گفتم

من همه ی ناشناسارو جواب دادم‌🌝✨

از اینجا شروع مبشه، دو سه تای جدیدم تو‌کانال ناشناسه

انصافا چهل و دو نفر دیدن‌، یه نفرم نتونست حدس‌بزنه؟

اقا زبونم مو در اورد وقتی ناشناس پیام میدید جوابشم تو همونجا ببینید😭😂

باز میان میپرسنننن

برای شما نیز

بله بله میبینم پاسخ‌رو‌یه نفر کشف کرد..

🌝✨

اونقدرم که فکر میکنید پایانش باز نیست😔🤝🏻، بذارید جریان اصلیو توضیح‌بدم

احساس قدرت میکنم🌝

یوهان فریدریش شیلر، یکی از بزرگترین شاعران و ادیبان آلمانیه، مثل گوته. اینجا از اسم‌ این شاعر الهام گرفتم تا بنویسم یه هنرمند چقدر میتونه زندگی‌خودشو غرق هنر، عشق و علاقه ی واقعیش بکنه، که واقعا قصد خرید یه انگشتر زمرد برای ترز رو داشته باشه، درحالی که ترز یه عشق خیالی شیلر در اشعارشه(اینجاهاش ساخته ی ذهن خودمه) نکته ش همین بود. ولفگانگ‌آمادئوس موتسارت و جریان قاصد مرگ‌که انقدر بهش اعتقاد داشت که سر نوشتن رکوئیم‌جون خودشو از دست داد، یوهان ولفگانگ فون گوته که پنجاه و اندی سال از عمرشو گذاشت پای‌نوشتن فاوست، ونگوگ و نقاشی هایی که باهاشون زندگی‌کرد اما بیش از هفتاد سال بعد به ارزش واقعی شون‌رسیدن.. و همچنان هنرمندا با هنرشون زندگی‌میکنن، درد می‌کشن، لذت‌می‌برن، از دنیا می رن، و درنهایت با هنرشون نیز به خاطر آورده میشن.