توی پینترست برا یکی از کارام یه چی سرچ کردم درمورد ناراحتی -sad-؛ بعد این پیغامو اولش داده بود!
روی take lookم زدم یه عالمه پادکست بود برای اینکه چیکا کنیم حالمون بهتر شه!
بعد دو ساعت، ۶ صب از خواب پاشدم رفتیم مدرسه؛ داشتم تکالیفو مینوشتم و خیلی جدی درمورد جایگذاری صحیح افعال با یکی از بچهها حرف میزدم که یهو دوستم درو کوبوند اومد تو که: کلاسا کنسلههه
خلاصه که برگشتیم خونه-✨️
اصلنم مود نیس
بعد دو ساعت، ۶ صب از خواب پاشدم رفتیم مدرسه؛ داشتم تکالیفو مینوشتم و خیلی جدی درمورد جایگذاری صحیح
گفتم بگم که شماهایی که کلاساتون کنسل نشد فشار بقولین-✨️✨️✨️
بعضی وقتا میخوام کمکش کنم،
ولی به این نتیجه میرسم که هم کار خاصی از پسم برنمیاد، هم خودم در مواقع مشابهش هیچ احتیاجی به کمک ندارم و ترجیح میدم خودم حلش کنم.
اما اگه خودت میخوای حلش کنی، چرا باید به اشتراک بذاریش؟
صرفا برای خالی شدن؟ این به آروم شدن کمک میکنه؟
من درک نمیکنم.