به خونه برگردیم خونه اغوش حسینه مگه نه...

راستشو بخواین محرم برای من قشنگ ترین روزای زندگیمه امسال اینجوریه که مسجد خودمون از اذان مغرب تا تجمعات برنامه داره و با تقسیم بندی ای که کردیم همه خادمن یه سریا برای قسمت بچه ها یه سریا برای چای دادن... بعد از اونم توی تجمع خادمیم البته اینو بگم که بیشتر بچه ها به عشق چوب پر میان. همون جای تجمع همیشگی رو فرش پهن میکنن و روضه برپا میکنن یه برنامه ی بزرگ موکب درست کردن برای بچه ها یکم اونور تر هم موکب برای چای گذاشتن. از ساعتای هشت میریم برای خادمی به جمعیت نظم میدیم. پذیرایی میکنیم. کفشارو جفت میکنیم. از بچه های مهمونامون مراقبت میکنیم. (راستی قبل همه ی اینا هیئت نور الثقلینه :») همه ی اینارو گفتم تا بگم من عاشق خادمی کردنم عاشق نوکری کردن برای عاشقای ابا عبدالله عاشق گزگز کردن پا موقع راه رفتن زیاد عاشق شکلات دادن به بچه ها عاشق شستن لیوانای مراسم عاشق حرف زدن پای لیوانا عاشق شنیدن روضه عاشق فعالیت زیاد برای بهتر برگزار شدن مراسم من واقعا عاشق این چیزام مگه عشق شاخ و دم داره مگه عشق چیزی غیر ایناست..؟

منِ ویرونه اربعین میرسم خونه..

اوکی ولی چرا سعی نکنیم یه جوری باشیم که چند سال دیگه که به الانمون فکر کردیم نگیم چه حماقتی کردیم چقد بچه بودیم... و به خودمون بخندیم

اره خب من از زندگی کردن و دوباره زندگی کردن متنفرم

خیلی هم زیاد

ابراهیم! چه کسی فکر کرد قلب ما بت است و آن را شکست؟

تاسوعا به‌جای تو سینه میزنیم.. @Engashte

من برای کسی که حرفمو نمیفهمه چیزی توضیح نمیدم! فقط تمومش میکنم

🎶