مکن ز غصه شکایت که در طریق طلب به راحتی نرسید آن که زحمتی نکشید ؛

به خدا هرچی داریم از حضرت زهرا و این شهدا داریم

اَلا اِی نگارم..

تو بگو عشق؛ من میگم عشق؛ قطعا میگم رقیه...

چه باک از لیله‌دفنم ؟! چه باک از وحشتِ قبرم ؟! ابالفضل آشنای ماست ، آنجا وقتِ تنهایی :)

تو چه در پیمانه کردی، که مرا دیوانه‌ی دیوانه‌ی دیوانه کردی؟ - ۴ شهریورماه ۱۴۰۵، بعد از ف‌پ‌ب، روبروی ماشین .

+ می‌گفت که: درد هجری کشیده‌ام که مپرس زهر هجری چیشده ام ... _ که مپرس؛ - ۴ شهریورماه ۱۴۰۵، س‌ف .

چیزی که تو درک کردی رو من هرگز نفهمیدم؛ کاش منم بهش برسم... کاش منم بهت برسم...

اذونه‌ کربلا؛ دل بی تو خزونه کربلا...

[ - افتادی در بستر زهرا، بابا؛ چشمات از اشکت شده دریا بابا می‌بینم چه بغضی توی صداته، یازهرا 'سلام‌الله‌علیها' داری روی لب‌هات بابا.. + اشک هات رو پاک کن؛ مگه زینب 'سلام‌الله‌علیها' مُرده؟ |- عُمری این غم قاتل قلبت بوده، وقتی پر زد دیدی که ابرو کبوده؛ ]

|- نخور غصّه‌ی دنیارو؛ کار دست اباالفضله [علیه‌السلام] ما مستِ حسین [علیه‌السلام] ایم و حسین [علیه‌السلام] ، مستِ اباالفضله [علیه‌السلام]... |- ای دلا؛ ای دلا؛ ای دلآرام‌؛ ای نگارا؛ ابوفاضل آقا، دخیل آقا..