-بیکلام‌ِمحزونِ‌من-

از امروز 7 شهریورِ 1402 .

قشنگیای امروز و نمیتونم با این عکسا نشون بدم ولی خب ..

مُردم زِ محنت ای غم ؛ از جانِ من چه میخواهی؟

دومین شبِ تنهایی .

یه جاهایی نمیشه گفت به درک یعنی بگی ام تاثیری نداره .. چون میاد بهت ثابت میکنه که نه ! این قضیه تا جونتو بالا نیاره نمیره به درک ..

چقدر نامفهوم و مبهم شدن برام آدما .

[فرق میکنه نرسی یا نزارن برسی]

چقدر خسته ام ؛ کمی مرگ دلم میخواهد کمی خاموشی برای ابد . . -وصال-

من از این سردرگمی متنفرم .

اگه یکم به خودم رحم میکردم و چشمامو میزاشتم رو هم خیلی خوب میشد ‌..

ترکیبِ یه درونگرا و برونگرا خیلی بده پسره یه بند داره حرف میزنه و کناریش فقط داره گوش میده و با سر تکون دادن تاییدش میکنه میتونم احساس کنم که داره توی دلش میگه عجب غلطی کردم کنار این نشستم :))