در کافی شریف است، نقل می‌کند رسیدم خدمت امام صادق. گهواره‌ای خدمت حضرت بود، فرزندشان امام کاظم. حضرت به من فرمود نزدیک بیا و به مولایت سلام کن. نزدیک شدم و سلام کردم. حضرت در مهد زبان گشودند و جواب دادند. سپس فرمودند برو و اسم فرزندی که دیروز برایش نام گذاشتی را تغییر بده، چراکه آن اسمی است که خدا آن را دوست ندارد. راوی می‌گوید برای من فرزندی متولد شده بود و نامش را حمیراء گذاشته بودم...

الغرض، خدا حتی از اسم آن شترسوارِ جمل بغض دارد. همین هم هست که شب هلاکتش شیرین است...

ای فدای صورت ماهت که رؤیت کردنش "عید فطر" مردم است و "عید قربان" من است

یک عمر گذشت.