کفاره گناهامون

⭐️🌚

عزیزان دلم، بریم ص ۵ قرآن:))) امروز بین آیه‌های این صفحه، یه آیه خیلی قشنگ داریم که به نظرم باید یه کم بیشتر روش مکث کنیم: آیه منتخب: «وَبَشِّرِ الَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ أَنَّ لَهُمْ جَنَّاتٍ...» «و کسانی را که ایمان آورده و کارهای شایسته انجام داده‌اند، مژده بده که برای آنان باغ‌هایی است که نهرها از زیر درختانش جاری است...» خب ببینید اینجا خدا داره یه نکته خیلی مهم رو کنار هم میاره: ایمان و عمل صالح. یعنی فقط اینکه بگیم «من ایمان دارم» کافی نیست؛ این ایمان قراره خودش رو توی رفتار و انتخاب‌های ما هم نشون بده. از اون طرف هم کار خوب وقتی ارزش واقعی خودش رو پیدا می‌کنه که از یه ایمان و جهت درست سرچشمه گرفته باشه. در تفسیر نور هم روی همراهی «ایمان» و «عمل صالح» در آیات قرآن تأکید شده. حالا بیاریمش توی زندگی خودمون... مثلاً من می‌گم نماز برام مهمه؛ خب این ایمان قراره توی رفتارم با مامان و بابام، رفیقام، همکلاسی‌هام و حتی کسی که ازش خوشم نمیاد هم یه اثری بذاره. یا می‌گم خدا رو دوست دارم؛ خب این دوست داشتن فقط یه حس قشنگ توی قلبم نیست. باید یه جایی خودش رو نشون بده؛ مثلاً وقتی می‌تونم تقلب کنم ولی نمی‌کنم، وقتی می‌تونم پشت سر یکی حرف بزنم ولی زبانم رو نگه می‌دارم، وقتی کسی ناراحته و به‌جای بی‌تفاوت رد شدن، یه کم کنارش می‌مونم. اصلاً شاید یکی از قشنگ‌ترین نشونه‌های ایمان این باشه که آدم کم‌کم توی رفتارش شبیه چیزی بشه که بهش ایمان داره. پس امروز یه سؤال کوچولو از خودمون بپرسیم: اگه کسی منو فقط از روی رفتارهای روزمره‌م بشناسه، می‌تونه بفهمه که من یه آدم مؤمنم؟ نه اینکه بی‌اشتباه باشیم؛ اصلاً قرار نیست باشیم. فقط قرار باشه هر روز، یه ذره بیشتر از دیروز، ایمانمون رو از «حرف» بیاریم توی «زندگی». همین رشدهای کوچولوی ماست که ان‌شاءالله یه روزی جمع می‌شه و ازمون یه آدم دیگه می‌سازه. #یک‌جرعه‌نور

جمعه‌ها همزمان که دلتنگیِ نبودن‌ شما بیشتر و بیشتر قلب آدم رو چنگ می‌گیره ولی انگار حضورتون رو توی این روز بیشتر و بیشتر حس می‌کنم، نمی‌دونم شاید تلقینه‌ ولی هر چیزی که هست دلم به وجود شما خیلی گرمه آقای من، ای کاش هر روزِ هفته و هر ساعت از روز و هر لحظه از زمان‌مون به یاد شما باشیم و حواس‌مون به رفتار و اعمال‌مون باشه یا اباصالح عج.

من:

التماس دعا:))))) ستاره یادآور روز جمعه:)⭐️

وضعیت پی وی من:

با منی که با تیپ اصغر سگ سبیل دارم میرم مسجد از انرژی زنانه حرف نزنید🤍🤍

572

دختران عزیزم، بریم ص ۶ قرآن:))) این صفحه از آیات ۳۰ تا ۳۷ سوره بقره‌ست و ماجرای حضرت آدم علیه‌السلام، علم و مقام انسان، وسوسه شیطان و بعد هم توبه حضرت آدم رو برامون روایت می‌کنه. آیه منتخب امروز: «فَتَلَقَّىٰ آدَمُ مِن رَّبِّهِ كَلِمَاتٍ فَتَابَ عَلَيْهِ ۚ إِنَّهُ هُوَ التَّوَّابُ الرَّحِيمُ» «پس آدم از پروردگارش کلماتی دریافت کرد، و خدا توبه‌اش را پذیرفت؛ زیرا او بسیار توبه‌پذیر و مهربان است.» خب... این آیه رو که می‌خونم، یه چیز خیلی قشنگ به ذهنم میاد: اشتباه کردن، آخر راه نیست. حضرت آدم علیه‌السلام وقتی دچار لغزش شد، درِ برگشت به رویش بسته نشد؛ از طرف خدا راه توبه به او آموخته شد و خدا هم توبه‌اش را پذیرفت. یعنی وقتی آدم واقعاً برمی‌گرده و اشتباهش رو اصلاح می‌کنه، نباید از رحمت خدا ناامید بشه. حالا بیایم یه کم خودمونیش کنیم... همه‌مون ممکنه یه وقت‌هایی اشتباه کنیم؛ یه حرفی بزنیم که نباید می‌زدیم، یه کاری کنیم که بعداً ازش پشیمون بشیم، نمازمون یه مدت کم‌رنگ بشه، از خدا فاصله بگیریم، یا حتی یه تصمیم اشتباه برای درس و رفاقت و زندگی بگیریم. اما این آیه انگار خیلی آروم بهمون میگه: برگرد. لازم نیست چون یه جا زمین خوردی، بگی «دیگه من آدم قبلی نیستم» یا «دیگه فایده نداره». توبه فقط گفتنِ «خدایا ببخش» نیست؛ یعنی آدم واقعاً برگرده سمت خدا و تا جایی که می‌تونه اشتباهش رو اصلاح کنه. مثلاً اگر با مامان یا بابا بد حرف زدیم، فقط توی دلمون ناراحت نباشیم؛ بریم و عذرخواهی کنیم. اگر حق کسی رو ضایع کردیم، تا جایی که می‌تونیم جبران کنیم. اگر از نماز و قرآن فاصله گرفتیم، منتظر یه حال عجیب و غریب نباشیم؛ همون امروز دوباره شروع کنیم. اگر توی درس‌هامون کوتاهی کردیم، به جای سرزنش کردن خودمون، از همین امروز یه قدم کوچیک برداریم. خدا راه برگشت رو نبسته. و شاید سؤال امروز این باشه: من این روزها بابت چه چیزی از خدا فاصله گرفتم، و چرا همین امروز برنگردم؟ شاید قشنگ‌ترین قسمت این آیه همین آخرشه: «إِنَّهُ هُوَ التَّوَّابُ الرَّحِيمُ» خدا توبه‌پذیر و مهربونه. پس اگر جایی کم آوردیم، اگر لغزیدیم، اگر اشتباه کردیم... دوباره بریم سمتش. همین دوباره رفتن‌هاست که آدم رو می‌سازه. #یک‌جرعه‌نور

بچه‌ها من واقعا آدم فوق مضطرب اجتماعی هستم:))

فوق فوق مضطرب اجتماعی:))))))