تصنیف ایران رو درویش خان ساخت روی شعر ملک‌الشعرای بهار در حمایت از انقلاب مشروطه. یکی از جذابترین و تاثیرگذارترین قطعه های انتقادی در تاریخ موسیقی ایرانه و جالبه که اکثرا نمی‌شناسیم همچین قطعه هایی رو با اینکه در زمان خودشون تاثیر زیادی داشتند. البته، حالا که ما این قطعه رو در مورد انقلاب مشروطه گوش دادیم باید این نکته رو بدونیم بزرگترین آهنگساز موسیقی انتقادی ایران در دوره‌ی قاجار و مشروطه عارف قزوینی هستن. ایشون هم در مورد مشروطه قطعه های مهمی ساختن از جمله «از خون جوانان» و «ای امان» که این ها هم تاثیرگذار بودن. (قطعه‌ی پایین یک بازخوانی از این آهنگ به تنظیم پژمان طاهری و آواز علیرضا قربانیه در آلبوم سوگواران خموش)

0:24 از جور فراوان، هر گوشه شوری به پاست خون ها شده پامال، آزادی‌اش خونبهاست 2:37 تا کی به دل جوانی نکنم، به عادت پیران جامی بده به یاد وطنم، سلامت ایران تا ز دل برکشم نعره‌‌ی آزادی چه محنت ها که کشیدی، به کام دل نرسیدی، جز غم ندیدی، ایران...

من از آلبوم سوگواران خموش هر چی بگم کم گفتم.

ممنون که حرف زدید باهام رفقا. من که خیلی خوشم اومد.

قبلا در مورد صدا ها و پل ها گفتم. و اینکه خواننده ها ترکیب علیرضا قربانی و یک خواننده‌ی خارجی هستن. و اینکه موضوع کار ها اکثرا اجتماعیه. و اینکه موزیک ویدئو های شاهکار داره. این آهنگ در مورد حقوق زنان هست. ما آهنگ از این موضوع توی ایران از جنبه‌‌ی سیاسی زیاد داریم (مخصوصا در سال ۱۴۰۱) ولی از دیدگاه اجتماعی کمتر. این یکی از اوناست با همخوانی «مایا حقیبه» خواننده‌ی لبنانی تبار که در کودکی از کشور خودش به فرانسه پناهنده شد و همیشه به زبان فرانسوی توی همون کشور می‌خونه. ولی این قطعه استثنا بود. موزیک ویدئوی شاهکار داره بچه ها. یه سری عکس از وسطش می‌فرستم، بخش موسیقی رو به ترجمه می‌فرستم که معنی قسمت های مهمش هم بدونید.

1:13 زنان مثل من...

0:16 به راستی صلت کدام قصیده‌ای ای غزل؟

0:31 ستاره باران کدام سلامی به آفتاب از دریچه‌ی تاریک؟

2:16 پنجه می‌ساید بر شیشه‌ی در شاخ یک پیچک خرد از هراسی که ز جایش نرباید طوفان

2:50 زنان مثل من، حالا چیزی جز گریه ندارند

3:06 و ناگهان این اشک مانند سرخرگی بریده می‌ریزد