#آینه یادت باشه فعل، قول و کلام معصوم، حجته.. همیشه. هرجا. تحت هر شرایطی.

+ فاطمه! - جانم؟ + جانِ علی نرو ...

دیشب تا صبح گریه کردی، گریه کردم...

فاطمه جان! چه کُنَد علی با اینهمه تنهایی؟

فاطمه! گفتی بدنت را از روی لباس بشویم؟! برای بعد از رفتنت هم باز ملاحظه ی این دل خسته را کردی؟..

فاطمه ی من این غسل نیست.. مرور مصیبت است...

فاطمه جانم.. کاش میشد آدمی، به جای یارِ عزیزتر از جانِ خویش، فراق را برای همیشه کفن کند...

بچه ها اینقدر صدا نزنید مادر را. او که اکنون توان پاسخ گفتن ندارد. فقط نگاهش کنید و آرام اشک بریزید...

جبرئیل میگوید: عرش به لرزه درآمده از گریه ی بچه ها. علی جان! بردارشان...

هیسس..آرامتر بچه های من.. آهسته گریه کنید.. صدای گریه تان دیگران را هشیار نکند.. این دست و پای من هم نباید اینقدر بلرزد...

ای خشت ها! میان من و فاطمه ام جدایی می اندازید؟ دلهای ما چنان به هم گره خورده که هیچ چیز نمی‌تواند جدایمان کند.

نفسی علی زفراتها محبوسةٌ یا لـیتها خـرجـت مـع الزَّفَـراتِ پرنده ی جانم زندانی این آشیان تن شده است. ای کاش جان نیز همراه این ناله های جگرسوز در می‌آمد..