▪️نبرد ویدیویی حماس ✍ سید ناصر نعمتی 🔹جنگ ویدیوها بین حماس و رژیم صهیونیستی در جریان درگیری‌های اخیر، به یک نبرد روانی تمام‌عیار تبدیل شده است که هر دو طرف تلاش می‌کنند با بهره‌گیری از تکنیک‌های تصویری و پیام‌رسانی، بر افکار عمومی داخلی و بین‌المللی تأثیر بگذارند. ♦️ویدیوهای حماس: نمایش اسارت و اقتدار 🔹ویدیوی اخیر حماس که در آن یک اسیر از رژیم صهیونیستی را نشان می دهد با هدف ضربه به روحیه ارتش این رژیم منتشر شده است. شاید پیش از این ویدیو، گرسنگی در غزه به این اندازه مورد توجه رسانه های رژیم صهیونیستی قرار نگرفته بود اما حماس با این ویدیو بحث درباره گرسنگی در غزه را به وسط میدان تیترهای این رسانه ها برد. 🔹از ویدیوی اخیر حماس که بگذریم در سایر ویدیوها اهداف اصلی حماس، ایجاد انگیزه، تهییج افکار عمومی جهان اسلام، ترساندن اسرائیل و نمایش شکست‌پذیری دشمن است. 🔹تصاویر نزدیک و هیجانی از درگیری‌های میدانی و فیلم‌برداری از نبردها از زاویه‌های نزدیک و با لرزش طبیعی، حضور واقعی و شجاعت در میدان را به نمایش گذاشته و مخاطب در آن‌ها بی باکی رزمندگان مقاومت را می بیند. 🔹حماس از زیرنویس‌های فارسی، انگلیسی، عبری و عربی برای تأثیر فراملی و ساختن روایت جهانی استفاده می کند. انتشار لحظه‌ای در شبکه‌های اجتماعی به‌عنوان ابزار توزیع فوری پیام یکی از نکات مورد توجه آنان است. برجسته‌سازی خسارات به مواضع اسرائیل حتی اگر کوچک باشد، با تاکید تصویری شدید و چندباره نیز یکی از تصاویر پرتکرار در ویدیوهای حماس است. ♦️ویدیوهای رژیم صهیونیستی: نمایش کنترل نظامی 🔹اهداف اصلی رژیم صهیونیستی در نبرد ویدیویی اش حفظ روحیه داخلی، مشروع‌سازی حملات، تهدید روانی حماس و حامیان آنان است. ویدیوهای پهپادی و تصویربرداری هوایی از بمباران برای نمایش قدرت ارتش و ترساندن طرف مقابل در نبرد این رژیم بسیار پرتکرار است. 🔹تکنیک برچسب زنی در این ویدیوها پراستفاده است و کلماتی مانند «اهداف تروریستی»، «ساختمان‌های فرماندهی» برای توجیه بمباران‌های گسترده بسیار به کار می رود تا بتوانند در افکار عمومی کشتار مردم را توجیه کنند. 🔹سانسور یا تحریف صحنه‌های مربوط به تلفات برای جلوگیری از برانگیخته شدن احساسات جهانی علیه رژیم صهیونیستی یکی دیگر از محورهای مورد توجه در ویدیوهای آنان است. 🔹جنگ ویدیوها بخشی از جنگ ادراکی (Perception War) است که در آن هدف فقط تسخیر خاک نیست، بلکه تسخیر ذهن‌هاست. هر فیلم و کلیپ می‌تواند یک گلوله‌ بی‌صدا اما پرنفوذ باشد که بر تصمیم‌سازی افکار عمومی اثرگذار است. تحلیل این جنگ رسانه‌ای، برای فعالان رسانه، سیاست‌گذاران و حتی مخاطبان عادی ضروری است تا اسیر جنگ روانی نشوند. @nemati_com

♦️اضافه‌بار ویدیویی چالش‌های نسلی که خوراکش ویدیو است ✍سید ناصر نعمتی 🔹در فضای چندلایه و گاه متناقض رسانه‌ای ایران، نسل موسوم به Z (متولدان دهه ۸۰ و ۹۰ شمسی) با دنیایی متفاوت از رسانه روبه‌روست. این نسل دیگر نه صرفا مخاطب منفعل صداوسیماست، نه دنبال‌کننده جدی روزنامه‌‌ها یا حتی سایت‌های خبری رسمی. زیست رسانه‌ای آن‌ها در «پلتفرم»‌ها جریان دارد: از یوتیوب و اینستاگرام گرفته تا آپارات و تیک‌تاک. و در قلب این اکوسیستم، چهره‌هایی به نام اینفلوئنسر ها، یوتیوبر ها و اینستاگرامر ها قرار گرفته‌اند؛ چهره‌هایی که حالا بخشی از افکار عمومی این نسل را نه فقط تحت تأثیر، بلکه تحت کنترل دارند. چرا نسلZ به این چهره‌ها اعتماد می‌کند؟ ۱. صمیمیت و هم‌نسلی این افراد برخلاف مجری‌ ها یا کارشناس‌های رسمی، بی‌واسطه، راحت، و اغلب از خود همین نسل هستند. همین احساس «با ما بودن» باعث می‌شود حرف‌شان بیشتر شنیده شود. ۲. روایت‌محوری و سبک شخصی نسل Z در فضای اشباع از محتوا، به دنبال روایت‌هایی انسانی، شخصی و متفاوت است. اینفلوئنسرها محتوایشان را «شخصی‌سازی» می‌کنند، و این یعنی مخاطب حس می‌کند بخشی از داستان است. ۳. بی‌اعتمادی به رسانه رسمی شکاف میان نسل جدید و رسانه‌های رسمی عمیق است. در این فضای بی‌اعتمادی، حتی اگر حرفی مشابه از یک اینفلوئنسر یا خبرنگار رسمی بیان شود، اولی شانس بیشتری برای تاثیرگذاری دارد. تأثیر بر افکار عمومی؛ از سبک‌زندگی تا سیاست سبک زندگی و مصرف 🔹از نوع پوشش و مدل آرایش تا رفتار تغذیه‌ای، #مصرف_فرهنگی و خرید کالا، اینفلوئنسرها سلیقه نسل Z را شکل می‌دهند. تبلیغ‌ها در قالب «ریویو» یا «ولاگ روزانه»، گوی سبقت را از بیلبوردها ربوده‌اند. جهت‌دهی سیاسی و اجتماعی 🔹حتی بدون موضع‌گیری مستقیم، آن‌ها با انتخاب موضوع، فریم‌بندی مسائل و تولید یا بازنشر محتوا درباره وقایع اجتماعی، فضای ذهنی مخاطبان خود را می‌سازند. نمونه روشن آن را می‌توان در اعتراضات، وقایع شهری، گرانی یا مهاجرت دید؛ جایی که یک استوری یا کلیپ وایرال می‌تواند به شکل‌گیری موجی رسانه‌ای کمک کند. راه عبور از چالش‌ها 🔹تولید سلبریتی‌‌هایی با محتوای سطحی و گمراه‌کننده، تجاری شدن افکار عمومی و کاهش حساسیت نسبت به مسائل جدی، تقویت مصرف‌گرایی، خودشیفتگی و نابرابری‌های نمایشی چالش‌هایی است که این نسل با آن روبروست و در آن رشد می کند. 🔹اما باید با استفاده از فرصت رسانه‌های اجتماعی برای آگاهی‌بخشی اجتماعی با زبان خود نسل Z، پویایی رسانه‌ای و گسترش سواد رسانه‌ای در صورت جهت‌دهی درست از این چالش ها عبور کرد. 🔹یوتیوبرها، اینستاگرامرها و حتی آپاراتی‌ها، تبدیل به یکی از مهم‌ترین منابع شکل‌دهنده افکار عمومی نسل Z شده‌اند. اگر نهادهای رسمی، نظام آموزشی، و حتی رسانه‌های جریان اصلی این واقعیت را نادیده بگیرند، میدان بازی را کاملاً از دست خواهند داد. امروز، جنگ روایت‌ها در میدان پلتفرم‌هاست؛ و پیروز آن کسی است که هم صادقانه‌تر حرف بزند، هم بی‌واسطه‌تر دیده شود، و هم زبان نسل جدید را بلد باشد. @nemati_com

خبرنگار جسور، رسانه اثرگذار ✍سید ناصر نعمتی 🔹در روزگار ما، بسیاری از خبرها دیگر حامل حقیقت نیستند، بلکه فقط حامل پیام‌های بی‌خطرند. خبرهایی که خنثی‌اند، چون پیش از آنکه نوشته شوند، بارها در ذهن خبرنگار پالایش شده‌اند تا مبادا خط قرمزی را رد کنند. اخباری که نه افشا می‌کنند، نه #افکار_عمومی را به تأمل وادار می‌سازند؛ فقط آمده‌اند تا بگویند «اتفاقی افتاده»، نه اینکه چرا افتاده یا چه تبعاتی دارد. خنثی بودنِ خبر، نخستین گام در بی‌اثر کردن رسانه است. 🔹تیترهای محتاط، ادامه همین مسیرند؛ تیترهایی که به جای جلب توجه #مخاطب یا طرح مسئله، با ملاحظات سیاسی و امنیتی بسته‌بندی می‌شوند. رسانه‌ای که نتواند جسورانه تیتر بزند، نمی‌تواند افکار عمومی را رهبری کند. تیتر محتاط، در واقع نوعی عذرخواهی پنهان است؛ گویی خبرنگار دارد می‌گوید: «ما می‌دانیم چیزی هست، اما ترجیح می‌دهیم درباره‌اش زیاد حرف نزنیم.» در نتیجه، مخاطب به‌تدریج بی‌تفاوت می‌شود. 🔹گزارش‌های مصلحت‌اندیشانه و گفت‌وگوهای بی‌خطر نیز دیگر ستون‌های این سازه‌ی فرسوده‌اند؛ گزارشی که پیشاپیش به خطوط ممنوعه آگاه است و گفتگوهایی که بیش از آنکه پرسش‌گر باشند، هماهنگ و تسلیم‌اند. وقتی گفت‌وگو تبدیل به تعارف شود، وقتی گزارش واقعیت را فقط از زاویه‌ای خاص روایت کند، دیگر با #روزنامه_نگاری مواجه نیستیم، بلکه با نوعی تبلیغات ملبس به ظاهر حرفه‌ای طرفیم. 🔹در این میان، #روز_خبرنگار، به جای آنکه روز مطالبه‌گری باشد، گاهی تبدیل می‌شود به روز تشریفات. اما هنوز کسانی هستند که از خط قرمز نمی‌ترسند؛ خبرنگارانی که به‌جای ترس از خطوط ممنوعه، برای عبور از آن‌ها، هوشمندانه می‌نویسند. روز #خبرنگار را باید به اینان تبریک گفت؛ به آنان که «دفن حقیقت» را نمی‌پذیرند و برای زنده نگه داشتن شعله آگاهی، حتی در محدودترین میدان‌ها، تلاش می‌کنند. @nemati_com

♦️روز خبرنگار مبارک @nemati_com

جای چه کسانی در قاب صداوسیما خالی است؟ ✍سید ناصر نعمتی 🔹ویدیویی از یک روحانی چند روزی است وایرال یا فراگیر شده و به حضور پررنگ و متمرکز روحانیون در صداوسیما انتقاد می‌کند، حضوری که در برخی موارد به ضد خودش هم تبدیل شده است. 🔹وقتی یک قشر خاص بیش از حد دیده شود، باعث می‌شود گروه‌های دیگر جامعه احساس بی‌نمایندگی کنند، احساسی که بعضا درباره آن حرف هایی در جامعه نیز زده می شود. نمایش مکرر یک گروه، حتی بدون نیت تبلیغاتی، باعث شکل‌گیری نوعی قهرمان‌سازی رسانه‌ای می‌شود. این خطر وجود دارد که جامعه از آن‌ها انتظار فراتر از توان واقعی‌شان پیدا کند، و با هر ناکامی، موجی از سرخوردگی و تخریب شکل بگیرد. 🔹اما قاب #تلویزیون به حضور کدام قشرهای اجتماعی نیاز بیشتری دارد یا کدام اقشار نیاز به این دارند که در #صداوسیما بیشتر به آنان پرداخته شود؟ نام بردن از این اقشار به معنای این نیست که صداوسیما به آنان اصلا نمی‌پردازد بلکه میزان و نوع پرداختن در اینجا مدنظر است. 🔹کارگران و زحمتکشان؛ صداوسیما معمولاً مسائل کارگری را یا به شکل خبری و بحران‌محور پوشش می‌دهد (اعتصاب، حادثه) یا اصلاً به آن‌ها نمی‌پردازد. حضور مستمر و عادی کارگران در قالب شخصیت‌های مثبت و محوری سریال‌ها و برنامه‌ها می‌تواند بیشتر باشد. 🔹 معلمان و فعالان آموزشی؛ حضور معلمان بیشتر محدود به کلیشه «معلم فداکار» یا موضوعات مناسبتی است. به مسائل واقعی، دغدغه‌های صنفی و نوآوری‌های آموزشی کمتر پرداخته می‌شود. 🔹 پرستاران و کادر درمان غیرپزشک؛ در حوزه سلامت، بیشتر پزشکان مطرح می‌شوند و پرستاران یا کارکنان اورژانس کمتر در مرکز توجه‌اند. 🔹زنان فعال در عرصه‌های غیرکلیشه‌ای؛ تصویر زنان در رسانه اغلب به خانه‌داری، معلمی یا نقش‌های سنتی محدود می‌شود. زنان فعال در صنعت، فناوری، مدیریت یا ورزش کمتر برجسته می‌شوند. 🔹افراد با نیازهای خاص؛ عمدتاً در مناسبت‌ها یا برنامه‌های خیریه دیده می‌شوند، نه به عنوان شهروندانی عادی و توانمند در جریان زندگی روزمره. حضور عادی و فعال افراد دارای معلولیت می‌تواند نگرش جامعه را تغییر دهد و مفهوم «برابری فرصت» را جا بیندازد. 🔹کارآفرینان محلی و روستایی، تمرکز رسانه بیشتر بر پروژه‌های بزرگ و ملی است تا ابتکارات محلی و اقتصادی کوچک. معرفی این افراد الهام‌بخش است و می‌تواند امید به پیشرفت را در مناطق کمتر برخوردار افزایش دهد. 🔹جوانان فعال در حوزه‌های نوآوری دیجیتال؛ به‌جای معرفی فعالان واقعی عرصه فناوری، بیشتر به حواشی اینترنت یا چهره‌های «ویروسی» پرداخته می‌شود. این نسل می‌تواند موتور تحول اقتصادی و فرهنگی باشد، اگر تصویر دقیق و مثبتشان در رسانه عمومی بازتاب یابد. 🔹دانشجویان و دانش آموزان موثر در حوزه‌های مختلف، ساکنان مناطق حاشیه‌ای شهرها و فعالان محیط‌زیست و منابع طبیعی نیز جزو دیگر اقشاری هستند که #رسانه_ملی می تواند بیش از گذشته و با نگاه متفاوت تری به آنان بپردازد. 🔹این لیست می تواند تکمیل نیز بشود اما این نوشته به دنبال یک تذکر رسانه ای است برای رسیدن به یک قاب متعادل تر و البته موثرتر در فضای همدلی #ایران اسلامی. @nemati_com

♦️خبرنگاری دنده‌عقب ندارد! سید ناصر نعمتی 🔹خبرنگاری، شغلی نیست که بتوان صرفاً با علاقه یا گذراندن چند واحد درسی وارد آن شد. این مسیر، ترکیبی است از دغدغه‌مندی، تحمل فشار، ایمان به حقیقت و تمایل جدی به اثرگذاری. خبرنگار، به‌جای آن‌که تنها تماشاگر وقایع باشد، با جرئت وارد میدان می‌شود و مسئولیت روایت را می‌پذیرد. 🔹برای خبرنگار، خبر و گزارش صرفاً یک محصول رسانه‌ای نیست؛ بلکه ابزاری برای تغییر اجتماعی است. همین نگاه است که باعث می‌شود وقتی به سراغ موضوعاتی سخت مانند محرومیت مناطق کم‌برخوردار یا تعرض به محیط زیست می‌رود، کارش اثرگذار باشد، واکنش برانگیزد و گاهی حتی مسیر تصمیم‌گیری‌های کلان را تغییر دهد. 🔹تحلیل درست از شرایط، یکی از مهم‌ترین الزامات کار خبرنگار است. او باید بداند چه چیزی را برجسته کند تا افکار عمومی آگاه شود. این تحلیل، نیازمند دقت و درک عمیق است. چرا که خبرنگاری دنده‌عقب ندارد؛ ممکن است اولین اشتباه، آخرین اشتباه باشد. متن کامل یادداشت را اینجا بخوانید @nemati_com

♦️محاصره آنلاین تل‌آویو 🔹نتانیاهو اعلام کرده که اسرائیل به دلیل ربات‌ها و الگوریتم‌های شبکه‌های اجتماعی در جنگ اطلاعاتی شکست می‌خورد و گفته است: من معتقدم که ما، به طور ملایم بگویم، این جنگ (جنگ اطلاعاتی) را نمی‌بریم. فکر می‌کنم نیروهای عظیمی علیه ما هستند. از جمله الگوریتم‌ های #شبکه‌های_اجتماعی که بر بسیاری چیزهای دیگر کنترل دارند. افرادی که واقعاً در این حوزه تخصص دارند و از متخصصان برجسته جهان هستند، به من می‌گویند که حدود ۶۰٪ پاسخ‌ها در شبکه‌های اجتماعی ربات هستند. آنها می‌توانند به طور قاطع ادعا کنند که این‌ها #ربات هستند. @nemati_com

♦️محاصره آنلاین تل‌آویو چند نکته در این اظهارات را دقیق‌تر باید بررسی کرد: ۱. اعتراف به عقب‌ماندگی در نبرد فضای مجازی جنگ اطلاعاتی در فضای مجازی مدت‌هاست که به موازات جنگ نظامی جریان دارد. #رژیم_صهیونیستی همواره تلاش کرده روایت خود را به #افکار_عمومی تحمیل کند، اما به نظر می‌رسد موج محتوای ضدروایت در پلتفرم‌ها از کنترل آن‌ها خارج شده است و در دست احساسات مردمی در سراسر جهان است. ۲. قدرت الگوریتم‌ها و بازتوزیع محتوا اشاره مستقیم نتانیاهو به «الگوریتم‌ها» نشان می‌دهد که حتی رهبران سیاسی نیز امروز آن‌ها را بازیگرانی مستقل و اثرگذار می‌دانند. محتواهای پربازدید یا احساسی که به زبان‌های مختلف در واکنش به جنایات در #غزه منتشر می‌شود، برخلاف خواست سیاستمداران این رژیم میدان روایت را تغییر داده است. ۳. ربات‌ها؛ تهدید یا بهانه؟ نتانیاهو مدعی است ۶۰٪ پاسخ‌ها در شبکه‌های اجتماعی توسط ربات‌ها تولید می‌شود. این عدد بسیار بزرگ است و می‌تواند بخشی از تاکتیک رسانه‌ای برای زیر سؤال بردن مشروعیت انتقادات علیه اسرائیل باشد. از سوی دیگر، حضور شبکه‌های رباتی واقعی، به‌ویژه در کارزارهای سیاسی و بین‌المللی، یک واقعیت انکارناپذیر است. ۴. نگرانی از افکار عمومی #آمریکا تمرکز نتانیاهو بر آسیب دیدن حمایت جمهوری‌خواهان، نشان می‌دهد که نبرد اصلی اسرائیل نه فقط در غزه یا رسانه‌های بین‌المللی، بلکه در «ذهن آمریکایی‌ها» جریان دارد. کاهش حمایت داخلی در آمریکا می‌تواند پیامدهای استراتژیک برای تل‌آویو داشته باشد. ۵. آینده جنگ‌های رسانه‌ای این اظهارات نشان می‌دهد که «#قدرت_پلتفرم_ها» حتی برای دولت‌هایی با تجربه عظیم تبلیغاتی، چالشی واقعی ایجاد کرده است. در عصر هوش مصنوعی و پویایی شبکه‌ها، جنگ روایت‌ها ممکن است توسط بازیگرانی غیرقابل شناسایی؛ از فعالان مردمی گرفته تا بات‌نت‌های سازمان‌یافته، تعیین شود. @nemati_com

♦️این پست تیک تاکر عراقی رو دیدید؟ بیاید پست بعدی @nemati_com

♦️تنوع روایت‌ها در پوشش رسانه‌ای اربعین مقایسه‌ای میان رسانه‌های فارسی، عربی و انگلیسی ✍سید ناصر نعمتی 🔹اربعین در یک دهه اخیر به یکی از نمادهای برجسته آیین‌های شیعی تبدیل شده و توجه رسانه‌های بین‌المللی را به خود جلب کرده است. بررسی اخبار و گزارش‌های منتشرشده امسال در رسانه‌های فارسی، عربی و انگلیسی نشان می‌دهد که برای پاسخ‌گویی به نیازهای متنوع مخاطبان، باید برنامه‌ریزی چندبعدی در حوزه روایت و پوشش رسانه‌ای این رویداد انجام شود. اربعین در قاب رسانه‌های فارسی 🔹برنامه‌ها، گزارش‌های میدانی و یادداشت‌های رسانه‌های فارسی عمدتاً بر برکت اقتصادی، انسجام اجتماعی و معنویت زائران تمرکز داشت. رسانه‌هایی همچون صداوسیما و خبرگزاری‌های رسمی، فضای آرام، جلوه‌های دینی، انقلابی و بصیرتی این رویداد را برجسته کردند. 🔹در مقابل، فعالان فضای مجازی بیشتر ویدئوهای احساسی از استقبال مردمی یا روایت تفاوت‌ها و گاهی مشکلات (مانند ترافیک یا کمبود خدمات در مرز) را منتشر کردند؛ مواردی که در روایت رسانه‌های رسمی کمتر برجسته شد. روایت عربی از اربعین 🔹در میان رسانه‌های عربی، مرور پوشش شبکه‌هایی چون العربیه و الجزیره نشان می‌دهد که این رسانه‌ها اربعین را نماد همگرایی شیعیان در جهان عرب معرفی کرده‌اند. برخی گزارش‌ها نیز بار سیاسی داشتند و اربعین را به‌عنوان پلی میان ایران و عراق توصیف کردند. 🔹رسانه‌های عراقی پوشش خود را عمدتاً به گزارش‌های میدانی و مسائل لجستیکی اختصاص دادند. در عین همدلی با زائران، نقدهایی نیز به مدیریت شهری و امنیتی مطرح کردند و در کنار روایت رسمی، تصویری مردمی و منتقد ارائه دادند. ترجمه رسانه‌های انگلیسی از اربعین 🔹رسانه‌های انگلیسی با تکیه بر ارزش‌های خبری «فراوانی» و «دربرگیری» این رویداد را پوشش دادند. تیترهایی با مضمون «میلیون‌ها زائر»، «افزایش صددرصدی تردد مرزی» و «سطح بالای امنیت» در خروجی رسانه‌هایی مانند BBC و AFP دیده شد. 🔹این رسانه‌ها علاوه بر اشاره به پیام معنوی اربعین، تلاش کردند آن را به‌عنوان پدیده‌ای اجتماعی، فرامذهبی و فرهنگی معرفی کنند؛ رویدادی که حتی برای غیرمسلمانان نیز جذاب و قابل درک است. هم‌زمان بر نقش عراق در فراهم کردن شرایط میزبانی از زائران نیز تأکید داشتند. نقش اربعین در حافظه فرهنگی 🔹تولید، ثبت و انتقال تجربه‌هایی که اربعین در حافظه فرهنگی مشارکت‌کنندگان برجای می‌گذارد، بخش مهمی از اثرگذاری فرهنگی این رویداد است. 🔹فرهنگ دیجیتال امروز فرصتی بی‌سابقه برای خودبیانگری و مشارکت در تولید حافظه جمعی فراهم کرده است. زائران می‌توانند تجربه‌های خود را مستقیماً به اشتراک بگذارند و هرچه بسترهای انگیزشی و تسهیل‌کننده این مشارکت گسترده‌تر شود، روایت اربعین بیش از پیش از چارچوب رسانه‌های رسمی فراتر می‌رود و تحت تأثیر محدودیت‌های آن‌ها قرار نمی‌گیرد. 🔹بر این اساس، توجه ویژه به تجربه‌های شخصی زائران، داستان‌های مردمی و روایت‌های مشارکتی می‌تواند به غنای تصویری که از اربعین در ذهن مخاطبان جهان نقش می‌بندد، بیفزاید. @nemati_com

🔹رسانه‌های خارجی #اربعین را با روایت خود به دنیا معرفی می‌کنند، ما هنوز سرگرم این هستیم که زیرنویس انگلیسی‌مان غلط املایی نداشته باشد! باید فکری به حال زبان مشترک با #مخاطب جهانی کرد. @nemati_com