شرف این مرد ستودنیه

یه نفر هست ۶۰ ساله نیومده زیارت کربلا واکنش مردم وقتی فهمیدن منظورشون کیه ... @ahmadii_mohsen

پریشان حالی ما با دفن تو تمام نمیشد؛ بلکه این آغازست برای این حال تا بازگشتت کنار ولی‌العصر... #رهبر_شهید #باید_برخواست #تشیع_رهبر_شهیدم م̲س̲̲کن̲ه ه̲̲ای̲ غ̲ی̲ر̲ ̲ک̲پس̲̲ول̲ی̲

برای نماز شب و توضیحاتش کنار تلوزیون، عکس اقا که میاد... وای خدایا... من چطور دارم این صحنه رو میبینم؟ خدای من چطور باور کنم؟ انگار با نماز مصلی هم باورم نشده و الان با دیدن این تصویر... وای خدایا من هنوز باورم نمیشه... #دل‌گویه #رهبر_شهید #باید_برخواست #تشیع_رهبر_شهیدم م̲س̲̲کن̲ه ه̲̲ای̲ غ̲ی̲ر̲ ̲ک̲پس̲̲ول̲ی̲

تدفین تمام شد. پیکر کفن‌پیچ و خسته‌ای را از تابوت درآورده و به خاک دادند. در دارالذکر کوهی را به خاک‌‌ دادند. نمی‌شد. نمی‌رفت. او را آهسته به خاک دهید که جسمی زخمی‌ دارد و خسته سفر کربلاست. او را به خاک دهید و به همگان بگویید که تمام مایملکی که او پس از سی‌و‌شش سال حکمرانی برای‌ خود برداشت، نه خزانه‌ها و طلاها و‌‌ چمدان‌های جواهر و ملک‌های شخصی که یک‌متر خاک از این‌ وطن بود. که او پس از دهه‌ها محافظت از این خاک، لایق کمی از آن بود. بر گلدسته‌های بلند حرم نقاره بزنید. در بلندگوهای حرم جار بزنید که رئیس خدام حرم به خاک رفت. نامش را از دفتر کشیک‌ها خط بزنید. لباس خادمی‌اش را که آن را عزیز می‌داشت کنار بگذارید. از او عذربخواهید که برخلاف معمول سفرهایش نشد که ضریح را باز کنیم و او به اشک خود ضریح را بشوید. او رفته. از او عذربخواهید که ما هنوز بی‌شرمانه زنده‌ایم و او را به خاک دادیم. خاک بر تو گوارا باد و بیت جدید رهبری مبارکت باد. «مهدی مولایی» @m_molaie110

بین عراقی‌ها چندان مرسوم نیست که در اعتاب مقدسه شعارهای سیاسی دهند یا برای آرمان‌هاشان صلوات بگیرند. ترجیح می‌دهند به یک «صلوا علی محمد» بسنده کنند و مبارزه با کفر را پشت درهای حرم بگذارند. ایرانی‌ها هم همیشه مراعات این فرهنگ کشور میزبان را کرده‌اند. امسال اما ماجرا فرق می‌کند. هر دو ملت بغضی بزرگ دارند که مثل خشت در گلوها مانده. حالا کنار همه ضریح‌ها پر است از فریادهایی که برای سلامتی آیت‌الله خامنه‌ای و نابودی آمریکا و اسرائیل، صلوات می‌گیرند و زائران ایرانی و عراقی صلوات‌های بلند سر می‌دهند. شیعیان کویت و بقیه منطقه که کشورشان موشک می‌خورد هم، اینجا با ما آرزوی نابودی آمریکا می‌کنند. عراقی‌هایی که حتی برای بزرگان خود در حرم‌ها شعار نمی‌دادند و برای شکست آمریکایی‌ که کشورشان را اشغال کرده، صلوات‌های بلند نمی‌فرستادند، امسال صدا در صدای ما انداخته‌ و برائت از کفر را به زیر قبه‌های حرم آورده‌اند. بله؛ حالا اربعین سال یک‌هزار و چهارصد و جنگ است و اینجا عراق؛ ما از همه جای منطقه گرد آمده‌ایم که اربعینی دیگرگون رقم بزنیم. حتی اگر کافران و منافقان را خوش نیاید! _کاظمین «مهدی مولایی» #خرده_روایت‌های_یک_پیاده @m_molaie110

به آقاسیدمجتبی خامنه‌ای برسانید که این روزها برای شما در سرزمین عراق، نایبانی است در قدم به قدم مشایه، نخل به نخل طریق العلما و موکب به موکب نجف و کربلا و کاظمین. بگویید ما به خانه و‌ موکبی در عراق وارد نشدیم مگر اینکه تصویر شما و پدرتان را در بالاترین قسمت آن دیدیم. در موقفی توقف نکردیم مگر اینکه احوال‌پرس‌های جنابتان اطرافمان را گرفتند که کیف احوال سیدالقائد؟ در پنج ماه به چنان مقبولیتی بین مردم منطقه رسیده‌اید که مدعیان سی‌و‌چهل‌ ساله نرسیده‌‌اند. به آقا برسانید که دلتان گرم و پایتان قرص؛ که عاشقان شما را بی‌شمار دیدیم. قدم‌های زخم‌آلود ما نائب‌الزیاره حضرتتان است. شما دعاگوی فرزندانتان باشید. «مهدی مولایی» #خرده_روایت‌های_یک_پیاده @m_molaie110

عشق آدمو بزرگ می‌کنه. درکشو بالا می‌بره، شعور و آگاهیشو بیشتر می‌کنه، گاهی حافظشو قوی‌تر می‌کنه و گاهی دشمنش رو؛ حتی می‌تونه بینششو عوض کنه. اما انگار دلشکستگی این تغییراتو زودتر و بیشتر انجام می‌ده. انگار زودتر بزرگت می‌کنه؛ اون‌قدر زود که یه‌جایی می‌بینی مثل آدمای پا به سن گذاشته نشستی و داری خاطره تعریف می‌کنی و دل سوخته‌تو به تصویر می‌کشی. رازشو نمی‌دونم، ولی اثر مخرب این ماده‌ی مخدر اون‌قدر زیاده که باید ازش دوری کرد. اما چه می‌شه کرد؟ وقتی آدمای دنیا، مثل رفیقای ناباب، همه‌جا پخش شدن و بعضی‌هاشون قبل از اینکه بشناسیمشون، به خودمون نزدیک می‌شن. عشق شبیه همون مخدریه که همه از خماریش می‌ترسن، اما باز یه جایی، یه روزی، دستت می‌ره سمتش. دنیای عجیبیه... یه دردایی درمانِ همه چیزن، و همون درمان می‌تونه بعداً دردِ به جای همه چیز باشه. یه وقتایی از سر خشم می‌خندونتت، از شادی گریه‌ت می‌گیره، از ترس مظلومت می‌کنه و از غم، آدمی می‌سازه که دیگه شبیه آدم قبلش نیست. شاید عشق آدمو بزرگ کنه؛ اما دلشکستگی آدمو پیر می‌کنه. و شاید عجیب‌ترین قسمت ماجرا همین باشه؛ اینکه بعضی دردها آدمو درمان می‌کنن، اما بعد اون‌قدر توی وجودش می‌مونن که خودشون تبدیل به بیماری می‌شن. مثل یه پادزهری که از یه جایی به بعد، دیگه پادزهر نیست؛ سمه. حالا انتخاب با توئه... کدوم درد رو انتخاب می‌کنی؟ کدوم مرگ رو؟ م̲س̲̲کن̲ه ه̲̲ای̲ غ̲ی̲ر̲ ̲ک̲پس̲̲ول̲ی̲

سِر حس افتخار و شادی و بغض همزمان، بعد شنیدن نام علیعلیه سلام در اذان را تا عمر دارم نمیفهمم... اما خدا را صد هزار بار شکر که در جای جای کشورم نامش در هر اذان هست...:) #دل‌گویه م̲س̲̲کن̲ه ه̲̲ای̲ غ̲ی̲ر̲ ̲ک̲پس̲̲ول̲ی̲

گاهی وسط حمایت‌های جامعه انقلابی و مراعات احوال دولت در نقد کردن، دلمان می‌سوزد از اینکه دولت مستضعفان نیستید و صدای مستضعفان کمتر به گوش‌های مبارک‌تان می‌رسد. سهمیه بنزین مردم و مستضعفانی که با هزار قرض و زحمت ماشین مدل پایین خریده‌اند را حذف میکنید چون مدلش پایین است؛ درمان رایگان کودکان زیر هفت سال را لغو میکنید؛ چندرغاز کالابرگ خانواده‌های مستضعفی که در اربعین به کربلا مشرف شده‌اند را حذف میکنید و می‌گویید حالا بروید به فلان سایت و اثبات کنید که به کشور برگشته‌اید و ساکن ایران شده‌اید و منتظر بمانید تا خودمان بررسی کنیم. حالا برای مردم و پابرهنگان همیشه پای انقلاب سوال شده که آیا با مسافران سفرهای تفریحی ترکیه و گرجستان هم اینطور رفتار می‌شود؟ سوال می‌کنند که مالکان ماشین‌های خارجی چندمیلیاردی به یارانه دولت در دریافت بنزین نیاز بیشتری دارند یا صاحبان پراید‌ها و وانت‌های مدل پایین؟ سوال می‌کنند که برق خانه‌های چهل و پنجاه متری ما با دو لامپ و یک یخچال و تلوزیون به همان اندازه قطع می‌شود که کاخ‌ویلاهای مناطق خاص تهران با استخرهای روباز آب گرم که پاتوق آخرهفته مرفهین است؟ مستضعفانی که نظامیان پای لانچر اند و کارگران نیروگاه‌ها و کارخانجات‌اند و کارمندان خرد و پیک‌های موتوری؛ و پنج ماه است که بار انقلاب را بیشتر از پیش به شانه می‌کشند، آنقدر حیا دارند که در تجمعات‌ و صحبت‌هاشان حرفی از این مسائل نزنند و فقط دغدغه حفظ انقلاب و وطن داشته باشند. گناه‌اند این مردم آقای رئیس‌جمهور. گناه‌اند. گاهی هوایشان را داشته باشید که اینان تا آخر خط حامیان شما و این انقلاب‌اند. «مهدی مولایی» @m_molaie110

با آرزوی موفقیت برای همه‌تون.❤️