نمیدونم دیگه؛ صبح از خونه میزنم بیرون و دوازده ساعت بعدش، شب برمیگردم خونه... امشب وقتی دوربین بسیج رو گذاشتم تو پایگاه و کوله‌ام رو انداختم رو دوشم، تازه متوجه درد شانه و گردنم شدم... وقتی ساعت ده شب از بقیه خداحافظی کردم و پام رو از در مسجد گذاشتم بیرون و یادم اومد امروز هم وقت عزاداری برای آقا رو نداشتم، تازه متوجه بغضم شدم... وقتی با دوتا بچه کوچیک به سمت خونه حرکت میکردم و می‌فهمیدم باهام حرف میزنن ولی مغز من دیگه توان پاسخگویی و واکنش نشون دادن نداشت، تازه متوجه خستگی‌م شدم... وقتی رسیدم خونه و بعد از یک روز شلوغ دیگه تازه فرصت کردم پیام هام رو نگاهی بندازم و در حین جواب دادن دائم به بقیه میگفتم: برام دعا کنید کم نیارم و ثابت قدم بمونم، تازه متوجه ترسِ پنهون دلم از قبول اون همه مسئولیت شدم... خلاصه بگم: اگر حالت عادی بود، صددرصد توان این همه دَوَندگی و به دوش کشیدن بار مسئولیت های سنگین رو نداشتم! ولی الان هروقت خسته میشم، این غم بزرگ و خون پاک نمی‌زاره به خودم اجازه استراحت یا کم آوردن رو بدم. هروقت خسته میشم زیرلب می‌گم: یا صاحب الزمان میدونم که داری میبینی و خودت قوت و توان شو میدی...

روزی که آقای عزیزمون به شهادت رسیدن، توان خونه موندن نداشتم! سریع حاضر شدم و رفتم حرم، عصر هم راه افتادم سمت مسجد. تو مسجد نشسته بودیم که بعد افطار، روضه شروع شد. من همیشه بی‌صدا و تو خلوت اشک میریزم، ولی اون شب جوری بلند بلند گریه میکردم که خودمم باورم نمیشد... بعد از عزاداری و سوگواری، تجمع‌مون جلوی در مسجد شروع شد و به راهپیمایی تو محله ختم شد. موقع تجمع، دم گوش دوستم که چشماش اشکی بود گفتم: الان وقت گریه نیست، ما سوگواری هامونو تو مسجد کردیم. اینجا باید محکم و مقتدر، شعار های چشم دشمن کور کن بدیم! جوری باصلابت و محکم شعار می‌دادیم و با افتخار پرچم ایران رو تکون می‌دادیم، که انگار نه انگار همین جمعیت تو مسجد کلی اشک خرج مظلومیت آقامون کرده بودن. اینارو گفتم که تهش برسم به این: خستگی و کم آوردن مارو دشمن که هیچ، حتی موش های نفوذی و خائنین داخلی هم نمی‌بینن. سی و اندی سال سیدعلیِ شهید بدون خستگی و کوتاهی، پای ملت و خاک وطن ایستاد؛ چند صباحی هم ما پای خون پاک رهبر و خاک کشور مون می‌ایستیم.

_

‌‌ عده‌ای احمق عده ای نادان عده‌ ای فاقد عقل عده فاقد شعور امروز در مشهد رفتن مقابل وزارت امورخارجه که عراقچی بی شرف اعدام باید گردد !! آخه وسط جنگ؛ کی میاد میگه وزیر امورخارجه کشورمون رو اعدام کنید!! آخه چقدر شما احمقید چقدر شما خوارجید! چقدر شما عصاب خورد کنید ... ‌

نکنید این کارو، نکنید... به عنوان یک مشهدی با وجود اینکه میدونستم جلوی وزارت خارجه تجمعه، ولی نرفتم. هرکسی تو این شرایط داره وظیفشو انجام میده، وزارت امور خارجه وظیفش صحبت از صلح و نشون دادن جنگ طلب نبودنِ ایرانه. شما هم عوض حکم اعدام پیچیدن برای بقیه، وظایف خودتون رو انجام بدین.

سردار موسوی: موشک‌های‌مان با «اتحاد» سوخت‌رسانی می‌شوند فرمانده نیروی هوافضای سپاه: 🔹️موشک‌های‌مان با اتحاد سوخت‌رسانی می‌شوند. 🔹️ما رزمندگان جان برکف نیروی هوافضای سپاه از کیان اسلامی، وطن عزیزمان و ملت شریف و نجیب با بذل جان دفاع خواهیم کرد. @melak1_ir

_