4:27 هر زمانی که فرو می بارد از حد بیش، ریشه در من می دواند پرسشی پیگیر، با تشویش: رنگ این شب های وحشت را تواند شست آیا از دل یاران؟

5:31 چشم ها و چشمه ها خشک اند. روشنی ها محو در تاریکی دلتنگ، همچنان که نام ها در ننگ!

6:16 هرچه پیرامون ما غرق تباهی شد. آه، باران، ای امید جان بیداران! بر پلیدی ها، که ما عمری ست در گرداب آن غرقیم، آیا‌ چیره خواهی شد؟

عاشق این آهنگم.

لطفاً برای استاد هم دعا کنید...

شکل گرفتن تصنیف سرنوشت به گفته خود ایشان به سال‌ها پیش مربوط می‌شود (شاید ۱۰ تا ۱۵ سال) که در روزهای پایانی زندگی مادر محترمشان به مطب پزشک مراجعه کرده بودند، آنجا روی تابلو خطی اینطور نوشته شده بوده «سرنوشت را باید از سر نوشت». دوستان شاعر ایشان آن را بسط می‌دهند و ایشان هم آهنگ را خلق می‌کنند.سرنوشت باعث شد افتخار خواندن این کار پس از مدتی طولانی، چند سال پیش قسمت این حقیر باشد. امروز که این تصنیف تقدیم‌تان می‌شود بسیار خوشحالم که من هم سهمی در آن دارم. -همایون شجریان

3:46 لحظه های زندگی چون موج دریاست گرچه سرد و سخت زیباست...

بابت اینکه امشب آهنگ رو دیر تر گذاشتم معذرت می‌خوام. جسمم، گوشیم، فلشم و روانم دچار مشکلات فنی شده (که هنوز هم حل نشده) و واقعا نمیشد. آهنگ امشب هم خیلی به شرایطم می‌خوره نه؟ واقعا آره. من که ترجیح میدم الان یکی از کوبنده ترین آهنگای پورناظری ها رو بشنوم.

نظر من در مورد بهبود وضع موسیقی این است که به جای تشکیل این همه شورا و کمیسیون یک شورای بزرگ در وزارت آموزش تشکیل شود و از مراجع فرهنگی خواسته شود که موسیقی را جزو دروس مهم مدارس قرار داده و ساعت هایی برای تدریس آن در نظر بگیرند. ضمنا معلمین آگاه و کارآزموده‌ای برای این منظور به کار گرفته شوند و کتاب های باارزشی که به فهم شاگردان کمک کند، چاپ شود تا نسل آینده درکی از موسیقی ایرانی واقعی داشته باشد و بتواند از موسیقی حقیقی لذت ببرد. آن وقت است که مبتذل سازان کنار می‌روند و جایشان را اساتید واقعی پر می‌کنند. زیرا کارشان دیگر خریدار نداشته و برای یک جامعه‌‌ی فرهیخته یا باید تحصیلات بالاتر نموده و کار با ارزش تحویل دهند، یا از این کار دست بکشند. -فرامرز پایور

3:57

فقط در دوره‌ی ریاست استاد وزیری موسیقی جزو درس های مدارس ابتدایی بود که همون هم تا سال ۱۳۵۰ خیلی کمرنگ شد. البته صحبت هایی از بازگشت موسیقی در سال های ۵۶ و ۵۷ با کتب جدید و سبک تدریس نوین بود که یه دفعه بومممم! موسیقی؟ فعل حرام!