علاقه‌ی من به همایون به طور شخصی یک علاقه‌ی ویژه هست. به عنوان یک شخصیت بزرگ هنری و به عنوان یک سرمایه‌ی ملی. همایون واقعا میراث دار یک صدا و هوش هنری بی نظیره. اینا تعارف نیست. اون واقعا یک هنرمند خیلی خوبه. هر کسی ازم سوال کرد هم همین رو میگم. هیچ دلیلی برای کار نکردن با همایون ندارم. فقط می‌تونم بگم خیلی دوستش دارم و امیدوارم بهترین تجربه ها رو در کارش داشته باشه. و کاملا واقعی میگم ما هنوز پنجاه درصد توانایی همایون هم ندیدیم. ای کاش بشه که ببینیم. -سهراب پورناظری پ.ن:یکی از بهترین ترکیب های تاریخ موسیقی ایران، ترکیب سهراب پورناظری و همایون شجریان بود. هر دو از نسل بزرگترین اساتید موسیقی بودن و شاهکار خلق کردند. تا جایی که به دلایل نامعلومی همکاریشون تموم شد. بعد از اون کمتر کار خوبی از همایون شجریان دیدیم که باعث حسرت تمام دوستداران موسیقی شده که یک نفر با همچین استعدادی کار های خوب نمی‌خونه. همون‌طور که حضرت سعدی می‌فرمایند: پسر نوح با بدان بنشست، خاندان نبوتش گم شد. البته منظور این نیست که همایون رو پسر نوح بدونیم یا اینکه خیلی آثار بدی باشن، ولی قطعا همایون هم با همنشینانی جز همنشینان پدر نشست که راه و رسم هنرش دگرگون شد.

3:19 اگر خواهی عطای جاودانی ز عالم های باقی ملک بسیار از آن باده که ویرانی هوش است ز شمس حق‌ و دین بستان و هش دار

1:00 قصه نیستم که بگویی نغمه نیستم که بخوانی صدا نیستم که بشنوی یا چیزی چنان که ببینی یا چیزی چنان که بدانی من درد مشترکم، مرا فریاد کن!

0:00 نامت را به من بگو دستت را به من بده حرفت را به من بگو قلبت را به من بده!

0:30 من ریشه های تو را دریافته ام با لبانت، برای همه لب ها، سخت گفته‌ام و دستانت با دستان من آشناست...

ما مردم اصیل، نجیب و ریشه دار در تاریخ، روز های بی‌قرار زیادی را گذراندیم و اگرچه هنوز بی‌قراریم اما «فرهاد این افسانه بی‌ شیرین نخواهد ماند» -علیرضا قربانی

3:21 ای چرخ بازیگر بگو بالا نشینان را جای من و ما تا ابد پایین نخواهد ماند فریاد این غمخانه خاموشی نخواهد داشت فرهاد این افسانه بی‌ شیرین نخواهد ماند!

از اونجایی که کسی اینجا رو دیده و انتخاب کرده عضو بشه رو می‌تونم دوست خودم در نظر بگیرم، خوشحال میشم خیلی دوستانه فقط صحبت کنیم. هر پیامی که دوست دارید اینجا بفرستید، آخر شب ها جواب میدم و تا صبح روز بعد می‌ذارم بمونه.

«صدا ها و پل ها» اسم اثری یه آهنگسازی «احسان مطوری» آهنکساز و نوازنده‌ی سنتور ایرانی تبار ساخته شده. هر آهنگ دو خواننده داره. یک خواننده‌ی ایرانی (که علیرضا قربانی باشه) و یک خواننده از زبانی دیگر. مجموع نوازنده‌های کل این آلبوم از بیش از صد کشور جهان هستن که در سال ۲۰۲۰ و دوران قرنطینه به طور جداگانه صداشون رو ضبط کردن تا میکس بشه. این پروژه‌ی گسترده چند تا موزیک ویدئوی شاهکار هم داره و موضوع آهنگاش بیشتر اجتماعی و صلح طلبانه هستن. همون‌طور که از اسمش هم مشخصه. اون هم در دوره‌ای که دنیا بیشتر از هر چیزی به یک همدردی نیاز داره. لازمه بگم این آلبوم نامزد گرمی صلح شده و توی لیست ۱۰ آلبوم پرطرفدار رسانه‌ی بزرگ بیلبورد قرار گرفت و چندین جایزه‌ی بزرگ دیگه. شاید واقعا «صدا ها و پل ها» چیزی باشه که توی این دوره بیشتر از هرچیزی بهش نیاز داریم.

1:54 ای دریغا چه گلی ریخت به خاک چه بهاری پژمرد چه دلی رفت به باد چه چراغی افسرد! هر شب این دلهره‌ی طاقت سوز، خوابم از دیده ربود! هر سحر چشم گشودم نگران: چه خبر خواهد بود؟