هدایت شده از سلولِشمارهي ٦٤
انتظار شعور از بعضیا ، مثل این میمونه که بری تو ایستگاه اتوبوس منتظر هواپیما باشي .
وقتایی که خیلی عصبی میشم و تک به تکِ سلولای مغزم اتصالی میکنه ، دلم میخواد یا خودمو از روی زمین محو کنم یا همهی آدمای دورمو ..