سه ساعته دارم تلاش می‌کنم پست این محصول و بارگذاری کنم!🤦🏻‍♀️ و بالاخره done🤪 میریم چش می‌دوزیم به سایت ببینیم چقدر تحویل می‌گیریدش!

اگه توییترگرد باشید یا اهل خوندنِ روزمره‌نویسی‌های آدم‌های مختلف، این مدل جمله‌ها رو زیاد دیدید حتما؛

چون یه وقتایی حجم یه غصه، یه دلتنگی یا یه حال بد کش‌دار انقد زیاد می‌شه که تو کلمه‌ها جا نمی‌گیره؛ خیلی نمی‌شه توصیفش کرد... ناخودآگاه و ناچار آدم فرار می‌کنه به یه کاری، یا پناه می‌بره به یه جایی، که بتونه دووم بیاره.

‌ ‌دخترِ روی جیب این توت‌بگ هم تو همین حال‌وهواست؛ اون‌قدر جدی که دیگه فقط حرفشو نزده، راهی شده و با خودش گفته دیگه هیچی جواب نیست؛ «درباره‌اش باید به نجف بروم...» فکر کردیم اگه باید یه چیزی باشه که هر روز لپ‌تاپ و کتاب و خرت‌وپرت‌های روزمره رو تو خودش جا بده، خب چرا دیدنش بارهای روی دوش آدم رو یه‌کم سبک‌تر نکنه؟ آدمیزاده دیگه... یادآوری لازم داره بالاخره. پس طرح و متنش این شد و اسمش شد چاره! - سفارش از olyaa.ir 🍇 | @olyaa_ir

یه تغییر نسبتا مهم اینکه… از امروز ان‌شاءالله توی سایت قابلیت خرید محصولات بدون بسته‌بندی‌های اختصاصی علیا، برای کسانی که برای خودشون خرید می‌کنن و خریدشون به قصد هدیه‌دادن نیست، فراهم میشه! اینطوری حدود ۵۰.۰۰۰ تا ۱۰۰.۰۰۰ تومن از هزینه محصول کم میشه که شاید بتونه به راحت‌خرید‌کردن‌تون کمک کنه!

هستید تا علیا اولین آویز خودرو اش رو رونمایی کنه؟

سرِ مرا بنویسید نذرِ تیغ علی! به شوقِ این که فقط لمسِ ذوالفقار کنم… اولین آویز خودرو علیا به صورت مینیاتوری با طرح ذوالفقار با: • فلز آلیاژی از آهن ساخته شده • طول این شمشیر ۹ سانتیمتره • ظرافت و جزییاتش ازش یه شاهکار ساخته • و روش هم عبارت «لافتی الا علی لا سیف الا ذوالفقار» حک شده.. بهاش ۸۴۹ تومنه و برای تهیه‌اش سایت به‌روتون بازه: olyaa.ir 🍇 | @olyaa_ir

من بشکه‌بشکه اشک دارم که شیرش را روزها قبل بیرون‌زدن از خانه خوب محکم می‌کنم. وقت‌هایی از روز اما که سر به شیشه‌ی اسنپ تکیه داده‌ام و شهرِ پُر از عکس آقای خامنه‌ای را نگاه می‌کنم چکه‌هایی می‌کند و من هم البته بهش ایراد نمی‌گیرم. شبها ولی راحت‌تر باز میگذارم‌‌ش. شیرِ بشکه‌‌اشکِ به دریای خزر وصلم را عرض می‌کنم… یا آخر اجتماعات، وقتِ همخوانی دعای فرج… همان‌جا که علی فانی میخواند: «و ضاقت الارض». من میبارم و روی پنجه‌ی پا بلند می‌شوم تا خدا مرا ببیند. آن وقت بگویم: «بله بله! همین‌جا! همین زمین! همین سیاره! همین ماها! زمین برایمان به قدر قوطی‌کبریتی تنگ شده» علی فانی ادامه می‌دهد: «و منعت السما» من میبارم و دوباره وقتی تازه قد بلندی قبلی‌ام تمام شده روی پنجه‌ی پا بلند می‌شوم تا خدا که ممکن است رویش را چرخانده باشد یک سمتِ دیگرِ دنیا، بال‌بال‌زدن من سرِ فلان چهارراهِ مشهدِ ایرانِ خاورمیانه‌ی کره‌ی زمین توجهش را باز جلب کند . آن وقت بگویم: «آسمان از من! بله بله.. دریغ شده! ببخشید! شما را چه‌ کسی انقدر دقیق از احوال ما خبردار کرده؟ بله.. انت المستعان! و من؟ الیک المشتکی… همه‌اش درست است! پنجه‌های پام خسته شده و چون مطمئنم حالا دیگر رویتان را برنمی‌گردانید و دارید بهم گوش می‌دهید‌ بدون قدبلندی، صاف‌وعادی‌ایستاده اما با تواضع ادامه می‌دهم: به ما گفته‌اند و ما هم البته خیلی جاها… اصلا همه‌جا دیده‌ایم که شما یک محمد دارید و یک علی که هردوی‌ اینها جآنِ شما هستند! و خودتان هم آخر همین دعای فرج به ما یاد داده‌اید که مزاحمِ بی‌موقع و همیشهٔ چه کسانی باشیم وقت گرفتاری. اصلا ما وقتی می‌رویم درب خانه جناب علی‌بن‌ابی‌طالب و از کثرت مراجعه شرمنده‌ایم؛ همین که در باز می‌شود مِن‌مِن‌کنان سریع می‌گوییم: «سلام! ما را آقای خدا فرستاده‌اند پیش شما…» و بعد که خیالمان راحت می‌شود شما و حضرت امیر رفیق‌جینگِ همید شروع می‌کنیم به مبسوط حرف‌زدن و سفرهٔ دل مفصل بازکردن… حالا هم آمده‌ایم شما را به حضرت امیر و حضرت امیر را به شما قسم بدهیم و بگوییم که ما بعد آقای شهیدمان خیلی خسته و رنجوریم. ده‌ها سال هم اگر این جنگ طول بکشد ما از جنگ خسته نمی‌شویم. دلتنگیِ لامذهب ولی… . غرض از زحمت و اطالهٔ کلام اینکه… یک ذخیره دارید شما؛ خیلی عزیز، خیلی محترم.‌ فرزندی ست از فرزاندان علی‌بن‌طالبِ عزیزکردهٔ شما. ایشان را به ما برگردانید و ادامه غیبت‌‌ش را به خون آقای خامنه‌ای بر ما ببخشید. قبل اینکه دلتنگی تمام‌مان کند و حیف شود و نرسیم به دیدن آخرین فرزند زهرا سلام‌الله‌علیه و علی علیه‌السلام… . ارسال‌شده از تنها سیاره زندهٔ عالم؛ زمین و به نمایندگی از جمع زیادی از مردم ایران، عراق، لبنان، فلسطین، یمن و سایر کشورهایی که به رسول امین شما و تنها خلفیه صالح بعد او ایمان دارند! #آشفتگیه