شرمنده مامان ؛ که هروقت پرسیدی چرا دارم اینقدر تغییر میکنم فقط گفتم چیزی نیست .

ــ اینجا بوی آتش می آید انگار کسی همین حوالی تمامه رویاهایش را سوزاند !

زندگی در غم و غم در دل و دل در سینه قفسی در قفسی در قفسی در قفسی .

حس اضافه بودن و بی تعلقی هم بد حسیه ؛ برا مثال حس میکنم تو ایتا اضافه تر از من ، باز خودمم...

دارم خودم را از دست میدهم ، چهره ای که در آینه است را نمی‌شناسم با اسمی که من را صدامیزنند بیگانه ام جسمی که در آن هستم برایم سنگین است ، من کیستم ؟ چه کسی در من زنده است ؟ ‌

سعی کنید تو زندگی یه سری چیزا رو راه فرارتون قرار بدید، سعی کنید یه سری چیزا رو عاشقانه دوست داشته باشید. آدم نه، فرد نه، یه سری چیز. سعی کنید اونقدر دوستشون داشته باشید که ترستون براتون باهاشون معنایی نداشته باشه.

برید اینجا و امارشون و ببرید بالا ممبرا ... ارزشش و دارن . چنل خوش وایبتر از اینجا پیدا نمی کنید . ( قبل از قضاوت ، حتما ببینید چرا همچین پروفایلی دارن ...)

جایِ ما کوه اگر بود فرو می‌پاشید! آه... درباره‌یِ ما ' درد ' چه می‌پندارد؟

گویی چیزی ... یا چیزهایی را از وجودم کنده اند که این چنین شادی از چشم هایم رخت بر بسته است .

فروغ فرخزاد میگه: مسئول طرز فکر آدمها نیستم. بگذار هرکه هرچه خواست بگوید! چه اهمیتی دارد؟ من در لاک خود راحت ترم، آنجا میشود آرام و بی دغدغه زندگی کرد.