ده دقیقه تمام به وقاحت یک فرد خندیدم، واقعاً خندیدم و از این بابت ازش ممنونم چون هم خیلی وقت بود اینجوری نخندیده بودم و هم اینکه بعد از من برادرم بدون اینکه بدونه موضوع چیه خندهاش گرفت و پشت سرش مامانم.
من با آنکه انتقام جو و کینه توز نیستم، حافظه ام در مورد جراحات و تحقیرها، به رغم بزرگواری ام بسیار قوی است.
'داستایوفسکی
میدانید، من رؤیابافم. از زندگی واقعی به قدری بیگانهام که مجبورم اینجور لحظههای بینظیر را دوباره در رؤیا بچشم.
'شبهایروشن