🔴می‌گفتند جمهوری اسلامی با خریدهای نظامی شاه در مقابل عراق ایستادگی کرده. حالا جمهوری اسلامی بدون خریدهای نظامی شاه همزمان در مقابل آمریکا و اسرائیل ایستادگی کرده و به روایتی پیروز شده. واقعیت این است که خریدهای شاه بدون بچه شیعه سرنوشتی جز ارتش کلاسیک ۴۸ ساعته رضا پیدا نمی‌کرد. 🔻 پـطـر کـبیــر 🚨اخبار محرمانه در "سپاه سایبری"👇 https://eitaa.com/joinchat/2395078717C8fc107e5e6

🔴 ادعای نماینده کنگره آمریکا: عربستان از ترامپ خواسته جنگ علیه ایران را طولانی‌تر کند! 🚨اخبار محرمانه در "سپاه سایبری"👇 https://eitaa.com/joinchat/2395078717C8fc107e5e6

🎥 انیمیشنی از جلسهٔ شورای امنیت سازمان ملل @Farsna - Link

🎥 در اجلاس تانزانیا هنگام معرفی میهمانان، نمایندگان برای ادای احترام، روی میز می‌کوبند؛ و هنگام معرفی جمهوری اسلامی ایران... ✏️ امامین انقلاب که از صدور انقلاب اسلامی می‌گفتند با انکار یا تمسخر غرب‌گرایان مواجه می‌شد... حالا عینیت یافتن آن کلام حکیمانه را می‌بینیم. عزت دست خداست؛ نه کدخدا 🚨 روایت اول این ویدئو را با دیگران به اشتراک بگذارید. @rev1yat

▫️رجزِ امیرالمؤمنین صلوات الله علیه، در برابرِ عَمرو بن عَبدِوَد 🎙حجت‌الاسلام والمسلمین حامد کاشانی باغ اندیشه🇮🇷

🎥پاسخ جالب هنرمندان مشهدی به پیشنهاد جذاب #یوسف_پزشکیان برای حل مشکلات ملت 🎭خندفانه ╭─┅━━😂━━┅─╮        @khandefane1    ╰─┅━━😂━━┅─╯

«لا تنابز بالألقاب» ممنوعیتِ هر تعبیر حیوانی درباره انسان نیست؛ ممنوعیتِ به‌کارگیری لقب ناپسند برای تحقیر است. خود قرآن و معصومان(علیهم السلام) نشان می‌دهند که تعبیر حیوانی می‌تواند در مقام توصیف و تبیین یک صفت و وضعیت اخلاقی به کار رود. ۱. قرآن صریحاً انسان را به حیوان تشبیه می‌کند: ﴿أُولَٰئِكَ كَالْأَنْعَامِ بَلْ هُمْ أَضَلُّ﴾ (اعراف:۱۷۹) «آنان همچون چهارپایان‌اند، بلکه گمراه‌ترند.» اینجا «أنعام» صرفاً تشبیه یک رفتار نیست؛ درباره خودِ آن گروه انسانی می‌گوید «آنان همچون چهارپایان‌اند» و علت را نیز توضیح می‌دهد: قلب و چشم و گوش دارند، اما از آنها برای فهم و هدایت استفاده نمی‌کنند. ۲. قرآن حتی یک انسان را به «سگ» تشبیه می‌کند: ﴿فَمَثَلُهُ كَمَثَلِ الْكَلْبِ إِن تَحْمِلْ عَلَيْهِ يَلْهَثْ أَوْ تَتْرُكْهُ يَلْهَثْ﴾ (اعراف:۱۷۶) «مَثَل او همچون مَثَل سگ است؛ اگر بر او حمله کنی زبان بیرون می‌آورد و اگر رهایش کنی نیز زبان بیرون می‌آورد.» پس صرف تشبیه انسان به سگ، از نظر قرآن، فی‌نفسه تنابز نیست؛ زیرا اینجا تشبیه برای تبیین یک وضعیت اخلاقی است. ۳. امام سجاد(علیه السلام) حتی سنخ‌های انسانی را با نام حیوان معرفی می‌کند: «النَّاسُ فِي زَمَانِنَا عَلَى سِتِّ طَبَقَاتٍ: أَسَدٌ وَذِئْبٌ وَثَعْلَبٌ وَكَلْبٌ وَخِنْزِيرٌ وَشَاةٌ.» «مردم زمان ما شش دسته‌اند: شیر، گرگ، روباه، سگ، خوک و گوسفند.» سپس «ثعلب» (روباه) را با یک ویژگی مشخص توضیح می‌دهد: «فَهَؤُلَاءِ الَّذِينَ يَأْكُلُونَ بِأَدْيَانِهِمْ...» "روباه"، کسانی هستند که دین را وسیله‌ای برای دنیایشان قرار داده‌اند و آنچه را به زبان می‌آورند در دل قبول ندارند. و یا «کلب» (سگ) را چنین تبیین می‌کند: «يَهِرُّ عَلَى النَّاسِ بِلِسَانِهِ» "سگ"، انسان بد زبان و فحاش است، به طوری که مردم [در بیرون از خانه و یا اهل و عیالش در داخل خانه] از ترس زبانش او را احترام می‌کنند. یعنی این حیوانات عناوینِ سنخ‌های اخلاقی انسان‌ها شده‌اند. 📚 الخصال (شیخ صدوق): ج۲، ص۳۷۸ بنابراین: صرف به کار بردن اسم حیوان برای وصف شخص یا گروهی، الزاماً ≠ تنابز بالألقاب بلکه باید دید لفظ به‌عنوان لقب تحقیرآمیز و برای تخفیف شخص استعمال شده یا برای تشبیه و توصیف یک خصلت واقعی. پس استناد صرف به ﴿وَلَا تَنَابَزُوا بِالْأَلْقَابِ﴾ برای ردّ هر تعبیر حیوانی برای هر شخص و گروه، منطقی نیست؛ چون همان قرآنی که تنابز را منع کرده، انسان را «کالأنعام» و «کالکلب» توصیف کرده و معصوم علیهم السلام نیز انسان‌ها را «ثعلب، کلب، خنزیر...» نام‌گذاری تبیینی کرده است. @readandthink

📌پاسخ عراقچی به وزیر خارجه فرانسه؛ اشک تمساح بس است آقای بارو!! وزیر امور خارجه: یک و نیم میلیون الجزایری در جریان جنگ استقلال آن کشور توسط فرانسه قتل‌عام شدند. پاریس کمتر از یک‌دهم آن‌ها را رسماً ثبت کرده است ولی همچنان از هرگونه عذرخواهی بابت جنایت‌های استعماری خود خودداری می‌کند. اشک تمساح بس است آقای بارو. سکوت شما در زمانی که آمریکا کودکان دانش‌آموز ما را قتل‌عام کرد، گویای همه چیز است. https://eitaa.com/westanews

ماجرای گفتگوهای دونفره آقا با پدرشان(رهبر شهید) ؛ مثل سربازی در برابر فرمانده می‌گفتند: "چشم قربان" 🔺️ برنامه انتقام ➕️ @yaminpour

✳️ فاعل سلب کننده‌ی فراوانی نعمت بعد از متفرق شدن امت، خود خداست...! 💠 یکی از اعجاب‌برانگیزترین و تأمّل‌برانگیز‌ترین بخش‌های خطبه‌ی قاصعه‌ی مولی در نهج البلاغه برای من، این فراز بود: ✅ فَانْظُرُوا إِلَى مَا صَارُوا إِلَيْهِ فِي آخِرِ أُمُورِهِمْ، حِينَ وَقَعَتِ الْفُرْقَةُ، وَتَشَتَّتَتِ الْأُلْفَةُ، وَاخْتَلَفَتِ الْكَلِمَةُ وَالْأَفْئِدَةُ، وَتَشَعَّبُوا مُخْتَلِفِينَ، وَتَفَرَّقُوا مُتَحَارِبِينَ، قَدْ خَلَعَ اللَّهُ عَنْهُمْ لِبَاسَ كَرَامَتِهِ، وَسَلَبَهُمْ غَضَارَةَ نِعْمَتِهِ، وَبَقِيَ قَصَصُ أَخْبَارِهِمْ فِيكُمْ عِبَرًا لِلْمُعْتَبِرِينَ. ⬅️ «پس به سرانجامی که کارشان بدان انجامید بنگرید؛ آن‌گاه که جدایی پدید آمد، الفت و همبستگی‌شان پراکنده شد، و سخن و دل‌هایشان به اختلاف افتاد؛ شاخه‌شاخه و گوناگون شدند و از یکدیگر جدا گشتند، در حالی که با هم به درگیری برخاستند. در نتیجه، خداوند جامه کرامت خویش را از آنان برکند و فراوانی و رفاه نعمتش را از آنان سلب کرد؛ و از سرگذشت آنان در میان شما تنها داستان‌ها و اخبارشان باقی ماند تا برای عبرت‌گیرندگان، مایه عبرت باشد.» 🔹 دقت کنید، مولی در پایان این بخش فرمودند: عبرت برای عبرت‌گیرندگان یعنی این سنت تکرار شونده‌ی الهی است! نه یک اتفاقی که افتاد و تمام شد! 🔹 اوج اَبَر نکته‌ی طلاییِ بسیار تکان‌دهنده‌ی این فراز، برای من این بخش بود: حِينَ وَقَعَتِ الْفُرْقَةُ...قَدْ خَلَعَ اللّهُ عَنْهُمْ لِبَاسَ كَرَامَتِهِ، وَسَلَبَهُمْ غَضَارَةَ نِعْمَتِهِ... وقتی تفرقه میانشان واقع شد... در نتیجه، خداوند جامه کرامت خویش را از آنان برکند و فراوانی و رفاه نعمتش را از آنان سلب کرد. ⭕️✋👈 فاعل سلب کننده‌ی فراوانی نعمت بعد از متفرق شدن امت، خود خداست! خدا و اراده‌اش، ورای همه‌ی عوامل مادی ظاهری و تلاش احتمالی آدم‌ها برای ایجاد فراوانی مادی و اقتصادی!! یعنی هر چه تلاش کنی، تمام تکنیک‌های ظاهری مادی اقتصادی رو برای فراوانی مادی به کار ببری اگر طبق فرازهای قبلی خطبه، افراد جامعه با سوءاختیار خودشان، به جهت جهل مرکّب و تکبر و خودخواهی و ترک نهی از منکر، دچار تعصب و بعد تنازع و در نهایت تفرقه شدند به کیفر این‌ها، تکویناً، خود خدا، فراوانی و رفاه نعمت‌های مادی را سلب می‌کند! 🔹 یعنی در شرایط جنگی اگر از کمبود کالای اساسی می‌ترسی حماقت است که فقط و فقط به ابزارهای مادی برای رفع این قصه اکتفا کنی و در عین حال دست به اقداماتی بزنی که تفرقه و تنازع را در جامعه تشدید می‌کنه! هیچ نتیجه‌ای از اون تلاش‌ها نخواهی گرفت! چنانچه خود خدای متعال نیز فرموده: وَ أَطيعُوا اللهَ‌ وَ رَسُولَهُ وَ لا تَنازَعُوا فَتَفْشَلُوا وَ تَذْهَبَ ريحُكُمْ (انفال:۴۶) از خدا و پيامبرش اطاعت نماييد (و محور و متعلق اتحاد و وحدت شما اطاعت از خدا و رسول باشد!) و با يكديگر نزاع نكنيد، كه سست مى‌شويد و قدرت [و شوكت] شما از ميان مى‌رود! اما! اگر نهایت تلاشت را بخردانه و علمی از طریق علل مادی برای رفع کمبود نعمت‌ها در شرایط جنگی به خرج دادی و همه‌ی ظرفیت‌های ممکنت را عقلانی و مشروع فعال کردی برای رفعش و از آن مهمتر! با تمام توان، زمینه‌های ایجاد تفرقه و تنازع را در جامعه خشکاندی که عبارتست از جهل مرکّب، تکبر و خودخواهی و ترک نهی از منکر که مولد تعصّب هستند، به گواه خود خطبه قاصعه و وحدت و همدلی و تواضع و آگاهی و نهی از منکر را جایگزین کردی آن وقت خود خدا وارد می‌شه و در اینجا ورای همه‌ی محاسبات و علل مادی و تلاش دشمنان خارجی و تحریم و... برای ایجاد کمبود نعمت، فراوانی نعمت را برای این ملت متحد به ارمغان می‌آورد... البته از دیگر لوازم مهم تحقق نصرت الهی پرهیز شدید از اسراف و عمل به اقتضای امر قرآنیه: «وَأَعِدُّوا لَهُمْ مَا اسْتَطَعْتُمْ مِنْ قُوَّةٍ (انفال:۶۰)»؛ یعنی: و برای مقابله با آنان هر اندازه می‌توانید نیرو و توان آماده کنید. می‌باشد. @justhadis110

این طبقه سیاسی میتونن کشور رو به تجزیه بکشونن مردم باید این طبقه رو منزوی و حذف کنن