اویمن;
یه وجدآورنده بزرگ! یادگرفتن. چیزهایی هستن که هرچی دنبالشون بدوئی باز هم چیزی برای یادگیری دارن، هنو
اثر گذاری، تأثیر و تغییر و کلم. فکر میکنم «اثرگذاشتن» اون وجدآورنده بزرگهست. مگه چقدر پیش میآد که آدمیزاد یه رؤیای پروانهای پیدا کنه.
اویمن;
و در نهایت، همونجا که یه مصرع چند کلمهای آقای سعدی میتونه غدهی کوچیکِ کنار چشم رو قلقلک بده و رگ
چرا؟ چونکه «چو پیراهن شوَم آسوده خاطر، گرش همچون قبا گیرم در آغوش...
هدایت شده از اتاقكِزیرشیروونی
حالم خوبه از کسی ام ناراحت نیستم فقط دیگه دلم نمیخواد با هیچکس حرف بزنم .
اویمن;
ریاکشن دادن بقیه به چیزی که نوشتی واقعاً لذتبخشه، خندیدن و درگیر شدن. داستانهای با محدودیت کلمه و
از مکالمه نوشتن بینهایت خوشم میآد. انگار خلق یه داستان جمع و جوره، بدون توضیح اضافه، مختصر و مفید، و یه پایان عمیق و ضربتی.