یک فنجان چای میخواهم و کسی ك ، بشود با او حرف زد و پشیمان نشد !

++

کتاب خون واقعی کسیه که هرچقدر هم کتاب خونده باشه باز با خودش بگه هنوز هیچی نخوندم .

به پای‌بوسی‌ِتان تا نجف کشیده‌ شدم تا پدر صدا کنمت ، جانِ دل کنی تو خطابم :) . ‌

POV: تو بین خانواده میخندی و آرومی و هیچ اثری از اون سایه تیره تو چهرت نیست ، ولی یه جا در بطری باز نمیشه و داد میزنی سرش که چه مرگته ؟! و پرتش می‌کنی سمت دیوار و بعد از اون دو روز خودت و تو مغزت به بند می‌کشی .

تو نمی تونی شبیه من باشی . تو ... من رو نمی بینی که بخوای شبیهش باشی و این منه ‌. منی که متشکلِ از سایدهای مختلفی که حتی برای خودش ناشناختن. خب ؟!

حالا بزرگ شدم، حالا به جای شور هر روز دلشوره میگیرم.

خدا من و ببخشه با این دوست بودنم . ازم ناراحت نشید واقعا ... من خودم غروب روز تولدم فهمیدم امروز تولدمه . تو فراموش کردن تاریخ ها زدم رو دست ماهی قرمز ....

خدایا من و از صفحه روزگار محو کن ، ممنون ...

از همین تریبون اعلام میکنم تولد هیوا گذشته و من یک آدم با مرامم که چند روزه دارم دنبال این میگردم که تولدش رو درست یادم بوده یا نه .... می‌دونم خیلی بامرامم .