eitaa logo
🇮🇷•°•°ره‍‌ رو ع‍‌ش‍‌ق‍‌°•°•🇮🇷
1.9هزار دنبال‌کننده
3.8هزار عکس
4.4هزار ویدیو
22 فایل
"و اگر بر تو ببندد همه ره‌ها و گذرها ره پنهان بنماید که کس آن راه نداند" ٫ کپی‌وایده‌‌برداری‌ازرمان‌‌؟راضی‌نیستم‌حتی‌از‌اسم‌رمان!! ازفعالیت‌ها‌مجازبه‌جزکپی‌ممنوع‌ها🚫 ناشناس‌زیرنظرمدیر https://eitaa.com/nashenas_app/app
مشاهده در ایتا
دانلود
https://harfeto.timefriend.net/17098941770514 نظراتتون رو در رابطه با فعالیت بنده بگید😉🙃
خوشحال میشم نظراتتون رو بگید 🥺❤️
🇮🇷•°•°ره‍‌ رو ع‍‌ش‍‌ق‍‌°•°•🇮🇷
﷽ ═آغـ ـوـش اܩن بـراבر2═ #پارت۳۷ رسول: خسته از توی خونه موندن نگاهی به ساعت کردم .تازه دو ساعت گذ
﷽ ═آغـ ـوـش اܩن بـراבر2═ (یک ماه بعد) حامد: یه ماه از اون روزی که رسول از بیمارستان مرخص شد میگذره .توی این یک ماه اتفاقات زیادی افتاد .اول از همه فهمیدیم هاتف و سینا و سما سلطانی بچه هایی رو که میدزدن و به داعشی ها که در عربستان مستقر هستن میفروشن .اوناهم بچه هارو به عنوان خدمتکار میفروشن به افرادشون و بعضی هاشون رو هم میکشن و اعضای بدنشون رو قاچاق میکنند . درست یه هفته پیش مراسم عقدم بود .با اینکه میخواستم مراسم عقد بعد از سالگرد مهدی باشه اما رسول گفت بهتره همون موقع مراسم رو بگیریم و امروز هم سالگرد شهادت مهدی هست .از صبح دنبال کار های مراسم بودم .رسول هم مشخص بود حالش خوب نبود و به گفته آقا محمد با داوود رفته خونه تا حاضر بشه و بعد از ظهر مراسم رو بگیریم.اروم از روی صندلی بلند شدم و به طرف اتاق محمد رفتم. نگاهی به ساعتم کردم. یک ساعت دیگه مراسم شروع میشد .در زدم و داخل شدم .آقا محسن هم نشسته بود .با دیدنم هر دو لبخند محوی زدن.با صدای آرومی گفتم: آقا یه ساعت مونده تا مراسم .بریم؟ محمد: برو به بچه ها بگو حاضر بشن .پنج دقیقه دیگه توی پارکینگ باشید . حامد: چشم اقا کیان: به همراه بقیه راه افتادیم به سمت بهشت زهرا .با رسیدنمون صدای مداحی به گوشم خورد .اروم از ماشین پیاده شدیم و نگاهی به طرفی که مزار مهدی بود کردیم .جمعیت نسبتا زیادی دور مزار جمع شده بودند . با نزدیک شدن به مزار مهدی چهره رنگ پریده و صورت خیس از اشک رسول جلوی چشمم ظاهر شد .روی زمین نشسته بود و دستش رو نوازش وار روی سنگ قبر می کشید و اشک میریخت .انگار داشت زیر لب چیزی میگفت .داوود هم کمی دورتر و با فاصله از رسول ایستاده بود و اشک میریخت .توی این مدت فهمیده بودم مهدی برای نجات جون داوود تیر خورده و مطمئنم داوود نمیتونه خودش رو بابت این اتفاق ببخشه برای همین اشک ریختن هاش طولانی تره.حدودا دو ساعت مراسم طول کشید .با هر کلمه ای که مداح میگفت اشکام راه خودشون رو بیشتر پیدا میکردند .رسول رنگش بشدت پریده بود. طوری که احساس میکردم هر ان ممکنه از حال بره. همه بلند شدن و بعد از تسلیت گفتن به رسول و محمد که کنارش بود رفتن .حالا دیگه فقط ما مونده بودیم. رسول هم سرش رو پایین انداخت و شونه هاش شروع به لرزیدن دوباره کرد. رسول: باورم نمیشه .یعنی واقعا یک سال ه هست که من داداشم رو از دست دادم؟یعنی یک سال هست که پشت و پناهم رو از دست دادم؟سرم رو پایین انداختم و دوباره اجازه دادم اشکم سرازیر بشه .به یاد خاطراتمون افتادم.یاد اون روزایی که حتی ثانیه ای نمیشد که حرف نزنیم.یاد اون روزایی که با هم دعوا میکردیم اما یک ساعت نکشیده از هم عذر خواهی میکردیم .یاد خاطراتی که توی هر روزش تلخی ها و شیرینی های قشنگی برامون به یادگار موند .یاد آخرین روزی که تونستم چشمای خوشگلش رو ببینم و دستش رو توی دستم بگیرم .یاد آخرین روز و آخرین خاطره💔اخ داداشی .اخ من دلم آغوش گرمت را می‌خواد .)) دلم خنده های از ته دلمون رو میخواد .یک سال گذشت از روزی که داداشم رفت .قرار بود فردای اون روز باهم بریم رستوران. آخه شب قبل اون عملیات وقتی باهم بازی کردیم اون باخت و قرار بود برای اینکه باخت منو ببره رستوران .ای کاش ازش نمیخواستم همچین کاری بکنه اما می گفتم قول بده منو تنها نزاره. نه اینکه الان هر وقت میرم خونه خاطرات جلوی چشمم رژه برن . ................ نمیدونم چقدر گریه کردم اما دیگه احساس راحتی میکردم .آروم دستی به صورتم کشیدم و اشکام رو پاک کردم .نگاهی به اطراف کردم. بچه ها و آقا محمد و آقا محسن کمی دورتر به ماشین تکیه داده بودن و هر کدوم خودشون رو یه جوری سرگرم کرده بودن.کیان داشت با پاهاش سنگ ریزی رو تکون میداد و حامد هم هر چند دقیقه یک بار دستی توی موهاش میکشید .اروم دستم رو روی سنگ قبر کشیدم و زیر لب گفتم:داداش من دیگه میرم اما زود میام پیشت. آروم بلند شدم .بچه ها با دیدنم به طرفم اومدن .چشمام از شدت گریه می سوخت و نمیتونستم درست ببینم و حرکت کنم .همونجا ایستادم تا بچه ها برسن و بتونم با کمک اونا حرکت کنم .حامد به طرفم اومد و آروم دستم رو گرفت و لب زد. حامد: ببین با خودت چیکار کردی. بیا بریم تو ماشین رسول . رسول: سرم درد میکنه حامد .کمک میکنی بیام ؟ حامد: آره داداش .به خاطر گریه هست که سرت درد میکنه . رو کردم به فرشید و گفتم: فرشید میشه کمک کنی رسول رو ببریم سمت ماشین؟ فرشید:آره بیا بریم. آروم دست رسول رو گرفتیم و زیر نگاه ناراحت و غمگین بچه ها و بقیه به سمت ماشین حرکت کردیم .لباس سیاه رسول حالا خاکی شده بود و صورتش رنگ پریده .لباش خشک شده بود و زیر چشماش گود افتاده بود و کبود شده بود .آروم توی ماشین نشست و سرش رو به صندلی تکیه داد .ماهم بعد از نگاه گذرایی به رسول در رو بستیم و برگشتیم. ♡♡♡♡♡♡♡♡♡♡♡♡♡♡♡♡♡♡ پ.ن. سالگرد پ.ن.داعش پ.ن.عقد حامد https://eitaa.com/romanFms
https://harfeto.timefriend.net/17098941770514 ❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️ لینک ناشناس جهت ارسال نظرات زیباتون در مورد رمان 😊
🇮🇷•°•°ره‍‌ رو ع‍‌ش‍‌ق‍‌°•°•🇮🇷
﷽ ═آغـ ـوـش اܩن بـراבر2═ #پارت۳۸ (یک ماه بعد) حامد: یه ماه از اون روزی که رسول از بیمارستان مرخص شد
﷽ ═آغـ ـوـش اܩن بـراבر2═ رسول : خیره شدم به خیابون. ماشین هایی که از کنارمون رد میشدن .لبخند روی صورت بیشتر مردم بود .ای کاش منم میتونستم از این لبخند ها بزنم .ای کاش ... با سنگینی ای روی دستم نگاهی بهش کردم .حامد دستش رو روی دست سردم گذاشته بود .لبخند محوی زدم و سرم رو روی شونه اش گذاشتم . محمد: از توی آیینه نگاهی به رسول که سرش روی شونه حامد بود انداختم .لبخند بغض داری روی صورتم نقش بست .حدودا بیست دقیقه طول کشید تا به سایت رسیدیم .اولش میخواستم رسول رو ببرم خونه اش اما گفتم اینجوری یاد مهدی و خانواده اش میوفته و حالش دوباره خراب میشه .از ماشین پیاده شدم و به کمک حامد رسول رو بردیم توی نمازخونه .بچه ها زودتر از ما حرکت کرده بودن برای همین هم رسیده بودن .رو کردم به رسول که بیحال روی زمین نشسته بود و گفتم: یکم استراحت کن دو ساعت دیگه جلسه داریم .میام دنبالت با هم بریم جلسه. رسول: چشم. محمد: به طرف اتاق آقای عبدی رفتم و در زدم .بعد از اجازه داخل شدم محسن هم بود .سلامی کردم و لب زدم :کاری داشتید با من اقا؟ عبدی: بله محمد .برات یه ماموریت دارم . محمد:ابروهام غیر ارادی توی هم رفت و لب زدم : خیره انشاالله .چیزی شده؟ عبدی: فهمیدیم که قراره این هفته یه سری بچه و زن و مرد جوون دیگه به داعشی ها تحویل داده بشن.ماموریت تو این هست که به همراه یکی از بچه ها به گروه اونا اضافه بشی و بری عربستان و به عنوان نفوذی بین اونا باشی . باید اول از همه خودت رو جای یکی از افرادی که قراره اون افراد رو تحویل داعشی ها بده جا بزنی و بتونی به گروه اونا نفوذ پیدا کنی یا به کمک معراج که نفوذی هست وارد گروهشون بشی محمد: نفس عمیقی کشیدم و گفتم:و اون نیروی کمکی که باید همراهم باشه کیه؟؟ عبدی: رسول هست . محمد: ابروهام بیشتر از این توی هم نمیرفت. نمیخوام رسول رو ببرم .نمیخوام مشکلی براش پیش بیاد .اون تازه از این همه مشکل خارج شده .حالا بخوام دوباره توی چاه بندازمش که نمیتونه تحمل کنه .اینجوری حالش بد میشه .افکارم رو به زبون آوردم و گفتم: اما آقا من نمیتونم اجازه بدم رسول بیاد .اون تازه از این همه مشکل رد شده اینجوری دوباره وارد مشکلات جدید میشه .دکتر گفته استرس و هیجان براش بده .اگر بخواد بیاد حالش خراب تر میشه😔 عبدی: میدونم محمد اما تنها کسی که میتونه بهت کمک کنه و هکر خوبی هم باشه رسول هست . محمد: ببخشید آقا اما من اجازه نمیدم رسول بیاد. من قراره برم توی دهن شیر. چرا باید یه نفر دیگه رو هم با خودم ببرم تو دهن شیر ؟آقا خودم از پسش بر میام .لطفا بزارید خودم برم . محسن: محمد چی داری میگی؟مگه داری میری خونه خاله که بتونی تنها بری؟تو نیاز داری به کسی که بتونه همراهت باشه و بعضی کار هارو انجام بده. محمد:اما اون شخص نباید رسول باشه . عبدی: محمد حرف گوش بده پسر. بهترین گزینه رسول هست .خودم به فکر حال رسول هستم اما چاره ای جز اومدن رسول همراه تو نداریم . محمد: سرم رو پایین انداختم و آروم لب زدم :با اجازه میرم آماده بشم برای جلسه. از اتاق خارج شدم و به طرف اتاق خودم رفتم .از بالای پله نگاهی به جای خالی رسول کردم .نمیتونم همچین ‌کاری کنم .اگر بخوام ببرمش پس تکلیف دل خودم چی میشه؟تکلیف اینکه اگر اتفاقی براش بیوفته نمیتونم جواب مهدی رو اون دنیا بدم پس چی؟ آروم داخل اتاق شدم و پشت میز نشستم .سرم رو میون دستام گرفتم و سعی کردم کمی تمرکز کنم تا بتونم دلیل خوب و قانع کننده برای آقای عبدی پیدا کنم تا اجازه بده تنها و بدون رسول به این سفر برم. ............ نمیدونم چقدر توی فکر بودم ‌که با صدای در به خودم اومدم .محسن بود .سری تکون دادم که داخل شد و بعد از سلام ارومی نشست و لب زد . محسن: بی مقدمه میگم .رسول برای منم عزیزه .میدونم که نمیخوای اتفاقی براش بیوفته و برای همین نمیخوای باهات بیاد .اما فکر نمیکنی اگر رسول بفهمه تو قراره تنها بری بین اون همه داعشی که اگر بفهمن تو مسلمان و ایرانی هستی جونت رو از دست میدی ،اون میزاره بری؟مطمئن باش رسول هم مثل خودت یه دنده و لجباز هست . محمد :محسن باور کن نمیتونم تحمل کنم .اگر رسول بیاد نگرانی هام بیشتر میشه چون باید نگران حال اونم باشم. محسن: میدونم اما به حرفام فکر کن .مطمئن باش اون قبول نمیکنه تو تنها بری. ♡♡♡♡♡♡♡♡♡♡♡♡♡♡♡♡♡♡ پ.ن. خنده💔 پ.ن. داعش 😈 پ.ن.قراره رسول و محمد برن ... پ.ن.محمد نگران هست که نکنه اتفاقی برای رسول بیوفته😔🖤 https://eitaa.com/romanFms