هی میگم نه ادامه بدم نه خسته نشم نه تحمل کنم، ولی انقدر ناامیدم که حتی نمیتونم از جام بلند شم.

*

پوست لب و دستم تموم شد ولی تاریخ نه🙏🏻

*

امروز روز آزادی و شروع رسمیِ تابستون بود. دیشب بیدار موندم که واسه امتحان بخونم و حقیقتا انقدر این مدت اینکارو کردم که تحلیل رفتم سرش. بگذریم؛ ساعت هفت که وارد مدرسه شدم اولین نفر الناز و دیدم و بعدش یکم دیگه رو کتابو نگاه کردیم و وارد سالن شدیم. برگه امتحانیارو که دادن، فقط نوشتم تا زودتر از شر اون مکان نفرین شده نجات پیدا کنم. وقتی تموم شد و رفتم که برگمو بدم النازم پاشده بود و باهم از سالن اومدیم بیرون و دقیقا شبیه زندانیای حبس کشیده‌ای بودیم که الان آزاد شدن(واقعا همین بود) با خرسندی و خوشحالی زیاد کیفامونو برداشتیم و زدیم بیرون و کلی نفرت پراکنی درباره آدمای مدرسه و کوچه‌ای که مدرسه داخلشه و خود مدرسه کردیم. داشتیم میرفتیم سمت ایستگاه که یهو تصمیم گرفتیم به افتخار این آزادی خودمونو بستنی مهمون کنیم و همینکارو کردیم. بعدشم سوار اتوبوس شدیم و سر ایستگاه که پیاده شدیم طبق معمول بقیه‌ی راهو پیاده اومدیم و منم مثل همیشه بیشتر راهو داشتم به حرفای الناز میخندیدم. نزدیکای خونه‌ی ما که بودیم یکم وایسادیم دوباره حرف زدیم و بماند که چه حرفایی بود(وحشتناک بود امیدوارم دیگه درباره‌ی این موضوع حرف نزنیم) خلاصه که بعد از کلی حرف زدن و خندیدن و شوک روانی، خدافظی کردیم و جدا شدیم. الانم وقتشه که از خستگی فرو برم توی زمین و یجوری بخوابم که جبران بی‌خوابیای این مدت بشه. در نهایت درود به آزادی و مدرسه نرفتن و استرس امتحان نداشتن🙏🏻 و به قول الناز از این به بعد فقط فیلم و سریال، فقط خواب، فقط خوشگذرونی، فقط انجام دادن کارای مورد علاقه و فقط آسایش و راحتی💘

از امروز و تاریخ رند، و مثل همیشه خانومی🌟

من یکم هولم همیشه زودتر خوراکیمو خوردم و کلی ام غر شنیدم بابتش💕

درسته همیشه خوراکیاتو زودتر شروع میکنی ولی تا صدام درمیاد دیگه جرئت نداری ادامش بدی تا عکس بگیرم و این خوبه💕

Tell me, is this the life I dreamed of?