علم‌الهدی، همسر رئیس‌جمهور در مصاحبه با رسانۀ ونزوئلایی: سن درختان دانشگاه شهید بهشتی که در آن تدریس می‌کنم بیشتر از سن آمریکاست؛ برای همین ایرانیان از تلاش‌های آمریکا خنده‌شون می‌گیره. سوسماست 😂👌 @BisimchiMedia

خانم دکتر عزیز، این اصل در مورد همه کشورهای قاره آمریکا صدق میکنه، حتی همان میزبان شما ونزوئلا! هر سخن جایی و هر نکته مکانی دارد. این هوشمندی نیست که در مصاحبه با رسانه های ونزوئلا و نیکارگوئه، که تاریخی کمتر از دویست سال ولی غنی از مبارزات ضد استعماری و استقلال خواهانه دارند، بنشینیم و به عمق تاریخی نداشتن ایالات متحده کنایه بندازیم! چرا از بین پیامبران، جرجیس را انتخاب میکنید؟! از اینهمه پیشینه استعمار، جنایات و ظلمهای این کشور، شما فقط همین عمق تاریخی نداشتن را سراغ داشتید؟ این چه استدلال مضحکیست؟ الان مثلا مصر یا یونان با تاریخ چند هزار ساله، چه حرفی برای گفتن در جهان امروز دارند و چه تحفه ای محسوب میشوند؟ این عمق تاریخی داشتن یا نداشتن را از کدام مبانی اسلام و انقلاب برداشت کردید؟! @risman

البته خانم علم الهدی در همین مصاحبه کوتاهشان چندین مورد گاف بسیار بد دیگر هم داشتند که تا هفته ها خوراک خبری اپوزسیون را جور میکند (از جمله استفاده از واژه قتل برای توصیف مرگ مرحومه امینی) ظاهرا مشکل نداشتن مشاوران و تیم رسانه ای قوی، همچنان به قوت در دولت جناب رئیسی باقیست.

بیماری مغزی: قبل از کشف آمریکا توسط اروپاییان، در این سرزمین تمدنها و ادیان و فرهنگهای بسیار زیادی وجود داشت، یکی از بزرگترین آنها امپراتوری آزتک در محل مکزیک امروزی بود. این امپراتوری با این که از جهان خارج به طور کلی جداافتاده و منزوی بود، ولی در طی قرنها از نظر نجوم، ریاضیات، کشاورزی، معماری و پزشکی پیشرفتهای قابل توجهی کرده ولی با اینهمه هنوز به مرحله کشف آلیاژهای فلزی نرسیده بودند. وقتی کاشف و ماجراجوی اسپانیایی، هرنان کورتز برای اولین بار با استقبال بومیان، وارد پایتخت امپراتوری آزتک شد، علاوه بر ساختمان های بلند و جاده ها و فرهنگ و تمدن غنی، از یک چیز دیگر نیز به شدت شگفت زده شد: کودکان سرخپوست به جای اسباب بازی، با خمیرهای بزرگی از طلای خالص بازی میکردند! همراهان بومی وی در جواب تعجب وی گفتند:(این فلز زرد آنقدر نرم است که به درد هیچ کاری نمیخورد، نه ساخت ابزار آلات و نه اسلحه) در واقع طلا در فرهنگ آزتکها ارزشی نداشته و اجناس دیگری چون تنباکو و صدف به عنوان کالای واسطه مبادله استفاده میشدند. کورتز بعد از اینکه مورد استقبال گرم پادشاه آزتک ها قرار گرفت، در اولین درخواستش از وی چند جعبه از این فلز نرم و بی خاصیت را به عنوان هدیه طلب کرد ودر توجیه علت این درخواست به کنایه گفت: ((مردم سرزمین من مبتلا به نوعی بیماری مغزی هستند که این فلز زرد برای مدتی آن را تسکین می دهد.)) جمله کورتز، حقیقت تلخی بود که البته سرخپوستان بینوا، مفهوم کنایی اش را نفهمیدند... #تاریخ #استعمار @risman

در طی روزهای بعد، کورتز هر روز چندین جعبه طلا هدیه می گرفت و شمنهای آزتک برای بهبودی بیماری مغزی میهمانانشان پیوسته دعا میکردند، ولی بیماری آنها نه تنها بهبود نمی یافت، بلکه بدتر هم میشد، کورتز و همراهانش که در قصر پادشاه آزتک مهمان بودند، تصمیم گرفتند مخفیانه گارد محافظ را کشته و او را گروگان بگیرند و مردم شهر را مجبور کنند در ازای آزادی پادشاهشان، کل محوطه کاخ را از فلز زرد بی خاصیت پر کنند! در طی ماههای بعد، ماجراجویان اسپانیایی موفق شدند به چیزی حتی بیشتر از خواست اولیه شان برسند. ولی بعد از بار زدن طلاها در کشتی، نقض پیمان کرده و پادشاه و شهرش را همزمان به آتش کشیدند.... متاسفانه این اتفاق تلخ و آوازه صدها کیلو طلا، رویا و الگویی شد برای سایر ماجراجویان اروپایی و آنها به این سرزمین جدید سرازیر شدند و در دویست سال بعد از آلاسکا تا آرژانتین، در تمام تمدنهای امریکا، سلسله عملیاتهای مستمری از گرونگان گیری سران قبایل، باج خواهی از مردم، چپاول و آتش زدن شهرها و قتل عام روستاها اجرا شد. برای دو قرن بومیان سرخپوست، مجبور بودند برای اربابان سفید پوستشان طلا جمع کنند تا بلکه مانع از مرگ عزیزان یا ریش سفیدانشان شوند. در حالی که حتی دلیل محبوبیت این فلز را هم به درستی نمی دانستند! تخمین زده میشود در طول این مدت دویست هزار کیلو طلای خالص جمع آوری شده است. و بیش از صد میلیون سرخپوست در اثر قحطی بیماری یا کشتار مستقیم، جان خود را از دست داده اند. اکنون از فرهنگ و تمدن ها با شکوه آمریکای پیشااستعمار، فقط اهرام سنگی عظیم و معابد سوخته باقی مانده است.(تصاویر بالا) #تاریخ @risman

آخرین قبیله سرخپوستی که هنوز سرسختانه مقاومت میکرد، قبیله سیوکس در داکوتای شمالی نزدیک مرز کانادای امروزی بود. این قبیله با درایت رهبر کارزماتیک خود، توانسته بود با گردهم آوردن قبایل کوچکتر و متحد کردن آنها، ارتش نسبتا بزرگی را ایجادکند. در سال ۱۸۷۶ لشکر هفتم سوارنظام ایالات متحده و ژنرال افسانه آن جورج کاستر، قهرمان جنگهای داخلی، برای سرکوب سرخپوستان با این منطقه اعزام شد. ژنرال کاستر با غرور و تخبتر و بدون ملاحظات معمول جنگی، مستقیم و با تمام قوا به محل استقرار قبیله حمله کرد، غافل از اینکه در تله ی سرخپوستان گرفتار شده است. ارتش سواره نظام او هنگام عبور از دره در کمین افتاده وبه کل قتل عام شده و خودش نیز اسیر شد. رهبر قبیله، کلت شخصی کاستر را از کمرش جدا کرده و مستقیم به سرش نشانه رفته و با این جمله شلیک کرد: ((اکنون ما با قاطعیت دریافتیم که امیدی به بهبودی بیماری مغزی شما سفید ها نیست، شاید بهتر باشد به جای طلا، سرب را امتحان کنید)) نزدیک سیصد سال طول کشید تا بومیان توانستند منظور واقعی جمله کورتز را درک کرده و پاسخ کنایی درخوری به آن بدهند. (تصویر بالا، فاتح نبرد داکوتا و آخرین رئیس قبیله سرخپوستهای آمریکای شمالی ملقب به sitting bull) #تاریخ #استعمار @risman

نتایج نظرسنجی موسسه گالوپ از جوانان قاره سبز: در صورت وقوع جنگ حاضرید برای کشورتان بجنگید؟ درصد جوابهای مثبت: ترکیه🇹🇷 و فنلاند🇫🇮 بالای۷۰ درصد روسیه🇷🇺، اوکراین🇺🇦، سوئد🇸🇪، نروژ 🇳🇴و یونان🇬🇷 بیش از ۵۰ لهستان🇵🇱، مجارستان🇭🇺، بوسنی🇧🇦 صربستان🇸🇰 نردیک ۴۰ فرانسه🇫🇷 انگلیس🇬🇧 اسپانیا🇪🇸 پرتغال🇵🇹 ایتالیا🇮🇹 ۲۰تا ۳۰ درصد آلمان🇩🇪، هلند🇳🇱، بلژیک🇹🇩 زیر ۲۰درصد! پ. ن: مرحوم رایش سوم، بلند شو ببین بعد رفتنت سبزها و گلوبال ها چه کار کردن با حس وطن پرستی جوانانت @risman

گاهی حرف غصه دار آنقدر زیاد است و بر دل سنگینی می کند، که آدم ترجیح میدهد سربسته بگوید و بگذرد... #اوقاف_گیت #سایر_گیتهای_انباشته #سرمایه_اجتماعی #تقدم_خیلی_چیزها_برعدالت

اجمالا: فاجعه «تجزیه» فقط منحصر به جغرافیا نیست. تجزیه می تواند طبقاتی، هویتی، فرهنگی و اجتماعی نیز باشد. وقتی ملی ترین عناصر، مثل سردار شهید و تیم فوتبال و خطر دشمن خارجی نیز قدرت انسجام بخشی ندارند، یعنی این کشور تجزیه شده است. یعنی بخش بزرگی از مردم آن ناامید شده و آرمان و هویت خود را جدا کرده اند. اما این تجزیه نه لزوما منحصر به شرق وغرب و شمال جنوب جغرافیایی ایست، نه! بلکه پلاک به پلاک در کوچه های هویت اجتماعی و خیابان به خیابان در محلات طبقات اقتصادی... این وضعیت، فقط حاصل تلاش تجزیه طلبان خارج نشین نیست، بلکه بیشتر اثر جنبی سکوت در برابر منفعت طلبان داخلی است. آن قیچی که پیوندهای اعتماد جامعه را میدرد و تجزیه میکند، حاصل جمع این دو تیغه است. امتحان اصلی برای دلسوزان انقلاب همینجاست، نه میادین جنگ سوریه وشلمچه. شمشیر زدن در جمل و روبرویی با زبیرها، بسیار دشوار تر از بدر و روبرویی با ابوسفیان هاست. اما فراموش نکنیم که پیر فرزانه گفت: ما طرفدار اسلامیم و نه عمامه همیشه تاریخ، بزرگترین جنگ یک واحد هویتی قبل از پیروزی نهایی اش، تصمیمات سختی است که باید در مورد خودش بگیرد. همان جهاد اکبر و جهاد با نفس اما در ابعادی بسیار بزرگتر @risman

در طی یک هفته دو خبر مشابه ولی دو واکنش متفاوت از دولتهای مدعی و پیشرو جهانی: ۱. کشتی حامل هفتصدوپنجاه مهاجر و پناهنده فقیر، شبانه گرفتار طوفان شده و همگی در دریای اژه مفقود شدند. واکنش جهان: تصویب قوانین ضدمهاجرتی و شدیدتر کردن نظارتهای مرزی و جریمه کشورهای مبدا مهاجرین ۲_ پنج توریست ثروتمند درون زیردریایی شخصیشان در حین بازدید از لاشه غرق شده تایتانیک گم شده اند. واکنش جهان: اعزام صدها واحد گشتی و صرف میلیونها دلار برای عملیات جست و جو و نجات و ابراز نگرانی رئیس صلیب سرخ جهانی. اینها واقعیتهای برهنه و تلخ دنیای ماست، قدرت و ثروت تعیین کننده ارزش جان آدمهاست. حقوق بشر و قوانین و نهادهای بین الملل صرفا روبنای تزئینی برای حفاظت از منافع ابرقدرتهاست. وقتی نوبت به کشورهای فقیر برسد، ارزش این قوانین از کاغذ روی آنها هم کمتر میشود. @risman