~

دختر کنار پنجره تنها نشست و گفت ای دختر بهار حسد می‌برم به تو عطر و گل و ترانه و سرمستی ترا با هر چه طالبی بخدا می‌خرم ز تو بر شاخ نوجوان درختی شکوفه ای با ناز می‌گشود دو چشمان بسته را می‌شست کاکلی به لب آب نقره فام آن بال‌های نازک زیبای خسته را خورشید خنده کرد و ز امواج خنده اش بر چهر روز روشنی دلکشی دوید موجی سبک خزید و نسیمی به گوش او رازی سرود و موج بنرمی از او رمید خندید باغبان که سرانجام شد بهار دیگر شکوفه کرده درختی که کاشتم دختر شنید و گفت چه حاصل از این بهار ای بس بهارها که بهاری نداشتم گوئی میان مجمری از خون نشسته بود می‌رفت روز و خیره در اندیشه ئی غریب دختر کنار پنجره محزون نشسته بود فروغ فرخزاد

صحبت کردن با بانو هلیا راجب هر نوع شعری( تاکیید میکنم هر نوع شعری جدا) خیلی حال میده🙏🏻😭.

𖤓 ｡ 𖦹 °‧ ⋆

｡ 𖦹 °‧

آن داغ ننگ‌خورده که می‌خندد بر طعنه‌های بیهُده، من بودم گفتم که بانگ هستی خود باشم اما دریغ و درد که زن بودم چشمان بی‌گناه تو چون لغزد بر این کتاب درهم بی‌آغاز عصیان ریشه‌دار زمان‌ها را بینی شکفته در دل هر آواز اینجا ستاره‌ها همه خاموشند اینجا فرشته‌ها همه گریانند اینجا شکوفه‌های گل مریم بی‌قدرتر ز خار بیابانند فروغ فرخزاد