eitaa logo
بخوان و بیاندیش
181 دنبال‌کننده
1.8هزار عکس
2هزار ویدیو
12 فایل
مشاهده در ایتا
دانلود
هدایت شده از کانال حسین دارابی
درباره صحبت‌های این چند شب رئیس‌جمهور خیلی نکات و ایرادات وجود داره که خیلی ریز نمیشیم و اصلا قصد نداریم بهش بپردازیم؛ فقط این دوتا نمونه رو یه اشاره بکنم: 1⃣ دکتر پزشکیان: ما صادقانه می‌خواهیم خدمت‌گزار مردم باشیم و از ایستادن و جنگیدن هم باکی نداریم؛ اما بالاخره عقل هم چیز خوبی است. ✍ آیا کسی که نظری مخالف شما داشته باشد بی‌عقله؟ این‌طوری به خیلی‌ها تهمت بی‌عقلی می‌زنید! به‌نظر بی‌عقل اونایی هستن که آزموده رو مجدد می‌آزمایند و اشتباهات قبل رو مجدد مرتکب میشن. نگاهی به سال‌های قبل و همین یکسال اخیر بیاندازید... 2⃣ دکتر پزشکیان: وقتی می‌توانیم حق‌مان را با گفت‌وگو بگیریم، چرا باید بجنگیم؟ ما هم راضی هستیم حق‌مون رو بگیرید. هرجوری که می‌تونید. ولی تجربه گفت‌وگو شده ۳ بار حمله و جنگ طی یکسال و شهادت رهبر و فرماندهان و مردم مظلوم‌مون؛ تابه‌حال با گفت‌وگو چی گرفتید؟ این، فقط دو جمله از صحبت‌های چندساعته رئیس‌جمهور بود، بالای ۲۰ مورد دیگه هست که میشه ایراد گرفت و جواب داد که می‌گذریم...
«داعش و موساد» مستقیماً وارد میدان شده‌اند. چند هفته قبل بر اساس اخبار ورود ماشین‌های شوتی با بار سلاح به سمت مراکز استان هشدار دادم و دادند. البته نهادهای امنیتی در جریان هستند. شیوه مثله کردن در مشهد+پرداخت پول‌های کلان به دلار و رمزارز، نشان می‌دهد دشمن به شکل جدی روی شلوغی داخل حساب باز کرده است و از طریق اقدامات خشن و مانور رسانه‌ای درصدد بیرون آوردن مزدوران خود از مخفیگاه است. 🚨شیوه خشونت‌بار چند مورد جنایت نشان می‌دهد: ۱. داعش و موساد مستقیماً وارد انجام عملیات شده‌اند. ۲. براساس نوشته‌های لیدرها مانند «مارک لوین» تسلیح عوامل در دستور کار قرار گرفته است. ۳. شیوه رسانه‌ای کردن جنایات، حاکی از شروع کارزار است. 💡 در نوشته‌ها توصیه کردم ایست‌های بازرسی و حضور مردمی «باید» پررنگ‌تر شوند. 🚨مردم خیابان را دریابید! به کلمه سواء بپیوندید eitaa.com/sava110
‌❗️ «دیمیتری مدودف»، معاون رئیس شورای امنیت روسیه: چه ننگ‌آور است که ژاپن در مراسم یادبود بمباران اتمی هیروشیما و ناکازاکی، حتی یک‌بار هم از عامل این حملات نام نبرد. نه نخست‌وزیر ژاپن و نه هیچ‌یک از مقام‌های این کشور اشاره‌ای نکردند که چه کسی این بمباران‌ها را انجام داد. ژاپن به کشوری تابعِ ایالات متحده تبدیل شده است و دیر یا زود، به ساموراییِ بی‌ارباب بدل خواهد شد. (امروز سالگرد بمباران اتمی هیروشیماس) ✍به مدودوف بگید ایرانم از این واداده‌ها کم نداره. بعد حمله آمریکا و جنایاتی که مرتکب شده، بازم اسمی از عامل جنایات نمیارن از سلبریتی‌ها گرفته تا بقیه. یه عده هم داریم که خوشحالن داریم باهاشون مذاکره و گفتگو می‌کنیم‌. یادشون رفته چیکار کرده باهاشون @hosein_darabi
هدایت شده از ثقلین و دیگر هیچ...
هولناک‌ترین سقوط‌ها، از کوچک‌ترین عدم اقرارهای روزمره آغاز می‌شود... دوستی در گروهی فایل صوتی از کسی فرستاد و گفت تحلیل‌هایش شنیدنی و قابل استفاده است. چند فایل‌ دیگر از او گوش دادم، بعد از مدتی در همان گروه گفتم: خواستم از فلانی بابت معرفی کردن ایشان تشکر مجددی بکنم تحلیل‌های ایشان بسیار ارزشمند و قابل استفاده است. بعد، دوست دومی این پیام را در گروه فرستاد: بسمه تعالی. مخالفم. بعد از مدتی چند اتفاق افتاد که متوجه شدم درباره‌ی ایشان اشتباه کردم! لذا صادقانه در همان گروه در پاسخ به ارسال دوست دوم نگاشتم: بسمه تعالی حق با شما بود من اشتباه کردم بعد آن دوست دوم در گروه نگاشت: تقوای شما رشک برانگیز است. یاشاسین. در پاسخ به او، خیلی صادقانه نگاشتم: البته تقوای خاصی نیست برادر بیشتر ترس عمیق از زوال قوای فهم است: که مولی امیرالمؤمنین علی علیه‌السلام می‌فرمایند: ‌لا تداهنوا فی الحقّ إذا ورد علیکم و عرفتموه فتخسروا خسرانا مبینا. (تحف العقول (ابن شعبه حرانی): ص۱۴۹) ‌هرگاه با حق مواجه شديد و دانستيد كه حق است درباره‌ی آن مداهنه نكنيد كه به سختى زيان خواهيد ديد. ‌ هیچ تمایلی به گرفتار شدن به خسران مبین ندارم! گذشت تا اینکه، امروز هم، این حدیث از امام کاظم علیه‌السلام را دیدم مؤید همین معنا: من جحد حقّا واحدا أراه... (بحار الأنوار (مجلسی): ج۳۱، ص۵۶۷) کسی که یک حق را انکار کند، می‌بینم که همان انکار او را به جایی می‌رساند که همه‌ی حق‌ها را انکار کند. مانند کسی که به جرم خورشید می‌نگرد و نور بینایی‌اش را از دست می‌دهد. (کنایه از اینکه از انکار یک حق، بدون اقرار و جبران در نهایت کار را می‌رساند به جایی که شخص از اساس قابلیت تشخیص حق از باطل را از دست می‌دهد.) این را که خواندم، هم به یاد آن حدیث مولی افتادم هم به یاد این حدیث امام رضا علیه السلام: الصغائر من الذنوب طرق... (عيون الأخبار (صدوق): ج۲، ص۱۸۰) گناهان کوچک، راه‌هایی به سوی گناهان بزرگ‌اند؛ و کسی که در امر کوچک از خدا نترسد، در امر بسیار نیز از او نخواهد ترسید. بعد به یاد این آیه شریفه افتادم: کونوا قوّامین بالقسط شهداء... (نساء:۱۳۵) برپا دارندگان عدالت باشید و برای خدا گواهی دهید، هرچند به زیان خودتان یا پدر و مادر و نزدیکانتان باشد. یعنی خدا از ما خواسته است تا علیه خود و متعلقین خود به حق اقرار کنیم و در اقامه‌ی آن حق ضد خود و متعلقین خود، نهایت تلاش خود را بکنیم. که اگر انکار کنیم نتیجه‌اش طبق احادیث فوق زنجیره‌ای را آغاز می‌کند که در نهایت، می‌رسد به مرحله‌ی زوال قوای تشخیص انسان، و زیر رو شدن قلبش و حق‌ناپذیری‌اش انتهای این مسیر می‌شود این آیه‌‌ی‌ شریفه: ثم کان عاقبة الذین... (روم:۱۰) سرانجام کسانی که بدی کردند، به آنجا رسید که آیات خدا را تکذیب کردند و آنها را به استهزا گرفتند. لذا قطعاً از مهم‌ترین مراقبت‌های ما همین است که: هرگاه فهمیدیم حق با دیگری است، حتی اگر هیچ‌کس نتواند آن را علیه ما ثابت کند، اقرار کنیم ولو آن حق کوچک باشد! هرگاه فهمیدیم خودمان خطا کرده‌ایم، حتی اگر بتوانیم برای خودمان توجیه بسازیم، اقرار کنیم. هرگاه فهمیدیم متعلقین ما در جایی ظالم هستند، حتی اگر دوستشان داریم، اقرار کنیم. هرگاه فهمیدیم دشمن ما در جایی حق دارد، حتی اگر از گفتنش خوشمان نمی‌آید، اقرار کنیم. و هرگاه در برابر گناهی کوچک قرار گرفتیم، نگوییم: «اینکه چیزی نیست؟» بلکه به عظمت کسی نگاه کنیم که هوای نفس خود را در برابر امرش قرار داده‌ایم! زیرا مسئله صرفاً پیچاندن صف به هر ترفندی برای زودتر رسیدن نیست. مسئله چراغ روشنی نیست که تنبلی‌مان می‌آید خاموشش کنیم و در حالی که می‌دانیم اسراف است، راحت می‌گوییم: اینکه چیزی نیست. مسئله یک غیبت ساده نیست که حاضریم برایش صد جور توجیه بتراشیم (تو که نمی‌شناسیش، جلوی خودشم می‌گم، اصلا غیبت نیست و...). مسئله حتی یک دروغ به ظاهر کوچک نیست (می‌دانم مادرم به همسرم ظلم کرده، اما برای اینکه کم نیاورم به جای اقرار می‌گم، مادر تو، خیلی بدترش رو با من کرده!) بلکه مسئله‌ی اصلی این است که، انسان در لحظه‌ای که ناظر و آگاه بودن خدا را می‌داند و حق را نیز متوجه می‌شود، با این دو چگونه رفتار می‌کند. اگر در همان لحظه از خدا حساب ببرد، حق را بپذیرد و اگر لغزید توبه کند و با اقرار مهمترین گام در جبران را بردارد، راه باز است. اما اگر بارها خود را از ناظر و آگاه بودن خدا به غفلت بزند و با خود بگوید: «این‌که چیزی نیست.» یعنی حق را بداند و انکار کند، و بعد برای انکارش دلیل بتراشد، در نهایت می‌رسد به مرحله‌ای که بزرگترین حق‌ها را و حتی خود خدا و مقدسات را نه‌تنها انکار می‌کند، بلکه مسخره می‌کند! و هوادار بزرگترین ظالمان به حق در طول تاریخ می‌شود. همان بچه هیئتی دیروز، امروز تبدیل می‌شود به سینه‌چاک یزید و ترامپ و نتانیاهو... @justhadis110