باید یه چیزی بگیرم دستم روش بنویسم ببین من این‌روزا خیلی شکننده‌ام، و دارم سعی میکنم حالم رو بهتر کنم، اگه نزدیک میشی مراقب باش .. کوچیکترین حرکت یا حرفت میتونه بازم منو خورد کنه و هر چی تلاش کردم بی‌فایده بشه.

ستاره ها وقتی مرگشون فرا میرسه منفجر میشن تهش ذراتشون یا معلق باقی میمونه توی فضا یا دورهم جمع میشن و یه ستاره دیگه به وجود میاد پس اینطوریام نیست ک ستارتو برای همیشه از دست داده باشی توی آسمون تیرت بازم میتونی ستاره ای ک مختص به توعه رو پیدا کنی و البته، ادم چیزیو از دست میده ک هیچوقت ماله اون نبوده. اگه چیزی برای تو باشه تا همیشه با قلبت موندگار باقی میمونه.

تو همه موقع ها رومئو>>> همیشه حرف زدن باهاش، لذتش از لذتی که بازی با چسب رازی داره بیشتره.

╰─►𝐅𝗈𝗋: شیرموزک 𝐒𝗎𝖻𝗃𝖾𝖼𝗍◖زیادی اهمیت میدی لعنتی، بسه تموم‌ش کن ─ترحم؟ مهربونی؟ نمیدونم ... یکم کمترش کن. موهات رو میکشیدم و سرتو بالا میبردمو به چشمات خیره میشدم، ماشه رو میکشیدم و زیر چونه‌ت نگه‌ می‌داشتم .. ازت میخواستم آرزوهات و حرفای آخرت رو بزنی و من ظبط میکردم همشو، بعدش می‌نشستمُ با رنگ قرمز خونه‌ت روی برگه حرفاتو می‌نوشتم و نگه‌ش می‌داشتم.

-می‌تونی صدامو بشنوی که فریاد می‌زنم لطفا منو ترک نکن؟ من گُم میشم اگه ترکم کنی.

" اگر نباشم باز هم کنارت راه میام. "

اگه از تاریکی شب ترسیدی و سیاهی دورت باعث شد اشک بریزی، کافیه سرت رو از روی زانوهات بلند کنی و کنارت رو نگاه کنی.. من مثل یه فانوس توی تاریکی کنارتم؛ اقیانوست رو روشن میکنم و مرواریدهای چشمات رو با بوسه‌هام، دونه دونه می‌چینم.

از آدم‌ها خسته بود؛ شاید فقط می‌بایست چند ساعتی در چگونیِ رسم خطوط ذغال روی سفیدی‌هایِ کاغذ تأمل کند تا از این حجم خستگیِ ذهنی رهایی یابد. به‌ قطع یقین، نقاشی‌ها از آدم‌ها بهتر بودند.