پیوسته دلم ز جور خویشان، ریش است وین جور و جفای خلق، از حد بیش است بیگانه به بیگانه، ندارد کاری خویش است که در پی شکست خویش است #شیخ_بهایی ✨🦋@parvanegi_2021🦋✨

تو بلند آوازه بودی، ای روان با تن دون یار گشتی دون شدی صحبت تن تا توانست از تو کاست تو چنان پنداشتی کافزون شدی #پروین_اعتصامی ✨🦋@parvanegi_2021🦋✨

هزار صید به هر موی می‌کشی در قید کمند طره به هر سو که می‌کنی پرتاب #سلمان_ساوجی ✨🦋@parvanegi_2021🦋✨

تا رسد برکنگر مقصود دست ناله‌ای بخیه نتواند نهان کردن دهان زخم را نقد عشرت را زبانی نیست از سودای درد برده‌ام تا کرسی دل نردبان زخم را جوهر اسرار آیا از خلف‌گیرد فروغ خنده در بار است چون‌گل کاروان زخم را از حدیث‌دردمندان خون‌حسرت می‌چکد خون‌کند روشن چراغ دودمان زخم را تا به وصف تیغ بیدادت زبان پیدکند غیر موج خون زبان نبود دهان زخم را #بیدل‌_دهلوی ✨🦋@parvanegi_2021🦋✨

چنان خو کرده‌ام شب‌های هجران با خیالِ او که در خاطر نیاید ذوقِ ایامِ وصالِ او... #ملالی_سبزواری ✨🦋@parvanegi_2021🦋✨

اونجا که #نیما_یوشیج میگه: برای خانه ای که تو نیستی دَر اضافی ست پنجره اضافی ست... باید گفت برای جهانی که تو نیستی من اضافی هستم!🖤🖇 ✨🦋@parvanegi_2021🦋✨

آمدی... پنجره ای رو به جهانم دادی ماه را در شب این خانه نشانم دادی چشم‌هایم را از پشت گرفتی ناگاه نَفَسم را بند آوردی و جانم دادی جان به لب آمد و اسم تو نیامد به زبان تا به شیرینیِ یک بوسه دهانم دادی از گُلِ پیرهنت، چوب لباسی گُل داد در رگِ خانه دویدی... هیجانم دادی در خودم ریخته بودم غمِ دریاها را چشمه‌ام کردی و از خود جریانم دادی سر به زانوی تو خالی شدم از آن همه بغض مثل یک خوشه‌ی انگور، تکانم دادی شوقِ این جانِ به تنگ آمده، آغوشِ تو بود آن چه می‌خواستم از عشق، همانم دادی تو در این خانه‌ی بی پنجره، "صبح" آوردی روشنم کردی و از مرگ، امانم دادی...! #اصغر_معاذی ✨🦋@parvanegi_2021🦋✨

عشق زانو زد غرورِ گام هایم خرد شد قامتم وقتی به اندوه تو پیوستم شکست #نجمه_زارع ✨🦋@parvanegi_2021🦋✨

معشوق جفا پیشه‌ی بی‌رحم دل آزار! زانو زدنم پیش تو بس نیست؟ بمیرم؟ #shirin

یک نکته بگویمت به تدریج بسنج گر عاقل و کاملی، مرنجان و مرنج ✨🦋@parvanegi_2021🦋✨