیم » * در مسئله‌ای به اهمیت آتش‌بس و مذاکرات آتی، طبعاً انتظار عمومی یک تبیین صریح از چرایی این اتفاق، حمایت قاطع از طراحان این ایده و مسئولین محترمی که پیگیری مذاکرات را در دست دارند، تبیین شروط مدنظر و... توسط رهبری بود. با این حال، تنها تصریح ایشان به ماجرای سکوتِ میدان نبرد نظامی، از این دریچه صورت پذیرفت که: * «باید فریاد خیابان بر نتیجهٔ مذاکرات اثر بگذارد» * . اینکه سکوت در باب آن مسائل بالا و این تصریح، خود چه دلالتی پیرامون مقدورات و محاسبات منتج به این مذاکره دارد، جای خودش. اگر * «فریاد خیابان» * به * ضرر محاسبات گروهی از نخبگان * باشد، آن‌ها نمی‌توانند اصل حضور مردم را زیر سؤال ببرند؛ * پس باید کارکردِ حضورِ مؤثر، پرسخن، پرشعار و کنشگرانهٔ مردم را به حضوری توده‌وار، منفعل و تماشاچی تبدیل کنند. * این‌گونه است که در نگاه ایشان، * «فریاد خیابان» * باید به * «نمایش خیابان» * تبدیل شود. این امر در اجتماعات محلی که میدانِ اداره‌اش توسط خودِ مردم محله و افرادی که همدیگر را می‌شناسند هست، چندان نمی‌تواند خوب پیش برود. از این رو، باید قله‌سازیِ حضور مردم در میدان (که اداره‌اش توسط نهادها و نخبگان پیگیری می‌شود) را از «فریاد» به «نمایش» تغییر دهند. * پس به‌تدریج، انگیزهٔ مردم برای حضور محلی که غیرقابل مصادره است را کم‌رنگ می‌کنند (چون مردم نقش تماشاچی را دوست ندارند؛ چهل شب در مسیر حاضر بودند، چون مؤثر حقیقی در معادلات بودند) و میادین بزرگ شهری و استیج‌های مشهور را با عناصری به سمت نمایشی‌شدن می‌کشانند. * حضور طولانی‌مدت مردم در خیابان، حتماً نیاز به ترکیبِ * عناصر زندگی * با * حضور خیابانی * دارد: - * این میدان‌داریِ ۴۰ روزهٔ زنانه است که امکان امتداد کنش را می‌سازد. * - این شورِ تزریق‌شده توسط مداحی‌های دقیق و نقطه‌زنی مثل «بزن که خوب می‌زنی» و «باید برخاست» است که امکان امتداد کنشگری خیابان را میسر می‌سازد. - این وجود امکاناتی مثل موکب، خدمت و محل بازی کودکان کنار میادین است که ظرف حضور مستمر مردم را فراهم می‌کند. - استغاثه، جزء جدایی‌ناپذیر یک میدانِ کنشگرِ انقلابی، مجاهد و زندگی‌محور است. اما * به‌محض‌اینکه تعادل این عناصرِ زندگی‌ساز، شورانگیز و معنویت‌بخش غلط بشود، خیابان از عنصری که فریاد و سخن تازه‌ای دارد و یک جبههٔ مجاهدت و کنشگری مؤثر است، به «فستیوال» تبدیل خواهد شد: * - موکبِ پشت‌صحنه، جایش را به صف طولانی موکب‌های پرزرق‌وبرقی که وسط صف مردمِ شعاردهنده قاطی شده، می‌دهد. - تریبونی که میکروفون به کودکان و نوجوانان می‌داد تا کنار بازی، شعارهای انقلاب را بدهند و مردم تکرار کنند، به خانه‌بازی و سینمای کودکی که کودک و نوجوان را از متن خیابان جدا کند، بدل می‌شود. - مداحی که شورِ کنارِ شعور در فریاد میدان بود، خود را به دی‌جی-مداحی (DJ) که کارش سروصدای زیاد است، بدل می‌کند؛ طوری‌که شعار مردم شنیده نشود و همه فقط به‌صورت ریتمیک پرچم بچرخانند. - مداحیِ هنرمندانهٔ معرفت‌ساز، در کنار سخنرانان تبیین‌گر، در کنار شعار و پلاکارد مردم، جایش را به مداح‌محوری که جلوی هر سخن اساسی و محوریت شعار انقلاب را بگیرد، می‌دهد. - استغاثه و توسلِ معنویت‌ساز، کنار آن معرفت و شور، بدل می‌شود به مداحی‌های دوبس‌دوبسیِ پرسروصدایی که عرصه را برای حضور همهٔ اقشار خسته‌کننده می‌کند؛ و * اتصال توسل به جنگ و حرم جمهوری اسلامی را کم‌رنگ می‌کند، یا دربارهٔ سایز انواع موشک‌ها حرف می‌زند نه اتکای به «وَ ما رَمَیْتَ إِذْ رَمَیْتَ وَ لٰکِنَّ اللّٰهَ رَمیٰ». * - * «زنِ فریادزنِ» پیشتازِ میدان * هم، به‌تدریج به همان * مادر خانواده‌ای که بچه‌ها را برای یک تفریح شبانه، همراه خانواده با پرچم به میادین اصلی کوچانده * ، بدل می‌گردد. و این‌گونه: * [زندگی مقاومت + فریاد خیابان] * تبدیل می‌شود به: * [تفریح انقلابی شبانه + فستیوال خیابان] * و خوش‌به‌سعادت آن‌ها که علی‌رغم تشخیص رهبری، می‌خواهند «فریاد خیابان» از معادلهٔ تأثیر حذف شود و تشخیص مردم به سکوت و پرچم‌چرخانیِ ریتمیک بدل گردد! *چه باید کرد؟* * اولین عنصرش، آگاهی همین مردم مبعوث است. خود مردم می‌توانند صحنه را طوری رهبری کنند که چنین نشود. دومین مسئله، خصوصاً در اجتماعات محله‌محور که بسیار هدفمند درصدد هستند، این است که تا جایی که می‌شود به «تریبون مردم»، «شعار مردم»، «گفتگوی مردم با مردم» و وزن سخن گفتن مردم، به‌جای سخنرانی و مداحی‌های تکراری، ضریب بیشتری بدهیم. بگذاریم ابتکارات مردمی، مثل پلاکاردهای مردمی، کاردستی‌های کودکان، تریبون آزاد و سخنان مردمی، راه «فریاد خیابانی» که رهبری خواستند را باز کند. * @nazare3

💪پهلوانی در شاهنامه و دفاع موزائیکی 📜شاهنامه و جنگ رمضان 8 🖋قاسم قربانی بجگردی ✅پس از آغاز جنگ رمضان، جهان شاهد پدیده ای عجیب بود. کشوری که رهبر سیاسی و بزرگترین فرماندهان نظامی خودش را از دست داده بود، در کمتر از ده دقیقه، دفاع سراسری خودش را آغاز کرد و در چهل روز جنگ نابرابر ضرباتی محکم بر بزرگترین ابرقدرت نظامی تاریخ وارد آورد. کارشناسان نظامی از یک راهبرد موفق نام بردند که رمز موفقیت نظامی ایران بود: دفاع موزاییکی و غیرمتمرکز. چیزی که کمتر به آن اشاره شد آن است که این نوع دفاع در ایران سابقه ای بسیار کهن دارد. ماجرا از این قرار است: ✳️ایران در شاهنامه دو دشمن قدرتمند دارد. توران در شرق و روم در غرب. تورانیان، اقوام کوچ نشین و شکارچی بودند. همین نکته به آنها این فرصت را می داد که همیشه تعداد انبوهی سرباز آماده به جنگ داشته باشند. سیاست جنگی دشمن دیگر ایران یعنی روم کاملاً متفاوت بود: ارتش متمرکز و حرفه ای که عمدتاً از بردگان پرشمار امپراتوری برده دار روم، تشکیل شده بود. هر لژیون رمی، انبوهی از سربازان در اختیار داشت که شغلشان به بردگی گرفتن سرزمینهای آباد بود. 🗺ایران به عنوان سرزمین میانه، از مردم شهرنشین و روستانشین تشکیل شده بود حتی عشایر ایرانی نیز، شکلی از روستانشینی غیرمتمرکز داشتند و بر خلاف شکارچیان پا به رکاب تورانی به دامپروری مشغول بودند. شهرنشینی ایرانی بر خلاف روم، بر اساس برده داری شکل نگرفته بود. پرسش اساسی این است که ایران، چگونه می توانست با این دو رقیب قدرتمند از نظر نظامی هماوردی کند و همواره تمدن خود را حفظ نماید. پاسخ در یک کلمه آشناست: «پهلوان» 💪پهلوان، نیروی نظامی رسمی به معنای مرسوم کلمه نیست. بخشی از مردم است که توان روحی و بدنی فراوان دارد. او با بهره گیری از فرّه پهلوانی که از سوی یزدان به او بخشیده شده، نگهبان مرزهای ایران است. خاندان سام که با زال و رستم ادامه پیدا می کند، نام آورترین خاندان پهلوانی شاهنامه است. این خاندان نه در مرکز که در مرز شرقی ایران یعنی زابلستان، سکونت دارد. خاندان پهلوان هرچند به حکومت مرکزی وفادار است اما، با اختیارات فراوان در منطقه مرزی حکم می راند. وظیفه دفاع از ایران، در وهله اول بر عهده پهلوان است. او برای دفاع از ایران نیاز به مصوبه دولت مرکزی ندارد و هر گاه خطر دشمن را ببیند، به سرعت واکنش می دهد و از کشور دفاع می کند. تنها در مواردی که شمار دشمن بیش از حد معمول باشد، ارتش مرکزی به کمک پهلوان می آید یا نیروی تحت امر او به جای دیگر فرستاده می شود. 🔴آزادی پهلوان، البته همیشه هم برای حکومت مرکزی، خوشایند نبوده. برخی از شاهان، به این وسوسه افتاده اند که او را از محافظ و مرزبان ایران به بادیگارد و نیروی رسمی تحت امر خود تبدیل کنند. دو سوگنامه دردآور شاهنامه یعنی «رستم و سهراب» و «رستم و اسفندیار» بازتاب دهنده طمع حکومت مرکزی برای تسلط بر پهلوان است. طمعی که به خصوص در سوگنامه رستم و اسفندیار به نابودی نهاد پهلوانی و رنجهای بی شمار ایرانیان می انجامد. پهلوان داستان هر چند عزتمندانه به اسفندیار که پهلوان وابسته به سیستم است می گوید: که گفتت برو دست رستم ببند؟ نبندد مرا دست چرخ بلند 😔اما خود می داند که در برابر چه نقشه شومی قرار گرفته است. رستم البته تن به ننگ و بند نمی دهد و اسفندیار را می کشد اما، خود و تمامی فرزندانش طبق سرنوشت پیش بینی شده کشته می شوند و داستان جهان پهلوان با امید به بخشش خداوند و چشم پوشی از عذاب اخروی کشتن اسفندیار، به پایان می رسد. 🔰ایران در مرحله نخست جنگ رمضان، با طراحی رهبر شهید، به پیشینه کهن و اصیل خود بازگشت؛ میدان، مستقل از نهادهای مرکزی همچون شورای عالی امنیت ملی به یاران تنگسیری و سید مجید نقطه زن سپرده شد؛ مردم مبعوث شده به صورت خودجوش خیابان را نگه داشتند و اقوام و عشایر غیور نیز نفس دشمن را در روی زمین گرفتند. ⚠️اکنون بیم آن است که حکومت مرکزی که بنا به طبع دولت مدرن (استیت)، طمع بیشتری نیز برای تحت سلطه و کنترل همه چیز پیدا کرده است، در آرامش پیش از طوفان، به سوی احیای تسلط خود بر میدان و خیابان حرکت کند. امری که ممکن است از انگیزه های دلسوزانه و البته ساده انگارانه نیز سرچشمه گرفته باشد اما واقعیت آن است که اگر دوباره شلیک هر موشک و حرکت هر قایق، به تصویب شعام و نهادهای مرکزی وابسته شود، پای در مسیری گذاشته ایم که سرانجام خوبی برای آن متصور نیست. ✅دردمندانه توصیه می کنم، مسؤولین به این توصیه های گودرز پیر به کاووس شاه گوش فرا دهند و پهلوان حاضر در میدان و خیابان را از خود نرنجانند: به کاووس کی گفت: رستم چه کرد؟ کز ایران برآوردی امروز گرد؟ «کسی را که جنگی چو رستم بود بیازارد او را، خِرَد کم بود» @shahr_naame

🔴نشست تحلیلی جنگ رمضان 💠باموضوع:نسبت و کارکرد جریان دانشجویی با جنگ رمضان؛ تحلیل شرایط فعلی جنگ 🔴باحضور:حجت الاسلام مجتبی عرب، استاد حوزه و و دانشگاه 📆زمان:دوشنبه ۳۱ فروردین ماه ۱۴۰۵،ساعت ۱۷.۳۰ 📌لینک حضور در نشست https://www.skyroom.online/ch/rafda/lorestan بسیج دانشجویی استان لرستان

💢 پیروزی در میدان است خیابان؛ حامی میدان، ناظر دیپلماسی 🔺 گردهمایی بررسی و مطالبهٔ تحقق کامل شروط ۱۰ گانه ایران با حضور: 👤دکتر سیداحسان خاندوزی استاد دانشگاه و وزیر اقتصاد دولت سیزدهم در موضوع «مدیریت تنگه هرمز» 👤دکتر داود منظور استاد دانشگاه و رئیس سازمان برنامه و بودجه در دولت سیزدهم در موضوع «دریافت غرامت» 👤دکتر فؤاد ایزدی استاد دانشگاه و رئیس اندیشکده مطالعات آمریکا در موضوع «غنی‌سازی و مواد غنی‌شده‌ی هسته‌ای» 👤دکتر مسعود اسداللهی استاد دانشگاه و تحلیلگر ارشد مسائل منطقه در موضوع «مقاومت و وحدت جبهه‌ها» 👤دکتر مصطفی مصلح زاده استاد دانشگاه و سفیر سابق ایران در اردن در موضوع «تضمین عدم تجاوز» 👤دکتر روح‌الله ایزدخواه نماینده تهران در مجلس شورای اسلامی و عضو کمیسیون اقتصادی در موضوع «آزادسازی دارایی‌های بلوکه شده ایران» 👤دکتر مسعود براتی معاون سابق سازمان سرمایه‌گذاری و کارشناس تحریم و سیاست خارجه در موضوع «خروج آمریکا از منطقه» 📍خیابان انقلاب، سردر دانشگاه تهران 🗓 دوشنبه ۳۱ فروردین، ساعت ۲۰:۳۰ @khounkhah

‌ مسئله مذاکره فریاد خیابان، باید در نتیجه مذاکرات موثر باشد. 📽 حجت الاسلام مجتبی عرب ▪️محسن شیرازی | @shirazi_ir

بسم الله «اتمام حجت» وحدت، محوری می‌خواهد وحدت مردم حول ولایت است و نه حول تحلیل و مصلحت‌سنجی‌های کسی! مردم اگر احترام مسئولی را نگه می‌دارند مادامیست که خودش را وقف اهداف و آرمانهای مقدس این مردم و نظام‌شان کند نه اینکه شاخ و شانه بکشند، بازی در بیاورند ، بگویند نمی‌شود و نمی‌توانیم ! و بخواهند با فشار، مردم و رهبری را از مسیر درست منصرف کنند. ماجراهایی رخ داده، برای بنده اینش مهم است، علنی هم میگویم و نقاط دیگری را با امید به اصلاح، سکوت می‌کنیم: رهبری صراحتا از ادامه مذاکره نهی کردند. این نهی به همه آنها که باید ابلاغ شده است، متنش به دست دوستان زیادی هم رسیده است! ایشان تاکید کردند، ارزیابی شان این بوده که مذاکرات دور اول ناموفق بوده است و نیاز به دور دومی نیست و فرمودند که پیش شرط هایشان در مورد دور اول هم رعایت نشده من جمله: انجام نشدن مذاکره هسته ای، لحن بالا به پایین و متکبرانه نداشتن آمریکا، جواب دادن به اسرائیل و نقض آتش بس در حین مذاکره و... برای مردم همین امر رهبری مهم است، نه نظر برخی مسئولین محترم، یا اطرافیان بوقچی و تحلیل باف‌شان! مردم مبعوث با بصیرت خود بسیار زودتر، همین نهی صریح این روزهای رهبری را از تحلیل شرایط استشمام کرده بودند و از ابتدا به این آتش بس و مذاکرات بدبین بودند و باز هم نشان دادند چقدر از برخی مسئولین و نخبگان مدعی جلوترند از همین امروز علنی، صریح، روشن، شفاف می‌گوییم : همه ما مردم هر دهانی که غیر این منویات رهبری را دنبال کند خرد می‌کنیم! تا قبل از این تحلیل بود و الان دیگر حجت است! کسی نه از مسئولین ، نه از نخبگان ، نه علنی و نه غیر علنی حق ندارد غیر از این اوامر ابلاغ شده را دنبال کند * وگرنه با نیروی مردم به غلط کردن انداخته خواهد شد! خودش و هر کسی که او را تأیید کند * روشن سلام خدا بر تابعان هدایت @nazare3

🔴 امشب؛ برنامه زنده #ثریا | تا آخر ایستاده‌ایم... ♦️الزامات ظهور ایران در جمع چهار قدرت برتر دنیا 🔹«بعثت مردم» مهمترین پشتوانه میدان و ایستادگی مقابل زیاده‌خواهی دشمن در مذاکرات 🔹برتری ایران در جنگ و حضور ایران در جمع چهار ابرقدرت دنیا چه الزاماتی را ایجاد می‌کند و کنش‌های ایران در سطح جدید چگونه تعریف می‌شود و چه باید باشد؟ 🔹چرا مذاکره در شرایط تهدید و زیاده‌خواهی دشمن متوقف شد؟ نقض مکرر آتش‌بس توسط دشمن و راهکار مقابله ایران 🔹چرا برای ایجاد صلح و پایان کامل جنگ، باید آماده جنگیدن باشیم؟ و چرا ترس از جنگ، خود باعث جنگ می‌شود؟ 🔹تأثیرات جهانی حکمرانی ایران بر تنگه هرمز‌ و راهکارهای ایران در مقابله با محاصره دشمن و تاب‌آوری اقتصادی و... 🔻باحضور: 🔹 حجت‌الاسلام مجتبی عرب ▫️ فعال فرهنگی و اجتماعی 🔹 مالک شریعتی ▫️ عضو کمیسیون انرژی مجلس 🔹 محمد اصغری ▫️ فعال حوزه بین‌الملل 🕰 امشب؛ جمعه ۴ اردیبهشت ۱۴۰۵، ساعت ۲۳ 📺 شبکه یک سیما @sorayatv

🔺*آمریکا فقط زبان زور می‌فهمد؛ پس زبان زور را به او بیاموزیم* 💢 «نگاهی به تناقضِ مذاکره با دشمنی که خود را حاکم بر قوانین بین‌المللی می‌داند» ✍ حجت الاسلام مجتبی عرب | بخش اول ⭕️ *وقتی مذاکره از یک ابزار حاشیه‌ای به یک روش مبارزه تبدیل می‌شود*، و وقتی در سابقه فکری بخشی از نخبگان سیاسی ایران، مذاکره یعنی رقیب جنگیدن، آن وقت همین مغالطه ذهنی -که حتی با اصول سیاست در دستگاه منافع‌محور غربی هم سازگار نیست- *خودش به نقطه زایش شکاف و خلق دو قطبی بدل می‌گردد.* ‌ 📌 *در واقع، دو قطبی را آنهایی می‌سازند که واضحات عقلانیت نورانیِ انقلابی و قرآنی را انکار می‌کنند، نه آنهایی که بر همین واضحات تذکر می‌دهند و نتایج طبیعی عبور از عقلانیت درست کشورداری را گوشزد می‌کنند.* ‌ ⭕️ *در برابر مستکبر زورگو و خدعه‌گر، جز زبان زور و تسلیم نشدن و مقاومت جمعی هیچ چیز پاسخگو نیست.* در برابر مستکبری که خودش می‌گوید و هزار بار می‌گوید: «من آمده‌ام تو را تمام کنم و فرصت اندکی دارم. مسئله برای من این است: یا تو می‌مانی یا من». پس راه وسطی در کار نیست ⭕️ کسی که فکر می‌کند جنگیدن هووی مذاکره است و با مذاکره می‌توان به راه وسطی برای نسوختن سیخ و کباب رسید، حقیقت روشنی را انکار می‌کند. مگر ما در وسط جنگ با عراق هیچ حرفی رد و بدل نمی‌کردیم؟ مگر تخاطب حین جنگ بی‌معناست؟ مگر اوکراین و روسیه در اوج درگیری، رد و بدل پیام یا حتی گفت‌وگوهای ناظر به پایان ندارند؟ ‌ *📌 واقعیت این است: کسانی که تلاش می‌کنند از مذاکره یک اصل روبه‌روی مقاومت بسازند، در حقیقت می‌خواهند نظم آمریکایی در جهان را -با وجود جنگ وجودی تمام‌عیار او با ما- همچنان به رسمیت بشناسند و کشور را ناتوان از خلق نظمی جدید نشان دهند.* ⭕️ این گروه با ساخت دوگانه‌ای غلط از آمریکا و اسرائیل، این گونه صورت‌بندی می‌کند که: «ما باید جنگ با اسرائیل را ادامه دهیم، اما به جنگ با آمریکا پایان دهیم». اما داور این صلح با آمریکا کیست؟ خود آمریکا. و نحوه جنگیدن با اسرائیل را هم چه کسی تعیین می‌کند؟ باز هم آمریکا؛ یعنی ما با آمریکا مذاکره می‌کنیم تا او را -که دنبال فرار از هزینه‌های بزرگی است که می‌داد- خلاص کنیم، عملاً امتیاز نقدی خاصی هم به دست نمی‌آوریم و قاعدتاً کلی امتیاز نقد هم می‌دهیم. تازه اینکه این صلح رعایت می‌شود، وعده‌ها داده می‌شود و اسرائیل قواعد جنگ را رعایت می‌کند، باز هم داورش کیست؟ صاحب نظم موجود؛ یعنی همان آمریکا. ‌ ⭕️ بسیاری از دستاوردهای بزرگ جمهوری اسلامی ایران در این جنگ، در همان چهل روز نخست و با مقاومت جانانه‌ای که علیه آمریکا به دست آمد، محقق شد. اصابت‌های منطقه‌ای بسیار موفق ایران به منافع آمریکا، شکست در اهداف اعلامی آمریکا، تحقیر آمریکا در نظم جهانی -آن هم با آن همه ادعا و هژمونی که سال‌ها تریلیون‌ها دلار خرجش کرده بود- و اینکه در چند روز همه را دود کرد و به هوا داد، ایجاد این باور که آمریکا فقط ادعاست و جنگ با او آنقدرها هم که از خودش تصویر ساخته بود سخت نیست برای تمام نیروهای مقاومت در جهان و حتی قدرت‌های رقیب یا هم‌پیمان آمریکا مثل چین، روسیه و اروپا، آمادگی برای فشار به گلوگاه‌های اقتصادی آمریکا با کمک اهرم قیمت نفت و فشار به اقتصاد جهانی از طریق تنگه هرمز، و ضربه بزرگ سیاسی داخلی با امتداد جنگ به تیم ترامپ و اطرافیانش... همه اینها بخشی از دستاوردهای بزرگ ایران علیه آمریکا بود. اگرچه شاید دستاوردهای این جنگ جانانه علیه اسرائیل به اندازه آمریکا نبود، یا دست‌کم قابل رؤیت نبود. ‌ ⭕️ *حالا ما با دست خودمان می‌خواهیم آمریکا را به پشت صحنه جبهه بفرستیم؟* تمام امکاناتش را پشت اسرائیل بسیج کنیم؟ و بعد تلاش کنیم با اسرائیلی بجنگیم که خیلی دورتر از اهداف منطقه‌ای در دسترس است؟ تازه داور را هم بگذاریم نظم موجود جهانی، یعنی خود آمریکا؟ این جز این نیست که خلافِ جنگ این دوازده‌روزه، روی صحنه جنگ هم دشمن اصلی ما آمریکا بود. اولین موشکی که برای ترور رهبر ما زده شد را آمریکا زد، نه ترور هوایی اسرائیل. 📌بخش دوم متن در پیام بعد... @nazare3 @khoonkhah

*🔺آمریکا فقط زبان زور می‌فهمد؛ پس زبان زور را به او بیاموزیم* ‌ 💢 «نگاهی به تناقضِ مذاکره با دشمنی که خود را حاکم بر قوانین بین‌المللی می‌داند» ‌ ✍ حجت الاسلام مجتبی عرب | بخش دوم ⭕️ *مسئله اصلی این است که دو جریان در کشور وجود دارد؛ یک جریان باور نکرده است که قدرت منطقه‌ای و حتی جهانی شدن ایران ممکن است.* باور نکرده است که اسرائیل و آمریکا با ما جنگ وجودی دارند. باور نکرده است که نظم جهان با سرعت به سمت فروپاشی و شکل‌گیری قطب‌بندی‌های جدید پیش می‌رود و از قضا جنگ ایران یکی از بهترین کاتالیزورهای این اتفاق است. باور نکرده است که می‌شود در جهانِ غیرآمریکایی زیست. باور نکرده است که پیشرفت حقیقی -برخلاف توسعه‌های پوشالی مثل کشورهای عرب منطقه که جنگ ایران نشان داد چقدر پوک هستند- تنها و تنها بدون آمریکا ممکن است و با آمریکا غیرممکن است. باور نکرده است که آمریکا امکان ندارد برای کشورهای منطقه، چه برسد به ما، صلح واقعی و استقلال حقیقی و امکان امنیت فراهم کند و تا کل این منطقه را برده‌ی حلقه‌به‌گوش اسرائیل نکند، رهایشان نخواهد کرد. باور نکرده است که آمریکا هیچ عهدی را به رسمیت نمی‌شاسد، خود را حاکم بر تمام قوانین بین‌المللی می‌داند و تعریف معاهده بین‌المللی با او در این جهان مسخره است. باور نکرده‌ است که آمریکا تنها و تنها زبان زور واقعی، تهدید مؤثر میدانی و فشار حقیقی به نقاط دردناک خود را می‌فهمد. ⭕️ و این مهم جز با چند چیز محقق نمی‌شود: قوی شدن واقعی ایران؛ تکیه به نیروی مردم برای تحول درون‌زا در سیاست، جامعه، امنیت، فرهنگ و اقتصاد؛ تعریف دیپلماسی ائتلافی و اتحادی قوی با مقاومت منطقه و قدرت‌های جهانی دیگر؛ ایجاد ائتلاف‌های درست و بزرگ امنیتی با همین کشورهای منطقه‌ای در سایه تهدید قدرتمند ایران؛ تحمیل اراده مردم ایران از طریق میدان؛ تحمیل قواعد جدید اقتصاد سیاسی و ژئوپلیتیک جدید به منطقه با فشار مؤثر میدانی؛ و در نهایت، ساخت نظم قدرتمند جدید و تحمیل دردناک آن به آمریکا تا پای معامله واقعی بیاید. ⭕️ *این معامله، آن مذاکره‌ای که آنها می‌گویند نیست.* همچنین اینطور نیست که فقط آدم‌های مذاکره عوض شوند و مشکل حل شود. این معامله در اثر تحمیل اراده به شکلی دردناک و میدانی حاصل می‌شود؛ آنچنان که آمریکا به این نقطه برسد که حضورش در منطقه برایش به صرفه نیست و حمایت از اسرائیل برایش در داخل و خارج آنقدر پرهزینه باشد که مجبور شود رهایش کند. *📌این تنها راه پیش روی ایران برای رسیدن به روز موفقیت‌ها و آبادانی‌های بزرگ در پسِ این جنگ بزرگ است.* @nazare3 @khoonkhah

دلالت های مذاکراتی پیام رهبر انقلاب به مناسبت روز خلیج فارس: ۱. تنگه هرمز، سرمایه راهبردی ماست. (سرمایه راهبردی معامله پذیر نیست) ۲. فصل نوین خلیج فارس در حال رقم خوردن است. (اراده ما شکل گرفته و متوقف بر نتیجه مذاکرات نیست) ۳. حضور آمریکایی ها در سرزمین های خلیج فارس، مهم ترین عامل ناامنی در منطقه است‌. ۴. آینده خلیج فارس، آینده ای بدون آمریکاست و جایی جز در قعر آب های آن ندارد. (رژیم امنیتی جدید خلیج فارس، محدود کننده حضور نظامی امریکاست) ۵. اعمال مدیریت بر تنگه هرمز شکر عملی ایران بر نعمت خلیج فارس است. (اعمال مدیریت بر تنگه مستقلاً با ایران است) ۶. اعمال مدیریت ایران بر تنگه هرمز، طلیعه نظم جدید منطقه و جهان خواهد بود. (رژیم امنیتی جدید خلیج فارس، ناظر به خارج کردن آمریکا از منطقه است.) ۷. مواهب اقتصادی ناشی از قواعد حقوقی و اعمال مدیریت جدید تنگه، دل ملت ایران را شاد خواهد کرد. (عوارض و ... خواهیم گرفت) ۸. نود میلیون ایرانی، فناوری هسته ای و موشکی را سرمایه ملی خود فرض کرده و همچون مرزهای آبی، خاکی و هوایی، پاسدار آن خواهد بود. (هسته ای و موشکی غیرقابل مذاکره است)

«دو گروهی که با مردم مشکل دارند» @nazare3

بسم الله دو گروه با مردم مشکل دارند هر دو گروه تلاش دارند مردم را انکار کنند سانسور کنند خیابان را جمع کنند اگر نشد جمع کنند لااقل نمایشی اش کنند یکی با همان عقلانیت زنگ زده غربی دیگری با پوستینی از دلسوزی و مصلحت سنجی و درد حفظ کشور و نظام چرا؟ چون بزرگترین معادله و میدان مجاهدت و جنگی که بازی ایشان را به هم زد و به هم میزند همین مردم جان فدایی هستند که حدود ۶۷ شبی کشور را به معنای واقعی حفظ کردند! یکی ذاتا جهان بدون آمریکا یعنی فروپاشی تمام زندگی و آرمان شهرش، پس زودتر دنبال فیصله دادن صحنه ایست که آمریکا نه دیگری بلکه نقطه روبروی ایران باشد! و ایران قهرمانی باشد که قدرت آمریکا را به چالش کشیده و محور نظم فردایی جز نظم امروز بشود او عادت دارد مردم را با تصویر ۱۸ دی به ایران و دنیا بفروشد و از جمهوری اسلامی باج بگیرد تصویر مردم مبعوث یعنی از بین رفتن ابزار باج گیریش! پس با توهین و تحقیر میخواهد مردم را از صحنه خارج کند دیگری هم دنبال معامله و بازی عملگرایانه اما ذهنی خود در حفظ کشور است و هزینه های جنگ را برای نظام به مصلحت نمی‌داند! برخی شروط رهبری را نیز خلاف مصلحت حفظ کشور تلقی می‌کند! او هم مردمی که مصرانه بر حفظ شروط رهبری و تکرار گفتارهای تاریخی رهبری شهید پیرامون بعثت و نقش مردم ، مذاکره ، دولت آمریکا و مسأله هسته ای را دشمن عقلانیت مدنظر خود می‌داند پس او هم چماق وحدت را در واقع ابزاری برای سانسور فریاد خیابان جهت پیشبرد دستگاه محاسباتی خود خلاف فرمایشات رهبری می‌داند پس او هم تلاش میکند خیابان یا جمع شود! یا نمایشی شود! یا گفتارهای زنده اش به اسم دروغین وحدت سرکوب شود! او وحدت خیابان را به نفع محاسبات خود به هم می‌ریزد! راه چیست؟ مطابق فرمایش رهبری، پررنگ کردن فریاد خیابان و کنشگری مردم در تمام عرصه ها @nazare3