یه چیزی که خیلی توجهم جلب کرده. اونم حساسیت خیلی خاص بچه‌هاست نسبت به قول دادن ها. به اندازه ای که بد‌قولی شما می‌تونه تمام کارنامهٔ خوبتون رو از ذهن کودک و گاها نوجوان پاک کنه و دیوارهٔ اعتمادش فرو بریزه.

خانومه رو به این تابلو ها به خانم پدید آورنده این اثر می‌گفت که این کارتون چقدر به خونه من میاد. مگه خونت چقدره زن؟((((=

هزار عیب و دو نقص در وجود من است تو با نگاه محبت مرا تماشا کن..

پُرعشوه‌ترین لهجه‌ی دنیا؟ قطعاً شیرازی.

موقع رد شدن از خیابون اول خودم رو می‌سپرم به خدا بعد راننده ها.

انقدر مَحواَم که یادم میره اون لحظات رو ثبت کنم.

تمامی دینم به دنیای فانی(؟!)

"رحم کن به کسی که بد کرده و مرتکب گناه شده و درمانده شده و اقرار کرده"

《 صدای جیغ قلم‌ت زیاده، خوبی؟! 》

- مرکبم مشکل داره، زیادی رقیق‌عه. + امتحان کردم، مرکب سالمه ولی اعصاب شما نه.

داره یه اتفاقی می‌افته که هنوز باورم نشده.

عکس رو فرستادم برای استاد که ترجمه‌شو دربیاره،چشم قلبی فرستاده و ذوق کرده برای چیزی که خودش نوشته. مرد ۴۰ ساله داری می‌نویسی چجوری عادی نشده برات آخه؟😭