دیروز تو مدرسه که زدن . گوشیمو در آوردم دیدم نوشته خیابون پاستور ، یلحظه نفهمیدم چیشد فقط بچهها رو میدیدم که دوون دوون میرفتن . اب زدن تو صورتم بلکه حالم بهتر شه . اومدم پایین فاطمه و بغل کردم گفتم " فاطمه هر موشک یه هدف بوده ، دعا کن .. "

ولی الان قلبم داره میسوزه..

[ یَا مَنْ تُحَلُّ بِهِ عُقَدُ الْمَکَارِهِ ]

توصیه اقا.

برای حیدر و رقیه هم گریه ؟ :))))))

چشماشون...

بچهها وظیفه‌مون و یادتون نره . داغ داریم ولی باید بیشتر از قبل رو هدفمون استوار باشیم. باید بیشتر از قبل تلاش کنیم ، شب‌بیداری بکشیم ، سردرد بشیم ، خسته شیم و... مطمئن باشین دعای حضرت آقا همیشه پشت سرمون هست : )

-

باورم نمیشه بیت نیست و خراب شده ، پرده آبی پس‌زمینه اقا ، جایگاه اقا ، گلیم های سفید_سرمه‌ای و الان از اونهمه خاطره فقط یه تلی از خاکستر مونده.

اتفاقای این یکی دو روز بهم فهموند هرجا که ضربه خوردیم از کم کاری خودمون بوده! اگر کم کاری کنین خدا کاری نداره امت اسلامیم یا قوم الکافرین؛ ضربه‌شو خودمون می‌خوریم... بعد آقا دیگه جایی برای خطا نداریم؛ اشتباه صد باره اگه تکرار بشه بعید میدونم به این راحتیا جبران بشه! کم نیارید؛ با تمام وجودتون و تمام نیروتون تو صحنه حاضر باشید... اجازه ندین حتی اسمی از مذاکره و آتش بس و صلح بیاد؛ کم ازش ضربه نخوردیم بچه‌ها...

ای خدا ما که همه‌چیز دیدیم ، سقط شدن جرثومه فساد ، نتانیاهو و هم کاش ببینیم