روزمرگی با طعم املت ربی
الان ۱۳۰ ام . تا ۲۳۰ میخوام بخونم امروز
خوندم ؛ واقعا برای خوندن روس پیشرفت بزرگی بود (باید بیشتر به ادبیات روسیه شانس بدم)
روزمرگی با طعم املت ربی
تا ۳۵۰ میخونم امروز
اینم از این ، فردا ۵۰ ص آخر .
مشکل بزرگ و همیشگی ادبیات روس اینه:
هرچقدر ترجمه روان و قابل فهم باشه و هرچقدر هم شما دقیق بخونید بازم بند های زیادی هست که قرار نیست متوجه بشید
روزمرگی با طعم املت ربی
اینم از این ، فردا ۵۰ ص آخر .
برگام این چه پایانی بود 😭
از صبح توی شوک بودم بابت این پایانبندی ؛ در مورد کتاب یکم بگم:
کتاب یادداشت های مردیه به اسم D_503 . چرا اسمش یه عدده ؟ داستان روایت جهانیه که انسانها چیزی به جز عدد نیستن و مثل ربات ها همگی سر یکساعت میخوابند سر یکساعت زنگ بیدار باش به صدا در می آید سر یک ساعت قاشق هارو به سمت دهانشون میبرن و سعادت و خوشبختی ابدی خودشون رو هم در همین فرمانبری و اطاعت تمام از حکومت میبینند . جالب اینجاست که فکر میکنن زندگیشون بینقصه و باستانیان (یعنی ما ) آدمای احمقی بودیم که آزادی رو به هرچیز دیگهای ترجیح میدادیم . حکومت اونهارو متقاعد کرده که آزادی در برابر سعادت قرار داره و یک انسان آزاد هرگز به خوشبختی نمیرسه.
فضای داستان دنیایی سراسر شیشهاس . چرا ؟ که هیچی از دولت پنهان نمونه و بتونه همه چیز رو تحت کنترل خودش داشته باشه .
درمورد شخصیت اصلی داستان ، D_503 یه ریاضیدانه که در حال ساخت سفینهانتگراله ، سفینهای که قراره شیوه زندگی اونهارو به دیگر سیارات ببره ..
اون بیشتر از هرکس دیگهای عاشق جهانشونه و تو نیمه اول کتاب دائم درحال تعریف و تمجید از دولتمردان خودشون و در مقابل در حال بدگویی از باستانیانه.
ولی در نیمه دوم کتاب داستان با ورود I_330 شخصیت اصلی زن که شباهت های زیادی به باستانیان داره ، دی ۵۰۳ بین دوراهی قرار میگیره که : آیا واقعا جهان ما جهانی بی نقصه ؟
ما روایت یک انقلابه . انقلابی که توسط مردی که جونش رو برای حکومتش میداد همراهی میشه ..
و پایان کتاب ، تا به امروز شوکه کنندهترین پایانی بود که بهش برخورده بودم.
من کتاب رو بینهایت دوست داشتم .
اولین چیزی که همه در مورد ما میگن سختخوانیشه اما کشش داستان اینقدر برام جذاب بود که نتونستم به این موضوع اهمیت بدم حتی در مقابل دیگر آثار روسی بنظرم خیلی قابل فهم تر بود .
به عنوان کتابی برای شروع کتابخوانی وبرای زیر ۱۵ ساله ها اصلا مناسب نیست چون فقط خستتون میکنه و خیلی درکش نمیکنید .
کتاب پر از استعارات و تشبیهات ریاضیه که خوندن رو کمی دشوار میکنه اما بازهم این سختخوانیش اونقدر تو ذوق نمیزنه