«انگور، شراب و مستی» با امیرالمومنین چه نسبتی دارن؟ چرا طرح ضریح امیرالمومنین انگورنشانه؟ کاغذکادوهای علیا، طرح جلد کتاب علیا، کادرِ اطرافِ لوح تمنا هم!
با قدری قرائت یا تورق قرآن احتمالا یکی از نکاتی که توجهمون رو جلب میکنه اینه که چقدر تو قرآن از رودهای بهشتی حرف زده شده! حقیقت اینه که این نوشیدنیها برای همه آدمها یکشکل و یکطعم نیستن؛ و همهچیز بستگی به ما داره!
توی مسیرِ رسیدن به خدا، آدمها به اندازه ظرفیت و جایگاهشون از چشمه کوثر مینوشن!
اگر آدمِ مبتدی و تازهکارِ راه خدا باشیم، حقیقت علوم و معارفی که کسب کردیم (ایمان آوردیم و بهشون عمل کردیم) میشه «شیر»؛ همونطور که شیر غذای بچههاست.
کمی که جلوتر بریم و ظرفمون بزرگتر بشه، نوبت به «عسلِ تصفیهشده»میرسه؛ سهم آدمهای متوسطی که تو مسیر خدا قدم برداشتن و گاهی بارقههای نورانی و لذتهای معنویِ شیرین به ذوق و وجد آوردشون.
و اگر دلمون ظرفِ دریافت علوم و معارفِ خالص شده باشه (بدون اینکه افکار خودمون رو قاطیاش کرده باشیم)، از «آب زلال و حیاتبخش» بهمون میچشونن.
عُلیا
اما امان از وقتی که پای «عشق» وسط بیاد...
سهم اون عاشقهایی که عمرشون رو تو مسیر خدا سر کردن و محوِ جمال الهی شدن، دیگه آب و شیر و عسل نیست؛ سهم اونها «شرابه!».
عُلیا
سهم اون عاشقهایی که عمرشون رو تو مسیر خدا سر کردن و محوِ جمال الهی شدن، دیگه آب و شیر و عسل نیست؛
قرآن به این شراب میگه «شراباً طهورا». طهور یعنی پاککننده. این شراب میاد تا دل سالک رو از هر چیزی غیر از خدا پاک کنه و اون رو از خودش بیخود کنه. همون شرابی که حضرت حافظ در طلبش میگفت:
شراب تلخ میخواهم که مردافکن بود زورش
که تا یکدم بیاسایم ز دنیا و شر و شورش
طعم این شراب هم بسته به حالِ دلِ عاشق عوض میشه!
اگر تو دلت پر از حرارتِ طلب و بیقراری برای رسیدن باشه، تو پیالهات قدری عصاره «زنجبیل» میریزن که طبعش گرمه (آیه ۱۷ سوره دهر).
اما اگر خدا بخواد با نشون دادنِ یکبارهی جمالش بهت آرامش و طمأنینه بده، از چشمهی «کافور» تو جامت میچکونه که خنک و آرامبخش باشه (آیه ۵ سوره دهر).
و اما ساقی کیه؟!
تفسیر آیه «وَ سَقاهُمْ رَبُّهُمْ شَراباً طَهُوراً»
(سید و آقای آنان به آنها شراب طهور مینوشاند) یک راز بزرگ تو دلش داره. اهل معرفت میگن این «ربّ» که اینجا ساقیِ این بزم عاشقانه میشه و آدمها رو سیراب میکنه، کسی نیست جز مولای من و شما؛ عزیز قلب هممون! امیرالمومنین، علیبنابیطالب علیهالسلام…
عُلیا
و اما ساقی کیه؟! تفسیر آیه «وَ سَقاهُمْ رَبُّهُمْ شَراباً طَهُوراً» (سید و آقای آنان به آنها شراب
هرکسی که تو این دنیا سرنخی از ولایتِ علی تو دلش داشته باشه، سهمش رو از حوض بیکران کوثر میگیره؛ حوضی که از مشرق تا مغرب عالم کشیده شده و ساقیاش با دستهای خودش، دوستدارانش رو سیراب میکنه!
ما از علی آااااخرش و طلب کردیم! تو چی؟
عُلیا
عُلیا از این تکمصراع دلچسبِ آقای «امیر فرخنده» برای تولید یک ماگ سرامیکی باکیفیت استفاده کرده تا هر
حالا هربار ماگم و دست بگیرم میگم
ما این دفعه رو چای میخوریم حالا آقای ابوتراب!
این یبار و هم به یاد پسر شما آب میخوریم عزیز دلم…
ولی آخرش چی؟
«ز تاکهای ضریح خودت شراب بریز» میشه یا نمیشه؟