او به شلوغی‌های زندگی و دغدغه‌های هم‌نسلانش‌ تعلقی نداشت، روح او تکه‌ای از دشت‌های باز، دریاهای‌ بی‌مرز و آسمان‌های روشن بود.

یهو به خودم اومدم و دیدم، تو هم شدی بخشی از خاطراتم.

برای یاد گرفتن می‌نویسم شاید این بار یادم بماند، "اعتماد نکن".

برایت نمی‌نویسم که دلتنگم‌، اما به ترانه‌ای که تو را یادم می‌آورد، بار‌ها تا صبح گوش می‌دهم.