اینجام اینجام، دقیقا اینجام😔

من؟ ترس؟ مامان؟ 🍻

یادِ شعری افتادم که مامان برا آبجی کوچیکه می‌خونه؛ محتوای شعر اینه که قراره آبجی رو بندازن خونه همسایه چون غذاشو نخورده✨

اهوم، متوجه‌ش میشم بعدِ این همه سال یزدی بودن ولی درست درمون حرف نمی‌تونم بزنم با لهجه🤌😂

من: سرِ هر زنگ: خصوصا ریاضی:

ببین من همیشه می‌خونم، خوبم می‌خونم و نه برای نمره، که حقیقتا می‌خونم که بلد باشم و متوجه، ولی اون ته مَه ها همیشه این سؤال برام هست که خب، الان این همه می‌خونیم و می‌خونیم و می‌خونیم و بعد می‌پره و بعدم هیچ‌جا هیچ کاربردی نداررره، دقیقا برای چی:)))))

به کدامین گناه؟

ولی ببین پسر،، تو بخون. حالا که می‌بینی همچی تو اینجا بسته به همین چرند و پرند هاست، بخون. بخون که بتونی در نهایت یه کاری بکنی، که لااقل بچه خودت نناله از این وضع!

که بدونخ تو فقط خواب پریشان دارد؛)